Palladium theologicum, Tomus quintus: De virtutibus
Gaudenzio da Brescia (1612–1672)
Reuerendi patris Gaudentij Bontempi, ... Palladium theologicum, seu Tota theologia scholastica in septem tomos distributa. Ad intimam mentem d. Bonauenturae seraphici doctoris ... Tomus quintus, De virtutibus
First published 1676
Bontempi's Palladium theologicum (Lyon 1676) is a complete scholastic theology composed ad mentem D. Bonaventurae, arranged in seven tractatus on the order of the Secunda secundae. This fifth volume, De virtutibus, treats the theological virtues (faith, hope, charity, with their gifts, beatitudes and fruits), the cardinal virtues and their opposite vices, and the states and offices of men (religious and prelates, bishops, princes), including the extensive disputations on contracts, religion, vows, fortitude, temperance and the judicial process. It is a significant example of the Bonaventurian scholastic school and a counterpart to the Thomist manuals of the period.
Tractatus I: PRIMUS DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS
Proemium I: Prooemium
Disputatio I: DE FIDE
Quaestio I: Quid FIDES significet, et quid sit
Quaestio II: Quodnam sit FIDEI obiectum
Quaestio III: An obiectum FIDEI sit aliquod complexum
Quaestio IV: An FIDEI obiectum possit esse falsum
Quaestio V: An obiectum FIDEI possit esse evidens scientifice
Quaestio VI: An FIDES sit de his, de quibus habetur visio in via
Quaestio VII: An articuli FIDEI sint evidenter credibiles
An articuli FIDEI sint evidenter credibiles.
HANC quaestionem satis tractavi p. 1 tract. 1. disp. 1. quaest 9. cum D. Bonav. sermonibus Hexaëmer. praecipue §. 9. et 10. et in opusculo: Principium Scripturae.
Testimonia Dei credibilia sunt nimis, ut clamat Psal. 92. De quibus argumentis vide etiam Valentiam disput. 1. quaest. 1. p. 4. Scotum quaest. 2. Proleg. sent. et Scotistas. Medinam tract. de fide Poncium disp. 28.
PRAECIPVUM argumentum sumitur e Christi praestantia, quo nititur Valentia disp. 17. eruto e D. Bonav. p. prima stimuli Divini amoris, cap. 6. Si Christus falso voluisset sibi nomen, ac dignitatem filii Dei arrogare; profecto insane, et perperam fecisset; nec Deus tot miraculis eius dicta confirmasset, et adversarii in dictis eius insipientias, et errores invenissent, quod non potuere. At celebres sunt etiam apud exteros, eius innocentia, sapientia, et prophetiae, miracula, etc. efficacia sermonum, etc.
SECUNDUM est prophetiarum multitudo de nostra fide.
TERTIUM est firmitas Ecclesiae inter tot tempestates.
QUARTUM est victoria de tot sapientibus, et Tyrannis.
QUINTUM est testificantium notitia, eorumque fama praeclara.
SEXTUM, tot Martyrum mira constantia.
SEPTIMUM, testificantium concordia tot terrarum dissitis partibus; totque diversis temporibus.
OCTAUUM est inconcussa firmitas eorum, quae fides docet.
NONUM, ineptiae, et absurda tot adversantium sectarum.
DECIMUM, fructus, qui ex hac legis sanctitate exuberant.
UNDECIMUM, testimonium alienorum.
DVODECIMUM, Exitus infelix persequentium Ecclesiam. Vide ibi, et quae addam quaest. 11.