Palladium theologicum, Tomus quintus: De virtutibus
Gaudenzio da Brescia (1612–1672)
Reuerendi patris Gaudentij Bontempi, ... Palladium theologicum, seu Tota theologia scholastica in septem tomos distributa. Ad intimam mentem d. Bonauenturae seraphici doctoris ... Tomus quintus, De virtutibus
First published 1676
Bontempi's Palladium theologicum (Lyon 1676) is a complete scholastic theology composed ad mentem D. Bonaventurae, arranged in seven tractatus on the order of the Secunda secundae. This fifth volume, De virtutibus, treats the theological virtues (faith, hope, charity, with their gifts, beatitudes and fruits), the cardinal virtues and their opposite vices, and the states and offices of men (religious and prelates, bishops, princes), including the extensive disputations on contracts, religion, vows, fortitude, temperance and the judicial process. It is a significant example of the Bonaventurian scholastic school and a counterpart to the Thomist manuals of the period.
Tractatus I: PRIMUS DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS
Proemium I: Prooemium
Disputatio I: DE FIDE
Quaestio I: Quid FIDES significet, et quid sit
Quaestio II: Quodnam sit FIDEI obiectum
Quaestio III: An obiectum FIDEI sit aliquod complexum
Quaestio IV: An FIDEI obiectum possit esse falsum
Quaestio V: An obiectum FIDEI possit esse evidens scientifice
Quaestio VI: An FIDES sit de his, de quibus habetur visio in via
Quaestio VII: An articuli FIDEI sint evidenter credibiles
Quaestio VIII: An credibilia recte per articulos sint disposita
Quaestio IX: Utrum articuli FIDEI, decursu temporum, creverint
Quaestio X: Utrum FIDES creverit quoad lumen
Quaestio XI: An Fides creverit certitudine
Quaestio XII: An Fidei articuli exponendi sint auctoritate aliqua, quae sit infallibilis magistra, et quae sit
Quaestio XIII: Quae sint notae verae Ecclesiae, apud quam stat authoritas exponendi FIDEM
Quaestio XIV: Quidnam sit necessario credendum, necessitate medii
Quaestio XV: Quae sint credenda necessitate praecepti
Quaestio XVI: An teneamur FIDEM confiteri, et quando
Quaestio XVII: An liceat de FIDE disputare, et quando
Quaestio XVIII: An Fides sit in Intellectu
Quaestio XIX: An Fides perficiatur per Charitatem, tanquam per formam
Quaestio XX: An certum sit, FIDEM sine CHARITATE manere
Quaestio XXI: An, et quomodo FIDES sit VIRTUS
Quaestio XXII: An FIDES sit UNA VIRTUS
Quaestio XXIII: An FIDES sit prima Virtutum
Quaestio XXIV: An FIDES sit certior quacumque scientia; vel habitu quocumque intellectivo
Quaestio XXV: An quis certo scire possit, se FIDEM habere
Quaestio XXVI: In quibusnam sit FIDES
Quaestio XXVII: An FIDES sit Donum DEI substantialiter
Quaestio XXVIII: Utrum differentia FIDEI, et aliorum actuum naturalium a supernaturalibus moralibus proveniat semper ex obiecto
Quaestio XXIX: De FIDEI effectibus
Quaestio XXX: De DONO INTELLECTUS
Dubitatio I: An INTELLECTUS sit donum Spiritus Sancti
Dubitatio II: Utrum DONUM INTELLECTUS possit esse simul cum FIDE
Dubitatio III: An DONUM INTELLECTUS consistat in contemplatione Creatoris, et Creaturae
Dubitatio IV: Utrum DONUM INTELLECTUS insit omnibus habentibus gratiam, et an his solis
Dubitatio V: Qua sit necessitas, et utilitas DONI INTELLECTUS
Dubitatio VI: Utrum* **DONO INTELLECTUS** *respondeat sexta beatitudo, scilicet Beati mundo corde, etc.
Dubitatio VII: An* **DONO INTELLECTUS** *respondeat, inter fructus Spiritus Sancti, Fides
Quaestio XXXI: De Dono Scientiae
Dubitatio I: An* **SCIENTIA** *sit donum Spiritus Sancti
Dubitatio II: An scientia sit de rebus Divinis
Dubitatio III: An donum scientiae sit speculativum
Dubitatio IV: An Dono Scientiae respondeat tertia Beatitudo: Beati, qui lugent, etc.
Disputatio II: De Infidelitate
Quaestio I: Quid, et quale peccatum sit INFIDELITAS
Quaestio II: An opera omnia Infidelium sint peccata
Quaestio III: Utrum infideles possint compelli ad FIDEM audiendam
Quaestio IV: An cogi queant Infideles ad FIDEM nostram, sufficienter propositam, amplectendam
Quaestio V: An Infideles non baptizati, cogi queant ad relinquendos errores, vel ritus, rationi naturali contrarios
Quaestio VI: An permittendi sint ritus Infidelium
Quaestio VII: An liceat cum infidelibus pacisci de eorum ritibus tolerandis
Quaestio VIII: An Infideles, non baptizati, possint retinere potestatem supra Fideles, et an possint ea privari
Disputatio III: De Haeresi
Quaestio I: Quid sit HAERESIS
Quaestio II: An dubitans de articulis FIDEI sit haereticus
Quaestio III: An, qui actu opinativo mero assentitur articulo FIDEI, sit haereticus
Quaestio IV: An, et Quae Ignorantia excuset ab Haeresi
Quaestio V: Qua pertinacia ad HAERESIM requiratur
Quaestio VI: An, ut quis censeatur Haereticus, necesse sit, ut fuerit baptizatus, et fidelis
Quaestio VII: Utrum Ecclesia cogere possit haereticos ad FIDEM Catholicam recipiendam
Quaestio VIII: De alio medio, quo utitur Ecclesia contra haereticos prohibendo eorum Libros
Quaestio IX: An teneamur haereticorum conversationem vitare
Quaestio X: Quae excommunicatio haereticis infligatur
Quaestio XI: De aliis Poenis spiritualibus haereticorum
Quaestio XII: De poenis temporalibus Haereticorum
Disputatio IV: De Spe
Quaestio I: Quid sit SPES
Quaestio II: Quodnam sit obiectum materiale SPEI
Quaestio III
Quaestio IV: An SPE certo obiectum exhibeatur, et speretur
Quaestio V: An Spes sit Virtus
Quaestio VI: An SPES sit Virtus Theologica
Quaestio VII: An aliquando SPES sit informis
Quaestio VIII: An SPES oriatur ex meritis
Quaestio IX: An Spes praecedat Charitatem
Quaestio X: Quodnam sit SPEI subiectum proximum
Quaestio XI: Utrum SPES maneat in Beatis
Quaestio XII: An detur praeceptum sperandi in DEUM
Dubitatio I: UNICA. An urgeret hoc praeceptum, cui revelata esset damnatio certa
Disputatio V: De Dono Timoris
Quaestio I: An TIMOR sit Habitus distinctus a SPE
Quaestio II: Quodnam sit TIMORIS obiectum
Quaestio III: An mundanus Timor semper sit malus
Quaestio IV: An Timor servilis sit honestus, et Donum Dei
Quaestio V: An Timor servilis expellatur, gratia adveniente
Quaestio VI: An Timor Initialis, et Filialis differant specie
Quaestio VII: An crescente Charitate Timor decrescat
Quaestio VIII: An Timor gratuitus maneat in patria
Quaestio IX: An Paupertas Spiritus respondeat DONO TIMORIS
Quaestio X: De Effectibus, et praecepto TIMORIS DEI
Disputatio VI: De Desperatione
Quaestio I: UNICA. Cuius potentiae actus sit DESPERATIO, et quod peccatum
Disputatio VII: De Praesumptione
Quaestio I: Quid sit PRAESUMPTIO, et quale peccatum
Disputatio VIII: De Charitate
Quaestio I: Quid sit CHARITAS
Quaestio II: Quodnam sit Charitatis obiectum
Quaestio III: An Charitas sit proprie Dei amicitia
Quaestio IV: Utrum Charitas sit Habitus creatus
Quaestio V: An Charitas sit una specialis Virtus
Quaestio VI: An Charitas sit una specie specialissima
Quaestio VII: An Charitas sit virtutum praestantissima
Quaestio VIII: An Charitas sit Forma Virtutum
Quaestio IX: An praeter Charitatem infusam detur alia charitas, nostris actibus acquisita
Quaestio X: An Charitas possit esse informis
Quaestio XI: An CHARITAS augeatur, et quomodo
Quaestio XII: An, et quomodo CHARITAS huius vitae sit perfecta
Quaestio XIII: An Charitas corrumpi queat, et quomodo
Quaestio XIV: Quaenam sit subiectum Charitatis proximum
Quaestio XV: An solus Deus ex Charitate diligendus sit; an etiam proximus
Quaestio XVI: An Charitas sit ex Charitate diligenda
Quaestio XVII: An omnia dona gratuita sint C*HARITATE *diligenda
Quaestio XVIII: An irrationalia ex C*HARITATE *sint diligenda
Quaestio XIX: An homo debeat seipsum ex CHARITATE diligere
Quaestio XX: An homo debeat corpus suum ex Charitate diligere
Quaestio XXI: An peccatores sint ex Charitate diligendi
Quaestio XXII: An necesse sit ex CHARITATE diligere inimicos
Quaestio XXIII: An teneamur CHARITATIS effectus in hostes ostendere, et quosnam
Quaestio XXIV: An ex CHARITATE Angeli sint diligendi
Quaestio XXV: An Daemones, et Damnati sint CHARITATE diligendi
Quaestio XXVI: Utrum convenienter quatuor, diligenda ex CHARITATE, enumerentur
Quaestio XXVII: An eodem habitu CHARITATIS diligantur Deus, et Proximus
Quaestio XXVIII: Utrum in CHARITATE sit ordo
Quaestio XXIX: Utrum DEUS sit magis diligendus, quam proximus
Quaestio XXX: Utrum homo debeat ex CHARITATE plus Deum diligere, quam se ipsum
Quaestio XXXI: Utrum Natura magis inclinet ad DEUM amandum, quam nosmetipsos
Quaestio XXXII: An debeat Homo magis se, quam proximum diligere
Quaestio XXXIII: An diligenda sit magis proximi salus aeterna, quam vita nostra
Quaestio XXXIV: Utrum unus proximus sit magis alio diligendus
Quaestio XXXV: Utrum magis debeat diligi Filius, quam Pater
Quaestio XXXVI: Utrum homo debeat ex CHARITATE magis diligere Matrem, quam Patrem
Quaestio XXXVII: Utrum homo debeat magis diligere coniugem, quam parentes, et Filios
Quaestio XXXVIII: An ordo CHARITATIS attendatur penes affectum, et effectum
Quaestio XXXIX: Utrum ordo CHARITATIS maneat in patria
Quaestio XL: Utrum Charitatis sit magis proprium amare, quam amari
Quaestio XLI: Utrum Amor sit idem, ac Benevolentia
Quaestio XLII: An debeat, possitque DEUS in via amari ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente, et omnibus viribus
Quaestio XLIII: An Divinae dilectionis sit aliquis modus habendus
Quaestio XLIV: An Charitas debeat in patria dilatari
Quaestio XLV: Utrum sit magis meritorium diligere inimicum, quam amicum
Quaestio XLVI: An homo, in quantulacumque CHARITATE constitutus, teneatur mortem subire pro CHRISTO
Quaestio XLVII: An habentes CHARITATEM perfectam, teneantur ea, quae sunt perfectionis, implere
Quaestio XLVIII: Quomodo, et quando obliget praeceptum dilectionis DEI
Quaestio XLIX: An teneatur homo in primo instanti usus rationis ad DEUM converti
Quaestio L: Quomodo, et quando obliget praeceptum dilectionis proximi
Disputatio IX: De effectibus internis Charitatis, GAUDIO, PACE, et MISERICORDIA
§ I: De Gaudio
Quaestio I: An GAUDIUM sit Effectus Charitatis, et Qui
Quaestio II: Utrum GAUDIUM sit virtus
§ II: De Pace
Quaestio I: UNICA. Quid sit PAX
§ III: De Misericordia
Quaestio I: Quid sit MISERICORDIA
Quaestio II: Quae, et qualis Virtus sit MISERICORDIA
Disputatio X: De effectibus externis Charitatis
§ I: De Beneficentia
Quaestio I: UNICA. Quid sit BENEFICENTIA
§ II: De Eleemosyna
Quaestio I: An dare ELEEMOSYNAM sit actus Charitatis
Quaestio II: Utrum convenienter ELEEMOSYNARUM genera distinguantur
Quaestio III: Utrum ELEEMOSYNA sit in praecepto
Quaestio IV: An praeceptum sit, in communibus necessitatibus largiri pauperibus superflua
Quaestio V: An teneatur quis aliquando facere eleemosynam de necessariis ad statum, extra necessitatem proximi extremam
Quaestio VI: An extreme indigenti debeatur eleemosyna ex iustitia
Quaestio VII: An Eleemosyna fieri debeat ex rebus iuste possessis
§ III: De correctione Fraterna
Quaestio I: An CORRECTIO FRATERNA sit praecepta
Quaestio II: An ordo correptionis fraternae, etiam in Religionibus, sit praeceptus, ut prius correptio fiat secreta
Disputatio XI: De Odio
Quaestio I: Quodnam sit obiectum ODII, et quid ipsum sit
Quaestio II: Quod, et quale peccatum sit odium
Disputatio XII: De Acedia
Quaestio I: Quid sit ACEDIA, et quodnam eius obiectum
Disputatio XIII: De Invidia
Quaestio I: Quid sit INVIDIA, et quodnam eius obiectum
Quaestio II: Quam prava sit INVIDIA
Disputatio XIV: De Discordia, et Contentione
Quaestio I: Quid sit DISCORDIA, et quale peccatum
Quaestio II: Quale, et quantum peccatum sit Contentio
Disputatio XV: De Schismate
Quaestio I: Quale peccatum sit SCHISMA
Quaestio II: Quantum peccatum sit SCHISMA
Quaestio III: Quenam poenae SCHISMATICIS debeantur
Disputatio XVI: DE BELLO
Quaestio I: An bellum aliquod possit esse iustum
Quaestio II: Quae conditiones ad bellum iustum requirantur
Quaestio III: A quibusnam BELLUM geri possit
Disputatio XVII: De Rixa, et Seditione
Quaestio I: Quid RIXA, et quale peccatum
Quaestio II: Quid sit seditio
Disputatio XVIII: De Scandalo
Quaestio I: Quid, et quotuplex sit SCANDALUM
Quaestio II: An SCANDALUM sit speciale peccatum
Quaestio III: Quaenam sint facienda, et quae omittenda ad vitandum scandalum
Quaestio IV: An liceat resoluto in malum grande, suadere minus malum
Haec quaestio ad materiam scandali pertinet. Intelligitur autem, supposita, quod nequeas eum revocare alia ratione; et ille non cogitet nisi de illo malo grandi, non de illo minori potius eligendo, quia si hoc cogitaret eligere, suaderes malum absolute.
Prima opinio est negativa. Ita docent Caietanus 2.2. quaest. 78. art. 4. notab. 3. Gabr. in 4. dist. 15. quaest. 11. art. 3. dub. 4. Azorius t. 1. lib. 12. cap. 16. quaestio 8. Couar. in 4. decr. p. 1. cap. 4. in princ. Valentia Tom. 3. disp. 5. quaest. 21. punct. 4. Sà, v. peccatum, numero 8. Castro Palao Tom. 1. tract. 6. disp 6. p. 6. num. 9. Hurtado 2. 1. disp. 173. sect. 10. §. 110. Layman lib. 2. tract. 3. cap. 13. ubi alios refert. Sic Lyra Genes. 19. et Iudicum 19. Videtur D. Bonav. in 4. dist. 33. quaest. penult. ad 2.
Secunda sententia est affirmans. Ita Abbas in cap. super eo, num. 4. de usuris Adrian. quodl. 1. art. 3. et quodl. 9. art. 3. Nauar. cap. 14. num. 40. et cap. 17. num. 263. Sotus lib 6. de Iustitia, quaest. 1. art. 5. Bartholomeus Medina prima 2. quaest. 96. art. 4. Rodriquez tom. 1. sum. cap. 12 concl. 9. Molina t. 2. disp. 335. Sanchez lib. 7. de matrim. §. 11. num. 15. Becanus cap. 27. quaest. 4. Vasquez opusc. de scandalo, super quaest. 40. art. 1. dub. 1. Turtianus t. 1. Tom. 1. disp. 99. dub. 6. Basilius Poncius de matrim. lib. 3. cap. 28. §. num. 16. Diana Parte 3. Tract. 5. resol. 37. et p. 5. Tract. 7. resol. 18. Bassaeus, v. Restitutio, num. 4. et alii apud istos.
¶ Assero primo, probabiliorem esse primam sententiam.
Probatur primo. Non sunt facienda mala, ut eveniant bona: Ergo multo minus, ut minora mala; at peccatum illud est vere malum, ut suppono vetitum: Ergo. Confirmatur, quia illius peccati tu vere causa es inducens. Est argumentum D. Bonav. loc. cit.
Respondent, non persuaderi illud malum simpliciter; sed sub conditione, quod maius malum velit; et suaderi non malum illud, sed antepositionem minoris mali, ut maius vitetur, alioqui inevitabile.
Contra; quia adhuc illud est malum, non eligendum, ut quodcumque bonum eveniat, ut impetat Apostolus; multo minus, ut malum gravius vitetur. Nam adhuc vetitum est illud minus malum, nec usquam eligendum conceditur, sed vitandum.
Assero secundo, probabilem esse etiam secundam sententiam.
Probatur primo ex Genes. 19. ubi Lot Sodomitis locutus est, ut a nefando complexu illo masculorum adolescentum removeret: Habeo duas filias, quae necdum cognoverunt virum, educam eas ad vos, et abutimini eis, dummodo viris istis nihil mali faciatis.
Respondet Layman, fuisse hoc, non consilium, aut inductionem, sed permissionem comparativam, sic: Potius filias prostituerem, quam hoc permitterem. Quo sensu dixit Absalon, ut Patrem induceret ad libere se in aulam admittendum: Quod si memor es iniquitatis meae, interfice me. Sic interpretantur Caietanus, Basilius, Sà, Valentia locis citatis, Sanchez loc. cit. disp. 1. num. 28. Molina disp. 335. Tali modo concedit S. Doct.
Quamvis S. August. Abulensis, et Lyra existiment, Lot peccasse; sed minus graviter ob animi perturbationem, ait Layman.
Profecto verba eius clare ostendunt oppositum, imo iussionem: abutimini eis, non autem eum modum dicendi, qui praetereuntur.
Quod vero non peccaverit Lot, ostendo; nam eo tempore, quo egressus est Sodomis, dicitur Iustus fuisse 2. Petri 2. ut observant Diana, Poncius, et alii cum D. Bonav. in 1. dist. 43. dubio 2.
Probatur secundo ex illo Iudic. 15. ubi Levita suasit fornicationem spurcissimis illis, ut ab infandioribus revocarentur. Hunc vero non peccasse, multi apud Lyranum asserunt, licet ipse eum non excuset.
Probatur tertio ex D. August. lib. 2. de adulterinis coniug. cap. 15. et refertur in cap. si quod verius 33. quaestione 2. Si facturus est, quod non licet, iam faciat adulterium, et non faciat homicidium; et vivente uxore alteram ducat, et non humanum sanguinem (idest uxoris) fundat.
Respondet Glossa, non fuisse consilium D. August. sed comparativam permissionem, si alterutrum peccatum committendum sit, potius se permissurum adulterium, quamvis neutrum suadeat; Quare statim subiungit: Quod si est utroque nefarium, videlicet uxorem occidere, et altera vivente, aliam ducere, non debet alterum pro altero perpetrare; sed utrumque vitare.
Probatur quarto; nam omnes fatentur, licitum esse, a Tyranno iustitiam suae causae petere, ut docent Caietanus, Armilla, Sà v. Tyran. Navar. cap. 14. num. 4. Lessius lib. 2. cap. 29. dub. 9. et tamen Tyrannus peccat exercendo iurisdictionem.
Respondet Layman, Communitatem tacite consentire, ut Tyrannus interim, dum principatum cedere non vult, saltem iuste iudicet. Idco non peccari, dum ab eo ius postulatur, ut notat etiam Lessius num. 73.
Concedit Layman loc. cit. cum Azorio c. 17. quaestio 1. posse tunc minus peccatum suaderi, quando est pars maioris peccati; ut latroni, volenti totum abripere, possum suadere, ut partem relinquat saltem; Volenti occidere, ut percussione pignorum contentus sit; volentem adulterare, ut fornicetur cum soluta.
Admonet tamen, suasionem minoris mali non debere esse in damnum tertii, v. g. ut qui vult adulterare, fornicetur cum tali determinata; vel qui vult furari centum a Titio, furetur quinquaginta a Caio.
Aliud exemplum movet Diana resol. 19. an sit licitum volenti rapere nummos pauperi, suadere, ut a divite surripiat determinato.
Hoc ultimum negant Castro Palao Tom. 1. tract. 6. disp. 6. part. 6. num. 12. Hurtado 2. 2. disp. 173. sect. 10. §. 156.
Oppositum tamen censent Vasquez apud Palaum, Basilius Poncius de Matrim. lib. 5. cap. 18. §. num. 28 Turrianus 2. 2. tom. 1. disp. 95. dub. 6.
At non determinando personam, adhuc non licere docet Palaus. Verum enim vero oppositum docent Sanchez de matrim. Tom. 2. lib. 7. disp. 11. num. 24. Molina de Iust. tract. 2. disp. 335. Addunt autem consequenter Diana, Sanchez, et alii, non teneri suadentem ad restituendum diviti, si furtum secutum sit.
Imo addit Diana, posse suadentem ad minus furtum, respectu eiusdem etiam cooperari, quia in bonum operatur.
Ad bona tamen vitae non licet cooperari, v. g. ad rescindendum nasum ei quem volebat occidere: Ratio disparitatis est, quia bonorum fortunae ille est dominus, et praesumitur assentiri, non autem bonorum vitae. Ita docent Diana loc. cit. Basil. Poncius loc. cit. cap. 18. §. 5. num. 28. Vasquez art. 1. num. 13. Turrian. disp. 95. dub. 6. Hurtado § 122. qui §. 119. concedit etiam, posse proponi ei, qui maius malum vult, aliud minus, non suadendo, si is velit infandum peccatum; proponatur Maior delectatio capitur cum foeminis. Sed hic ad nostram sententiam revertitur; nam proponitur tale malum minus, ut ad illud alliciatur, et consentiat.
Movent dubium: An ad impediendam proditionem urbis, liceat traditorem inebriare, si alio modo ipsum avertere non vales.
Asserunt Less. lib. 4. cap. 1. diff. 4. Villalob. tom. 2. tract. 60. diff. 6. quia ebrietas tunc non est mala, et sicut eum possem ferire, ita, etc. Miror Bassaeum hoc reprobare cum Vulgers tract. de Temper. cap. 1. disp. 7. Laym. lib. 3. sect. 4. Nam bonum publicum privato praevalet.