Palladium theologicum, Tomus quintus: De virtutibus
Gaudenzio da Brescia (1612–1672)
Reuerendi patris Gaudentij Bontempi, ... Palladium theologicum, seu Tota theologia scholastica in septem tomos distributa. Ad intimam mentem d. Bonauenturae seraphici doctoris ... Tomus quintus, De virtutibus
First published 1676
Bontempi's Palladium theologicum (Lyon 1676) is a complete scholastic theology composed ad mentem D. Bonaventurae, arranged in seven tractatus on the order of the Secunda secundae. This fifth volume, De virtutibus, treats the theological virtues (faith, hope, charity, with their gifts, beatitudes and fruits), the cardinal virtues and their opposite vices, and the states and offices of men (religious and prelates, bishops, princes), including the extensive disputations on contracts, religion, vows, fortitude, temperance and the judicial process. It is a significant example of the Bonaventurian scholastic school and a counterpart to the Thomist manuals of the period.
Tractatus I: PRIMUS DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS
Proemium I: Prooemium
Disputatio I: DE FIDE
Quaestio I: Quid FIDES significet, et quid sit
Quaestio II: Quodnam sit FIDEI obiectum
Quaestio III: An obiectum FIDEI sit aliquod complexum
Quaestio IV: An FIDEI obiectum possit esse falsum
Quaestio V: An obiectum FIDEI possit esse evidens scientifice
Quaestio VI: An FIDES sit de his, de quibus habetur visio in via
Quaestio VII: An articuli FIDEI sint evidenter credibiles
Quaestio VIII: An credibilia recte per articulos sint disposita
Quaestio IX: Utrum articuli FIDEI, decursu temporum, creverint
Quaestio X: Utrum FIDES creverit quoad lumen
Quaestio XI: An Fides creverit certitudine
Quaestio XII: An Fidei articuli exponendi sint auctoritate aliqua, quae sit infallibilis magistra, et quae sit
Quaestio XIII: Quae sint notae verae Ecclesiae, apud quam stat authoritas exponendi FIDEM
Quaestio XIV: Quidnam sit necessario credendum, necessitate medii
Quaestio XV: Quae sint credenda necessitate praecepti
Quaestio XVI: An teneamur FIDEM confiteri, et quando
Quaestio XVII: An liceat de FIDE disputare, et quando
Quaestio XVIII: An Fides sit in Intellectu
Quaestio XIX: An Fides perficiatur per Charitatem, tanquam per formam
Quaestio XX: An certum sit, FIDEM sine CHARITATE manere
Quaestio XXI: An, et quomodo FIDES sit VIRTUS
Quaestio XXII: An FIDES sit UNA VIRTUS
Quaestio XXIII: An FIDES sit prima Virtutum
Quaestio XXIV: An FIDES sit certior quacumque scientia; vel habitu quocumque intellectivo
Quaestio XXV: An quis certo scire possit, se FIDEM habere
Quaestio XXVI: In quibusnam sit FIDES
Quaestio XXVII: An FIDES sit Donum DEI substantialiter
Quaestio XXVIII: Utrum differentia FIDEI, et aliorum actuum naturalium a supernaturalibus moralibus proveniat semper ex obiecto
Quaestio XXIX: De FIDEI effectibus
Quaestio XXX: De DONO INTELLECTUS
Dubitatio I: An INTELLECTUS sit donum Spiritus Sancti
Dubitatio II: Utrum DONUM INTELLECTUS possit esse simul cum FIDE
Dubitatio III: An DONUM INTELLECTUS consistat in contemplatione Creatoris, et Creaturae
Dubitatio IV: Utrum DONUM INTELLECTUS insit omnibus habentibus gratiam, et an his solis
Dubitatio V: Qua sit necessitas, et utilitas DONI INTELLECTUS
Dubitatio VI: Utrum* **DONO INTELLECTUS** *respondeat sexta beatitudo, scilicet Beati mundo corde, etc.
Dubitatio VII: An* **DONO INTELLECTUS** *respondeat, inter fructus Spiritus Sancti, Fides
Quaestio XXXI: De Dono Scientiae
Dubitatio I: An* **SCIENTIA** *sit donum Spiritus Sancti
Dubitatio II: An scientia sit de rebus Divinis
Dubitatio III: An donum scientiae sit speculativum
Dubitatio IV: An Dono Scientiae respondeat tertia Beatitudo: Beati, qui lugent, etc.
Disputatio II: De Infidelitate
Quaestio I: Quid, et quale peccatum sit INFIDELITAS
Quaestio II: An opera omnia Infidelium sint peccata
Quaestio III: Utrum infideles possint compelli ad FIDEM audiendam
Quaestio IV: An cogi queant Infideles ad FIDEM nostram, sufficienter propositam, amplectendam
Quaestio V: An Infideles non baptizati, cogi queant ad relinquendos errores, vel ritus, rationi naturali contrarios
Quaestio VI: An permittendi sint ritus Infidelium
Quaestio VII: An liceat cum infidelibus pacisci de eorum ritibus tolerandis
Quaestio VIII: An Infideles, non baptizati, possint retinere potestatem supra Fideles, et an possint ea privari
Disputatio III: De Haeresi
Quaestio I: Quid sit HAERESIS
Quaestio II: An dubitans de articulis FIDEI sit haereticus
Quaestio III: An, qui actu opinativo mero assentitur articulo FIDEI, sit haereticus
Quaestio IV: An, et Quae Ignorantia excuset ab Haeresi
Quaestio V: Qua pertinacia ad HAERESIM requiratur
Quaestio VI: An, ut quis censeatur Haereticus, necesse sit, ut fuerit baptizatus, et fidelis
Quaestio VII: Utrum Ecclesia cogere possit haereticos ad FIDEM Catholicam recipiendam
Quaestio VIII: De alio medio, quo utitur Ecclesia contra haereticos prohibendo eorum Libros
Quaestio IX: An teneamur haereticorum conversationem vitare
Quaestio X: Quae excommunicatio haereticis infligatur
Quaestio XI: De aliis Poenis spiritualibus haereticorum
Quaestio XII: De poenis temporalibus Haereticorum
Disputatio IV: De Spe
Quaestio I: Quid sit SPES
Quaestio II: Quodnam sit obiectum materiale SPEI
Quaestio III
Quaestio IV: An SPE certo obiectum exhibeatur, et speretur
Quaestio V: An Spes sit Virtus
Quaestio VI: An SPES sit Virtus Theologica
Quaestio VII: An aliquando SPES sit informis
Quaestio VIII: An SPES oriatur ex meritis
Quaestio IX: An Spes praecedat Charitatem
Quaestio X: Quodnam sit SPEI subiectum proximum
Quaestio XI: Utrum SPES maneat in Beatis
Quaestio XII: An detur praeceptum sperandi in DEUM
Dubitatio I: UNICA. An urgeret hoc praeceptum, cui revelata esset damnatio certa
Disputatio V: De Dono Timoris
Quaestio I: An TIMOR sit Habitus distinctus a SPE
Quaestio II: Quodnam sit TIMORIS obiectum
Quaestio III: An mundanus Timor semper sit malus
Quaestio IV: An Timor servilis sit honestus, et Donum Dei
Quaestio V: An Timor servilis expellatur, gratia adveniente
Quaestio VI: An Timor Initialis, et Filialis differant specie
Quaestio VII: An crescente Charitate Timor decrescat
Quaestio VIII: An Timor gratuitus maneat in patria
Quaestio IX: An Paupertas Spiritus respondeat DONO TIMORIS
Quaestio X: De Effectibus, et praecepto TIMORIS DEI
Disputatio VI: De Desperatione
Quaestio I: UNICA. Cuius potentiae actus sit DESPERATIO, et quod peccatum
Disputatio VII: De Praesumptione
Quaestio I: Quid sit PRAESUMPTIO, et quale peccatum
Disputatio VIII: De Charitate
Quaestio I: Quid sit CHARITAS
Quaestio II: Quodnam sit Charitatis obiectum
Quaestio III: An Charitas sit proprie Dei amicitia
Quaestio IV: Utrum Charitas sit Habitus creatus
Quaestio V: An Charitas sit una specialis Virtus
Quaestio VI: An Charitas sit una specie specialissima
Quaestio VII: An Charitas sit virtutum praestantissima
Quaestio VIII: An Charitas sit Forma Virtutum
Quaestio IX: An praeter Charitatem infusam detur alia charitas, nostris actibus acquisita
Quaestio X: An Charitas possit esse informis
Quaestio XI: An CHARITAS augeatur, et quomodo
Quaestio XII: An, et quomodo CHARITAS huius vitae sit perfecta
Quaestio XIII: An Charitas corrumpi queat, et quomodo
Quaestio XIV: Quaenam sit subiectum Charitatis proximum
Quaestio XV: An solus Deus ex Charitate diligendus sit; an etiam proximus
Quaestio XVI: An Charitas sit ex Charitate diligenda
Quaestio XVII: An omnia dona gratuita sint C*HARITATE *diligenda
Quaestio XVIII: An irrationalia ex C*HARITATE *sint diligenda
Quaestio XIX: An homo debeat seipsum ex CHARITATE diligere
Quaestio XX: An homo debeat corpus suum ex Charitate diligere
Quaestio XXI: An peccatores sint ex Charitate diligendi
Quaestio XXII: An necesse sit ex CHARITATE diligere inimicos
Quaestio XXIII: An teneamur CHARITATIS effectus in hostes ostendere, et quosnam
Quaestio XXIV: An ex CHARITATE Angeli sint diligendi
Quaestio XXV: An Daemones, et Damnati sint CHARITATE diligendi
Quaestio XXVI: Utrum convenienter quatuor, diligenda ex CHARITATE, enumerentur
Quaestio XXVII: An eodem habitu CHARITATIS diligantur Deus, et Proximus
Quaestio XXVIII: Utrum in CHARITATE sit ordo
Quaestio XXIX: Utrum DEUS sit magis diligendus, quam proximus
Quaestio XXX: Utrum homo debeat ex CHARITATE plus Deum diligere, quam se ipsum
Quaestio XXXI: Utrum Natura magis inclinet ad DEUM amandum, quam nosmetipsos
Quaestio XXXII: An debeat Homo magis se, quam proximum diligere
Quaestio XXXIII: An diligenda sit magis proximi salus aeterna, quam vita nostra
Quaestio XXXIV: Utrum unus proximus sit magis alio diligendus
Quaestio XXXV: Utrum magis debeat diligi Filius, quam Pater
Quaestio XXXVI: Utrum homo debeat ex CHARITATE magis diligere Matrem, quam Patrem
Quaestio XXXVII: Utrum homo debeat magis diligere coniugem, quam parentes, et Filios
Quaestio XXXVIII: An ordo CHARITATIS attendatur penes affectum, et effectum
Quaestio XXXIX: Utrum ordo CHARITATIS maneat in patria
Quaestio XL: Utrum Charitatis sit magis proprium amare, quam amari
Quaestio XLI: Utrum Amor sit idem, ac Benevolentia
Quaestio XLII: An debeat, possitque DEUS in via amari ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente, et omnibus viribus
Quaestio XLIII: An Divinae dilectionis sit aliquis modus habendus
Quaestio XLIV: An Charitas debeat in patria dilatari
Quaestio XLV: Utrum sit magis meritorium diligere inimicum, quam amicum
Quaestio XLVI: An homo, in quantulacumque CHARITATE constitutus, teneatur mortem subire pro CHRISTO
Quaestio XLVII: An habentes CHARITATEM perfectam, teneantur ea, quae sunt perfectionis, implere
Quaestio XLVIII: Quomodo, et quando obliget praeceptum dilectionis DEI
Quaestio XLIX: An teneatur homo in primo instanti usus rationis ad DEUM converti
Quaestio L: Quomodo, et quando obliget praeceptum dilectionis proximi
Disputatio IX: De effectibus internis Charitatis, GAUDIO, PACE, et MISERICORDIA
§ I: De Gaudio
Quaestio I: An GAUDIUM sit Effectus Charitatis, et Qui
Quaestio II: Utrum GAUDIUM sit virtus
§ II: De Pace
Quaestio I: UNICA. Quid sit PAX
§ III: De Misericordia
Quaestio I: Quid sit MISERICORDIA
Quaestio II: Quae, et qualis Virtus sit MISERICORDIA
Disputatio X: De effectibus externis Charitatis
§ I: De Beneficentia
Quaestio I: UNICA. Quid sit BENEFICENTIA
§ II: De Eleemosyna
Quaestio I: An dare ELEEMOSYNAM sit actus Charitatis
Quaestio II: Utrum convenienter ELEEMOSYNARUM genera distinguantur
Quaestio III: Utrum ELEEMOSYNA sit in praecepto
Quaestio IV: An praeceptum sit, in communibus necessitatibus largiri pauperibus superflua
Quaestio V: An teneatur quis aliquando facere eleemosynam de necessariis ad statum, extra necessitatem proximi extremam
Quaestio VI: An extreme indigenti debeatur eleemosyna ex iustitia
Quaestio VII: An Eleemosyna fieri debeat ex rebus iuste possessis
§ III: De correctione Fraterna
Quaestio I: An CORRECTIO FRATERNA sit praecepta
Quaestio II: An ordo correptionis fraternae, etiam in Religionibus, sit praeceptus, ut prius correptio fiat secreta
Disputatio XI: De Odio
Quaestio I: Quodnam sit obiectum ODII, et quid ipsum sit
Quaestio II: Quod, et quale peccatum sit odium
Disputatio XII: De Acedia
Quaestio I: Quid sit ACEDIA, et quodnam eius obiectum
Disputatio XIII: De Invidia
Quaestio I: Quid sit INVIDIA, et quodnam eius obiectum
Quaestio II: Quam prava sit INVIDIA
Disputatio XIV: De Discordia, et Contentione
Quaestio I: Quid sit DISCORDIA, et quale peccatum
Quaestio II: Quale, et quantum peccatum sit Contentio
Disputatio XV: De Schismate
Quaestio I: Quale peccatum sit SCHISMA
Quaestio II: Quantum peccatum sit SCHISMA
Quaestio III: Quenam poenae SCHISMATICIS debeantur
Disputatio XVI: DE BELLO
Quaestio I: An bellum aliquod possit esse iustum
Quaestio II: Quae conditiones ad bellum iustum requirantur
Quaestio III: A quibusnam BELLUM geri possit
Disputatio XVII: De Rixa, et Seditione
Quaestio I: Quid RIXA, et quale peccatum
Quaestio II: Quid sit seditio
Disputatio XVIII: De Scandalo
Quaestio I: Quid, et quotuplex sit SCANDALUM
Quaestio II: An SCANDALUM sit speciale peccatum
Quaestio III: Quaenam sint facienda, et quae omittenda ad vitandum scandalum
Quaestio IV: An liceat resoluto in malum grande, suadere minus malum
Disputatio XIX: De Dono Sapientiae
Quaestio I: Quale donum sit SAPIENTIAE
Quaestio II: Quae sit utilitas, et necessitas huius Doni
Quaestio III: Qua ratione DONUM SAPIENTIAE A Deo obtineatur
Quaestio IV: De illuminatione, quam affert Sapientia
Quaestio V: De Sapientiae spiritualibus deliciis
Quaestio VI: Quo pacto stultitia opponatur Sapientiae
Quaestio VII: An septima Beatitudo respondeat dono Sapientiae
Disputatio XX: De Prudentia
Quaestio I: Quid sit PRUDENTIA
Quaestio II: An PRUDENTIA sit virtus
Quaestio III: Quaenam sint PRUDENTIAE munera
Quaestio IV: Quinam sint PRUDENTIAE participes
Quaestio V: Quomodo acquiratur, Prudentia et amittatur
Quaestio VI: De partibus Virtutis PRUDENTIAE
Quaestio VII: Quomodo ex Angelica Hierarchia eruantur quaedam regulae prudentiae, statui Monastico et Politico Applicabiles
§ I: De Prudentia, quam viri votis sollemnibus obstricti, ex primo Angelorum choro sibi vindicent
De Prudentia, quam viri votis sollemnibus obstricti, ex primo Angelorum choro sibi vindicent.
SUPPONIT hic S. Doct. tres illas Hierarchicas operationes, Purgare, Illuminare, et Perficere; Angelorum autem nominibus tum privatas personas ob aliquas excellentias, tum etiam rectores, et Principes ob regimen comprobat. Sic Matth. 11. Ioannes dicitur Angelus; et II. Reg. 14. et 19. David Angelo comparatur. Ita etiam in Apoc. Rectores Ecclesiarum Angeli dicti sunt.
Primo igitur supremam Hierarchiam Religiosis, et vitis omnibus perfectis applicat.
SERAPHIM, a divinis incendiis Charitatis denominatos, Religiosos nominat, quibus id Heb. I. applicat. Qui facit Angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis, et Apoc. 10. Vidi Angelum, cuius facies ut Sol, et pedes eius, tanquam columna ignis. Et Isa. 6. Volavit ad me unus de Seraphim, et in manu eius calculus ignitus, etc. Sic igitur servi Dei accensi debent ignis naturam imitari, semper enim sursum attollitur ignis, consumit rubiginem, et terrena in se resolvit, velocissime movetur, expanditur ad omnia in se convertenda.
ITA Religiosi igne Charitatis accensi probabuntur, si velociter ascendunt, terrena spernentes; si omnia in amorem Dei resolvere satagant; si velociter operentur, et celeres, ut dicitur: Isa. 18. Ite Angeli veloces, et Ezech. I. Quocunque ibat Spiritus, rotae levebantur sequentes eum, spiritus enim vitae, etc. idest Charitatis splendere debent optimo exemplo, nam religiosi vita est aliorum exemplar. Ideo Deuter. 17. Accipient legis exemplar a sacerdotibus, et prima Timot. IV. Esto exemplum fidelium.
DEBENT autem alios purgare, ut dicitur Malach. III. Erit quasi ignis conflans, et sedebit, et purgabit filios Levi. Ideo Seraphim Isaia dicunt: Auferetur iniquitas tua, et peccatum tuum purgabiur.
ILLUMINANT etiam, Matth. V. Vos estis Lux mundi, Ephes. V. Ut filii lucis ambulate in dilectione.
E SERAPHIM Isa. VI. lucentibus, arguit quali flamma lucere debeant religiosi, in aliorum exemplum.
PRIMO enim dicuntur fuisse duo, quo exprimitur in Charitate cohabitatio. Ideo et Dominus binos misit discipulos. Lucae X. et Ecclesiastici IV. Melius est duos esse simul, quam unum: habent enim emolumentum societatis suae. Et Genes. XIX. Duo Angeli missi sunt in Pentapolim. Quo grave praeceptum prudentiae datur securiorem esse vitam in Coenobiis, quam in solitudine Anacoreticha.
SECUNDO Seraphim illi non sedebant, sed stabant. Unde in Psalm. 121. Stantes erant pedes nostri in atriis tuis Hierusalem.
HIEREMIAE VI. State super vias vestras, et videte, et interrogate, quae sit via bona? et Psalm. V. Mane astabo tibi, et videbo, et Habac. II. Super custodiam meam stabo, et Apoc. VIII. Angelus stetit iuxta aram templi. Igitur impigra elevatio intentionis in Deum in omnibus traditur.
HABEBANT singuli sex alas, idest duodecim, quibus opera misericordiae spiritualia, et corporalia signantur, et invicem iunctae sunt, ut dicitur Ezech. I. His alis debet velox operari ad salutem omnium.
HIs alis velabant manus, et pedes, operando, ut non videantur, de quibus Matth. VI. Nesciat sinistra tua, quid faciat dextera tua. Caput igitur, manus, et pedes velant, qui nec in principio, nec in fine, nec in medio laudari appetunt de operibus suis.
HI volabant, quia religiosi semper altius in Deum ferri debent. Unde Psalm. 54. Quis dabit mihi pennas, etc. Igitur multiplicato alarum spiritualium motu, debent assidue contemplatione, et actione in altum ascendere, nunquam torpendo, nunquamve otiando.
HI clamabant: SANCTUS, SANCTUS, SANCTUS, alter ad alterum, quia in Divinis laudibus tenentur perpetuo inclamare. Ter autem orant, ut recte instituantur, promoveantur, et perducantur ad salutem. Ideo Ioan. XVII. Sanctifica eos in veritate, ut ipsi sanctificati sint, et consummati in unum, etc.
QUOD vero labia Isaiae polluta calculo purgatint ignito, atque ipsum accenderint, ut se ad divinas missiones exhiberet, exprimit, religiosos in se purissimos, teneri ad alios igne sancto purgandos, illuminandos, et accendendos ad opera salutis; sic Moyses Num. XI. Mariam leprosam orationibus umbratice purgavit et S. Iob amicos suos Iob. ultimo.
SEQUITUR ordo Cherubim a sapientia, qua viri religiosi esse praediti tenentur et alios illustrare. Haec autem sapientia est practica, seu prudentia, ut advertit S. Doctor Lib. I. cap. 3. quae non est mundana, de qua Lucae XVI. Filii huius saeculi prudentiores filiis lucis sunt, quae est in avaris; neque debet esse prudentia carnis, quae mors est, ut dicitur Rom. VIII. et est in voluptuosis, quia haec, non invenitur in terra suaviter viventium, Iob 28. neque debet esse diabolica, de qua Isa. V. Vae qui sapientes estis in oculis vestris, etc. Ideoad sapientiam, quae desursum est recurrendum, quae est pudica, pacifica, etc.
DVO autem Cherubim aurei indicuntur Exodi 25. quia debet eis inesse duplex sapientia, et prudentia. Altera agendorum circa se, et proximum: Altera agendorum circa Deum, et utraque aurea e Charitate. Ideo aurum purissimum datur ad Cherubim, primo Paral. 28. quod puritatem significat conscientiae, ex qua sequitur, eos videre Deum, quae est beatitudo, mundis corde data. Deinde vero sequitur, ut divina luce radiati videant clarissime (ut ait S. Doctor) Ideo Cherubim Ezech. I. et Apoc. IV. erant oculis pleni ante, et retro, quia viri Angelis Cherubim comparati circumspectionis gratia, et providentiae dono, quae sunt partes prudentiae, dorati undique vident, provident, et alter ad alterius pericula invigilat. Unde et Cherubim se mutuo respiciebant in Propitiatorio.
HI sancta quiete in Deum elevantur Ideo in eis residet Deus, qui sedet super Cherubim; et hi trahunt etiam alios. Ideo Ezech. X. dum levarentur Cherubim, caetera etiam elevabantur; ex sanctitate enim religiosorum, pendet et saecularium salus. Ideo Iudith, cap. 8. ait: et nunc fratres, quoniam vos estis praesbyteri in populo Dei, et ex vobis pendet anima illorum.
HI sunt interpretes Dei, ideo umbratice e propitiatorio inter duos Cherubim egrediebatur vox Dei, Num. VII. et Ezech. I: Sonus alarum Cherubim erat sicut vox Dei.
HI debent viam ligni vitae custodire, et flammeo gladio ostendere, ut dicitur. Genes. III. omnibusque clamare illud Hierem. VI. Haec est via, ambulate in ea.
TERTIUS ordo est Thronorum, in quibus residet Iustitia Divina, Psalm. IX. Sedes super Thronum, qui iudicas iustitiam.
RESIDET Deus super humiles, ut ait Isa. 66. et Dan. VII. Thronus eius flamma Ignis. Hi sunt Religiosi, ut exponit ibi Origenes: Sicut enim Throni sunt sedes Dei, in unum compactae, atque coniunctae, ut ait D. Hieronymus cap. 7. de coelesti Hierarchia; Ita religiosi, in unum compacti quietis locum, sunt Throni Altissimi: Hi sunt Throni eburnei, adumbrati in Throno Salomonis, de quo II. Paral. IX. III. Reg. X. et Cant. II. Simbolum pudicitiae, in quo Deus requiescit, qui pascitur inter lilia: Ideo in ventre B. Virginis requievit, qui dicitur eburneus Cant. V.
DEBENT esse Throni e Sapphito, de quo Ezech. I.
Ezech. I. Similitudo Throni quasi aspectus Sapphiri. Est autem Sapphirus gemma coloris coelestis stellata, quae significat coelestem conversationem. In Sapphiro, scripta fuit a Deo Lex Moysi: Ita religiosi a rebus terrenis per paupertatem elevantur. His dicitur Isa. LVIII. Sustollam te super altitudinem terrae, et cibabo te haereditate Iacob Patris tui, etc.
Vide S. Doctorem ibi mira eloquentem, quomodo optimus ille evadat religiosus, qui haec documenta e supernis hauserit.