Tractatus I: PRIMUS DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS

Quaestio II: De Divinatione per Astra,

Suppono hic, Astrologiam, quae ex Astrorum motu, et influxibus variis, argumentatur effectus eiusdem generis puris naturalibus esse veram scientiam, et licitam; Naturale enim est e causis effectus deducere. Ideo sanctissimus Sixtus V. in Bulla, qua Iudiciarios damnat, coniicientes e motibus astrorum effectus liberos, ait: Exceptis dumtaxat futuris euentibus ex naturalibus causis necessariis, vel frequenter prouenientibus, quae ad diuinationem non pertinent.

Ea vero Astronomantia, quae ex naturalibus causis praedicit effectus liberos, non est scientia, sed fabella superstitiosa, ut notant Doctores. Cum enim astra nequeant producere effectus superioris ordinis, nempe liberi arbitrii, ut ostendi Tract. de caelo disp. 2. quaest. 17. neque potest aliquis illos inde diuinare. Haec enim in Dei arcanis latent. Hinc admonet S. Doctor, ad 8. Eccl. ut dum tempus habemus, operemur bonum, quia homo futura nullo potest scire nuncio, ut dicitur ibi, et subaduertit etiam Fagundez lib. 1. in primum praeceptum Decalogi, cap. 38.

Assero igitur, naturalem Astrologiam licitam esse solam vero iudiciariam illicitam. Ita D. Bonau. et D. Thom. hic, Less. Tom. 1. lib. 2. cap. 43. d. 6. circulo de superstit. 2. part. cap. 3. et 4. Suarez Tom. 1. de Relig. lib. 2. de superstit. cap. 11. Sanchez Tomo primo Decal. lib. 2. cap. 38. a num. 17. Fagundez lib. 1. cap. 38.

Prior pars probatur a Sanctis Doctoribus, quia qualis causa, talis effectus; sed astra condita sunt, ut causae sublunarium naturalium, ut dicitur Genesi 1. Deuter. 4. Ergo ex his possunt coniici.

Moderate tamen et haec debent praedici, quia cum pendeant a multis causis, quae possunt impediti, saepe fallunt. Quae vero casualia sunt, magis fallunt, ut quod transeuntem fulgur percutiat, etc.

Assero secundo, diuinare ex astris euentus voluntarios superstitiosum esse.

Probatur a S. Doctore primo. Id, quod alteri subiicitur, non praedominatur; sed astra, et aliae causae naturales factae sunt in ministerium hominis, ut dicitur Deuter. 4. Ergo non praedominantur liberis eorum voluntatibus.

Probatur secundo. Quisquis utitur lumine intellectus ad opera libera, non pendet a determinatione extrinseca naturalium, sed seipsum determinat; talis est homo, maxime Sapiens. Ideo dicit Ptolemaeus:

Sapiens dominabitur astris:

Probatur tertio, quia, quod est recte ordinatum, tendit semper in bonum: Ergo vel omnes bonum semper agent; vel non mouebunt arbitrium.

Probatur quarto. Si varietas morum causetur a motibus, et influxibus astrorum, sequeretur, nos omnia moralia operati necessario, et omnino toli libertatem: consequens est Manichaeum: Ergo. Probatur sequela; omnis causa producit secundum quod est actu, et non super ordinem suum; sed astra sunt causae naturales, determinatae ad effectus: Ergo necessario operabantur omnes effectus arbitrii: Ergo auferetur libertas, auferentur consilia, tollerentur merita, non erit opus dignum laude, aut vituperatione, quae sunt absona.

Probatur quinto in corpore a S. Doctore, quia opera bona multa sunt nobis praecepta, multa consilio suasa, multa prohibita: His intimantur poenae aeternae: illis promittuntur praemia gloriae, ut constat e Scripturis Sanctis: Sed haec omnia tolluntur, si astra in nobis causant haec opera determinata: sic enim cum sint necessaria, nec legem habent, nec consilium; nec praemium, nec poenam mereri valent. Sic tolletur etiam gratia adiuuans nostras operationes, tolletur et gloria. Sic Iustitia Dei perit, dum opera nostra bona, et mala in astra refunduntur; et inuehitur honor, et veneratio syderibus, et sic ad Idolatriam rapiuntur homines.

Probatur sexto experimento. Nam Esau, et Iacob nati sunt eodem partu sub eodem Horoscopo, etc. et tamen adeo moribus erant in vita, et morte diuersi. Nascitur etiam eadem sub constellatione Rustici, et Regis filius; nascitur homo, et asinus.

Confirmatur contra quasdam obseruationes Astronomantium, puta, ut qui sub Aquatio nascuntur, piscatores sint, et qui sub signo Librae, sint Trapezitae; et tamen in Getulia sub signo Aquarii, non sunt piscatores, et in Regnis sub Libra, nulli Trapezitae inueniuntur.

Probatur septimo. Id, quod inferius est, non praedominatur superiori; sed corpus est inserius spiritu: Ergo spiritus non subiicitur astris.

PROBATUR octavo ex inconvenienti, quod inducunt, Astra propterea esse veneranda. Vel enim Astra necessario inducunt homini suos effectus inevitabiliter, aut non. Si non, cur sunt veneranda, aut metuenda? Si necessario; quodnam eis debitum, aut quae supplicationes?

PROBATUR nono. Constellationes observandae sunt ex ortu, vel non. Si ex ortu, ut Genethliaci: Ergo et sequentibus temporibus. Cur ergo Horoscopum in nativitate observant? cur domum regiam? cur domus Anaphoras, Cataphoras? Si in prima Constellatione non sunt observandae. Ergo neque in sequentibus. Imo in conceptione magis videntur observandae, ubi est foetus efformatio: Nativitas enim saepe acceleratur, retardatur, etc. Conceptionis vero punctum in animatione quis novit?

Haec argumenta deducit S. Doctor. ex D. Augustino locis adductis, D. Gregorio homil. 10. in Evang. Damasceno lib. 2. de fide, cap. 7. Itaque concluditur, hinc haereses inferri.

Tandem urget S. Doctor ex fide Isaie 47. dicitur: Stent, et salvent te augures caeli, qui contemplantur sidera, ut ex eis annunciarent ventura tibi. Est enim quaedam imprecatio. Ubi loco Augurum, habent LXX. Astrologi. Et D. Hieronymus, qui vocantur Mathematici, et Astrorum cursu, lapsuque res humanas regi arbitrantur.

HIEREM. 10. Iuxta vias gentium nolite discere: Et a signis Caeli nolite metuere, quae timent Gentes: Quia leges populorum vanae sunt.

PROHIBENTUR haec etiam in Concilio Tolet. primo in assert. fidei, et c. Non liceat, 26. quaest. 5. et tandem Sixti V. motu proprio 21. qui incipit: Moderator caeli, et terrae. Vide Suarez Tom. 1. de Relig. lib. 2. de superstit. cap. 11. Delrium lib. 4. disquis. mag. cap. 3. quaest. 1. Fagundez cap. 38.

ADDUNT Suates num. 31. Sanchez Tom. 1. Decal. lib. 1. cap. 38. num. 33. Less. lib. 2. de Iust. cap. 43. dub. 6. num. 42. Fagundez num. 8. etiamsi Astrologus credat interius, iudicium illud ex Astris non esse certum, sed tantum probabile, superstitiosum esse. Ratio D. Bonavent. qua utuntur, est, quia ex Astris non potest talis causa haberi, quae faciat indicium probabile, sed tantum quae remotissima, et dubia, incertaque iudicia praebeat.

ASSERO tertio, non esse vetitum e Constellationibus coniicere temperamentum, et aliqualiter inclinationem. Ratio D. Bonavent. est, quia causae naturales communicant temperiem inclinantem. Unde cholerici sunt iracundi; sanguinei sunt benigni, melancholici lividi, flegmatici pigri; hoc tamen non necessario; anima enim dominatur affectibus, maxime adiuta gratia. Multos enim vidimus cholericos mansuetos, etc. Itaque, tametsi a causis naturalibus organizatio, et mixtio corporis sit talis, ut inclinet, non tamen adeo, ut vel etiam probabiliter diuinate possis; Ideo ait S. Augustinus lib. 5. de Civit. cap. 2. apud D. Bonavent. casum quemdam referens duorum fratrum, qui simul infirmabantur, et simul curabantur, laudat magis responsum Mediei, qui dicebat hoc evenire ex complexionum Simmettria; quam Astronomi, qui aiebat hoc evenire ex eadem Constellatione.

NEQUE sic coniicere prohibetur a Sixto V. motu allegato, ut notat Fagund. num. 10. Haec tamen coniectura, quia a longinquo venit, non potest aliquid probabiliter asserere, ut ait Fagund. cum D. Bonavent. in corpore.

OBIICIES primo ex Boëtio lib. 4. de consol. in prosa 6. Fatum est rebus mobilibus inhaerens dispositio, per quam Divina Providentia suis quaeque nectit ordinibus: Fatum autem ex D. Augustino 5. de Civit. cap. 1. est vis positionis syderum, qua existente, quando quis concipitur, vel nascitur, cognoscitur qualis futurus sit. Si ergo fatum vere est, et consistit in influxibus stellarum, et in hoc consistit totum regimen vitae: Ergo diversitas morum ex his dependet.

Respondet S. Doctor, Boëtium accipere fatum, ut vere est dispositio divinae providentiae, finentis omnia genera causarum agere secundum proprios ordines; at D. Augustinus accipit fatum ad aestimationem Philosophorum, et ostendit, nil esse. Unde addit: Si quis fatum vocat ordinem causarum, quem Deus instituit, cum hoc sit, veram sententiam teneat, et linguam corrigat. Itaque non licet inferre ex fato vero, quod consistit in suavi, firma tamen, Dei providentia, illud consistere in vi stellarum, et ab his regimen vitae pendere.

OBIICIES secundo e constellationibus variis, varii sunt effectus producti in hominibus liberi. Sic refert Aristoteles lib. de propriet. elem. et 5. Polit. cap. 7. Regna vacua facta sunt, et terrae depopulatae ad coniunctionem duarum magnarum stellarum, Iovis scilicet, et Saturni. Huc spectat id, quod dicunt Astronomi, transitum Saturni ab uno signo ad aliud, semper extrauagans aliquid causare, maxime in coniunctione, quam Magnam vocant, cum Iove, quae cum facta esset vigesima-prima Octobris 1663. praedixere Piscator Clarevallensis, et alii, futurum Cometam anno sequenti, qui apparuit eodem mense Decembri, quo tempore Saturnus ab igneo signo Sagittarii ad terreum Capricorni transibat, de quo sane Comete multa scripsere multi: maxime vero in regnis, quibus esset verticalis, eum varios produxisse influxus, nempe sub Virgine, Leone, Gemini, Cancro, et Ariete. Ad hoc autem comprobandum multa adducunt exempla eventuum regionibus illis, quibus aut Cometae, aut stellae aliquae violentae factae sunt verticales.

In Europa adnotant plurimos casus. Sic stella secundae magnitudinis in armo Aurigae dextro, Symbola Mercurio, et Marti facta verticali, horrendum illud contagium Mediolano, ac finitimis urbibus notant adduxisse, maxime autem Brixiae ubi e 45. Millibus, soli quater, et decies mille superstites fuerunt, praeter innumeros in territorio vastissimo prostratos, et Bergomi eadem fere clades fuit. Sic stellam in capite medusae, Symbolam Saturno, et Iovi tertiae magnitudinis, factam Polyflipone verticalem, anno 1640. magnam illam dicunt excitasse revolutionem, qua Regis Philippi IV. sceptrum deferentes, Ioannem Bragantiae Ducem in Regem acclamarunt. Borealis stella in ursa maiori, Marti assimilis tertiae magnitudinis in Venetiarum regia Zenit, anno 1643. innumera nostrae serenissimae (faxit Deus aeviternae,) mala a Turcarum Tyranno dicitur aduexisse; sic deformis stella in Helice, Marti non absimilis, secundae magnitudinis, regiae Parthenopes, quae est Neapolis in Zenit, seditiones atras, Duce Thoma Agniello (qui et dicitur Massaniellus) fertur excitasse: Lucida autem stella in capite Draconis, Saturnina Iovi, ac Marti foemmetra, dum Regiae Londini Angliae vertice incubuit, anno 1648. veluti a Diris Alecto excitatam rebellem suo Regi clementissimo, Carolo Stuarto, gentem illam dicitur maligne in horribile patricidium inflammasse, ut inaudito a seculis exemplo, a sedentibus e tribunali sordidae plebis iudicibus, agente Fairfaix, Rex ipse iniquissime capitis damnatus, in ampla urbis platea, e sublimi prostaenio, capite ad carnificis pedes detruncatum deponeret. Et Monarchia illa in turbidam Democratiae, et Aristocratiae tyrannidem, filiis regni haeredibus ad internecionem conquaesitis, volveretur. Item stella in dextero Perseï latere Saturni, et Iovis amica mundo illi regio Parisiorum in Zenit, alte constituta, anno 1650. truculentas illas tempestates in adolescentem Regem Ludovicum Magnum XIV. invictissimum Ludovici XIII. Iusti Primogenitum, nunc feliciter regnantem, sanguineis vorticibus despumantes ad usque sydera eructuanda credidit immisisse.

INNUMERA alia ferunt, quae syderibus, vel Cometis factis verticalibus, aut Horizontem gradientibus, acciderunt.

HIS, aliisque respondet S. Doctor, Philosophum tribuere constellationibus, etc. tantum dispositiones quasdam e temperie ortas, quae sane ab anima repelli possunt, attamen quia plurimi eas insequuntur, ideo saepe astronomi vera praedicunt, maxime circa homines animalium more viventes ; de hominibus ratione vero utentibus pauca admodum valent dicere vera.

OBIICIES tertio e scriptura. Magi nascente stella Dominum adorandum cognoverunt. Matth. 1. et Christus Ioan. 8. Nondum venit hora mea : Ergo si Christus ab Horoscopis, et astris pendebat ; multo magis caeteri.

RESPONDet S. Doctor, stellam illam creatam fuisse in signum nati Messiae, quem agnovere, tanquam e nativitatis signo, divina eis irradiante revelatione, neque Christum pependisse ab astris, sed expectasse tempus praedestinatum ad figuras implendas, et orbem redimendum.

OBIICIES quarto : Apparent saepe in morte Regum Stellae Cometae, multaque Astronomi ex eis divinant vera, eaque insignia bellorum, revolutionum, etc. ut dixi Tract. de caelis, disp. 9. quaest. 9. ubi plurimos Cometes variis saeculis cum gravissimis casibus, etiam excidiis Principum, descripsi ; et novissime, anno 1664. mense Decembri apparuit Cometes insignis, qui solis radiis a tergo ex Oriente erat percussus, iique refracti, (non secus ac in Sphaera chrystallina refracti ad partem ultimam oppositam eiaculantur) barbatum occidentem versus ostendebant, eaque radiosa coma perseveravit, quamdiu Cometes inter penultimam flexionem Hydrae, sub Vase usque ad Argonautis arborem, indeque super proram ad Canem, non longe ab Orionis cingulo Solem praecedens, vibrante sole feriebatur ab Oriente ; volvebantur autem radii ad Tropicum AEstivum, quippe Sole, iuxta Tropicum oppositum hyemalem, perambulante ad Antarcticum. Cum autem ad cingulum Orionis accresceret, ubi aliquot dies stationarius visus est, antequam aequinoctialem pertransiret, excomatus, et tonsus visus est. Cum enim Soli e diametro opponeretur, radios sursum eiaculabatur ; cum autem e cingulo Orionis recedens, sub Tauri oculo aufugiens, et super altum Cete caput ad Piscium colligationem attolleret, permeavit inter aequinoctialem, et Eclypticam, ubi etiam stationem posuit ; ab occidente radios solis ebibens ad Orientem effundebat, et paulatim deperiit ad Zodiacum perveniens, ubi diu Cometae permanere nequeunt, nimis quippe Soli accedentes.

ITAQUE etiam post Paschalia festa a me visus est. Semper autem observavi, eum inspicilio maiorem vix apparere, quam sine illo, cum tamen Luna eodem perspicillo maior longe videretur. Ex quo deduxi, iuxta regulas Perspectivae, Cometem supra Lunam extitisse longe ab ea altiorem, ut pyramidem acutiorem emittens, valde tenuior proportione, quam Luna videretur. Est autem his temporibus florentissima Ticonis-Brahe opinio, Cometes non in aëre, sed in Sphaeris Caelorum peregrinari. Neque vero hic e terrestribus exhalationibus conflatus esse potuit, cum ad 22. gradus longitudinis extenderetur in orbe, qui sunt 1980. milliaria, quae translata in regionem aëris supremam globum constituent correspondentem, toto terrae globo valde ampliorem. Hic conflatus videtur ex magna coniunctione Iovis, atque Saturni praecedente ; proprius vero a coniunctione universali fere omnium Planetarum, qui hoc tempore, quo primo Cometes apparuit, sub Capricorni signo commeabat, ipseque Saturnus post maximam cum Iove copulationem, Marti primo, deinde Veneri, Soli, ac denique Mercurio copulatus est ; ex P. Cabeo in meteoris. Itaque inter Lunae, atque Mercurii ambitum volvebatur, atque amborum Planetarum, suique parentis Saturni cognatam accepisset organizationem, malignos ex eo partus auspicati sunt ; colore quoque Saturno similis, plumbeo vario aliquo, et subalbo intermixto, Geminis aliis indicatis Planetis, simillimus partus visus est. Quare malignas infirmitates, mortes repentinas, exilia, et angustias ominabantur. Cumque contra signorum ordinem curreret, iuxta doctrinam Cardani, argumentati sunt, Legum, ac Regnorum mutationem, Tyrannidem, et iuxta Origani dicta, eorum Principum mortem, quorum status subiecti sunt signis, quos Cometes perambulat : Et in casu nostro sub Virgine, Leone, Cancro, Geminis, Tauro, Ariete, maxime vero sub Leone, Geminis, et Ariete, ubi stationem posuit ; Cauda autem equina oblonga seditiones diuturnas indicat ex textu 54. in secundum Librum quadripartitum Ptolemaei. non autem omnibus, sed quibus aut verticalis erat, aut quorum raserit horizontem, alioqui cum is Cometes maiorem signorum Zodiaci perlustraverit aream, vel ratione signorum, vel ratione Trigoni respondentis, universus fere orbis concuteretur.

HINC pedetensim deduxere, Cometen hunc qui, 16. Decembris, trans Tropicum Capri gradibus septem, et 18. super nostrum Horizontem, tandem 58. gradus super Horizontem nostrum elevatus est, factum iam verticalem multis regnis, ut sub Tropico Capricorni Tibiquiri Insulae S. Laurentii, multisque aliis AEthiopici maris, et inter Tropicum Capri, et AEquinoctialem Regnis Peruanis, Brasiliae, Cephalae, Madagascar, Mozambiquae, Quiloae, Manicogni, Caphatae, Quarz, Damus, Cemae, Melindae, Vanguae, Ianz maiori, et minori, Guineaeque novae. Super AEquinoctialem per gradus 12. Regni Tangar, Madagazo Mechae Diasar, etc. Bexin, Melgetae, Giuper Mapan cum tota Guinea, Zocorote, Calecut, Cochino, Onori, Marsingae, Goae, Zelandae, Malacae, Samonae, Siam, Baloan, Borneo, Moluchi, Mindanao ; fuit etiam Horizontalis Regnis Sueciae, Norvegiae, Finmarchiae, Lappae, Scriphiniae, Bodiae, Finlandiae, Novogardiae, Volgdiae, Berniae, Coreilae, Braimiae, Sarmatiae, Condorae, Islandiae, Grotlandiae, usque ad Zenit poli arctici, cui AEquinoctialis est Horizon. Ita habet editus Liber Mediolani, anno 1664.

HAEC narrationum Catasta vanitatem detegit Astrologorum quoad liberas operationes. Itaque respondet S. Doctor, cometes a Deo produci, atque moveri ab Angelis ad homines a vitiis deterrendos, non autem eos, ut inficiant tantum, quibus fuerint verticales, aut horizontales. Hoc autem docet hic, et nunc experimentum ; hoc enim anno e regione nulla e reciratis noui aliquid venit; at e contra in regionibus Europae mortui sunt Principes Austriae, aegrotauit ad mortem Imperator, imo et Summus Pontifex Alexander VII. mortuus est, sicut et Dux Mantuae Carolus II. Quieuit in pace etiam Regina virago, Regis Galliae Ludouici XIV. Mater dignissima: Rex Hispaniarum occubuit. Item eodem tempore occidit P. Matc. Antonius Galitius, nostrae Religionis Minister Generalis, Romae Oraculum, et Summo Pontifici iugiter a consiliis. Itaque immissus Cometes mundo haec damna minabatur Christiano, non autem Regnis Madagascar, et Finliandiae, neque operationes ullas libero arbitrio intentaturus erat.

Obiicies ultimo: Regimen Dei optimum dirigit inferiora per superiora, et per caelestia, terrena, ut ait S. Dionysius de cael. Hier. quod autem regitur debet perfecte regenti subdi.

Respondetur, Deum regere inferiora corpora per superiora; non autem spiritus per corpora; quamuis enim spiritus terram incolant, longe sunt corporibus altiores. Igitur inseruiunt his corpora Caelestia in ministerium, non in dominium.

Tractatus I: PRIMUS DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS

Proemium I: Prooemium

Disputatio I: DE FIDE

Quaestio I: Quid FIDES significet, et quid sit

Quaestio II: Quodnam sit FIDEI obiectum

Quaestio III: An obiectum FIDEI sit aliquod complexum

Quaestio IV: An FIDEI obiectum possit esse falsum

Quaestio V: An obiectum FIDEI possit esse evidens scientifice

Quaestio VI: An FIDES sit de his, de quibus habetur visio in via

Quaestio VII: An articuli FIDEI sint evidenter credibiles

Quaestio VIII: An credibilia recte per articulos sint disposita

Quaestio IX: Utrum articuli FIDEI, decursu temporum, creverint

Quaestio X: Utrum FIDES creverit quoad lumen

Quaestio XI: An Fides creverit certitudine

Quaestio XII: An Fidei articuli exponendi sint auctoritate aliqua, quae sit infallibilis magistra, et quae sit

Quaestio XIII: Quae sint notae verae Ecclesiae, apud quam stat authoritas exponendi FIDEM

Quaestio XIV: Quidnam sit necessario credendum, necessitate medii

Quaestio XV: Quae sint credenda necessitate praecepti

Quaestio XVI: An teneamur FIDEM confiteri, et quando

Quaestio XVII: An liceat de FIDE disputare, et quando

Quaestio XVIII: An Fides sit in Intellectu

Quaestio XIX: An Fides perficiatur per Charitatem, tanquam per formam

Quaestio XX: An certum sit, FIDEM sine CHARITATE manere

Quaestio XXI: An, et quomodo FIDES sit VIRTUS

Quaestio XXII: An FIDES sit UNA VIRTUS

Quaestio XXIII: An FIDES sit prima Virtutum

Quaestio XXIV: An FIDES sit certior quacumque scientia; vel habitu quocumque intellectivo

Quaestio XXV: An quis certo scire possit, se FIDEM habere

Quaestio XXVI: In quibusnam sit FIDES

Quaestio XXVII: An FIDES sit Donum DEI substantialiter

Quaestio XXVIII: Utrum differentia FIDEI, et aliorum actuum naturalium a supernaturalibus moralibus proveniat semper ex obiecto

Quaestio XXIX: De FIDEI effectibus

Quaestio XXX: De DONO INTELLECTUS

Dubitatio I: An INTELLECTUS sit donum Spiritus Sancti

Dubitatio II: Utrum DONUM INTELLECTUS possit esse simul cum FIDE

Dubitatio III: An DONUM INTELLECTUS consistat in contemplatione Creatoris, et Creaturae

Dubitatio IV: Utrum DONUM INTELLECTUS insit omnibus habentibus gratiam, et an his solis

Dubitatio V: Qua sit necessitas, et utilitas DONI INTELLECTUS

Dubitatio VI: Utrum* **DONO INTELLECTUS** *respondeat sexta beatitudo, scilicet Beati mundo corde, etc.

Dubitatio VII: An* **DONO INTELLECTUS** *respondeat, inter fructus Spiritus Sancti, Fides

Quaestio XXXI: De Dono Scientiae

Dubitatio I: An* **SCIENTIA** *sit donum Spiritus Sancti

Dubitatio II: An scientia sit de rebus Divinis

Dubitatio III: An donum scientiae sit speculativum

Dubitatio IV: An Dono Scientiae respondeat tertia Beatitudo: Beati, qui lugent, etc.

Disputatio II: De Infidelitate

Quaestio I: Quid, et quale peccatum sit INFIDELITAS

Quaestio II: An opera omnia Infidelium sint peccata

Quaestio III: Utrum infideles possint compelli ad FIDEM audiendam

Quaestio IV: An cogi queant Infideles ad FIDEM nostram, sufficienter propositam, amplectendam

Quaestio V: An Infideles non baptizati, cogi queant ad relinquendos errores, vel ritus, rationi naturali contrarios

Quaestio VI: An permittendi sint ritus Infidelium

Quaestio VII: An liceat cum infidelibus pacisci de eorum ritibus tolerandis

Quaestio VIII: An Infideles, non baptizati, possint retinere potestatem supra Fideles, et an possint ea privari

Disputatio III: De Haeresi

Quaestio I: Quid sit HAERESIS

Quaestio II: An dubitans de articulis FIDEI sit haereticus

Quaestio III: An, qui actu opinativo mero assentitur articulo FIDEI, sit haereticus

Quaestio IV: An, et Quae Ignorantia excuset ab Haeresi

Quaestio V: Qua pertinacia ad HAERESIM requiratur

Quaestio VI: An, ut quis censeatur Haereticus, necesse sit, ut fuerit baptizatus, et fidelis

Quaestio VII: Utrum Ecclesia cogere possit haereticos ad FIDEM Catholicam recipiendam

Quaestio VIII: De alio medio, quo utitur Ecclesia contra haereticos prohibendo eorum Libros

Quaestio IX: An teneamur haereticorum conversationem vitare

Quaestio X: Quae excommunicatio haereticis infligatur

Quaestio XI: De aliis Poenis spiritualibus haereticorum

Quaestio XII: De poenis temporalibus Haereticorum

Disputatio IV: De Spe

Quaestio I: Quid sit SPES

Quaestio II: Quodnam sit obiectum materiale SPEI

Quaestio III

Quaestio IV: An SPE certo obiectum exhibeatur, et speretur

Quaestio V: An Spes sit Virtus

Quaestio VI: An SPES sit Virtus Theologica

Quaestio VII: An aliquando SPES sit informis

Quaestio VIII: An SPES oriatur ex meritis

Quaestio IX: An Spes praecedat Charitatem

Quaestio X: Quodnam sit SPEI subiectum proximum

Quaestio XI: Utrum SPES maneat in Beatis

Quaestio XII: An detur praeceptum sperandi in DEUM

Dubitatio VI: Utrum* DONO INTELLECTUS *respondeat sexta beatitudo, scilicet Beati mundo corde, etc.

Dubitatio VII: An* DONO INTELLECTUS *respondeat, inter fructus Spiritus Sancti, Fides

Dubitatio I: An* SCIENTIA *sit donum Spiritus Sancti

Quaestio XVII: An omnia dona gratuita sint CHARITATE diligenda

Quaestio XVIII: An irrationalia ex CHARITATE sint diligenda