Palladium theologicum, Tomus quintus: De virtutibus
Gaudenzio da Brescia (1612–1672)
Reuerendi patris Gaudentij Bontempi, ... Palladium theologicum, seu Tota theologia scholastica in septem tomos distributa. Ad intimam mentem d. Bonauenturae seraphici doctoris ... Tomus quintus, De virtutibus
First published 1676
Bontempi's Palladium theologicum (Lyon 1676) is a complete scholastic theology composed ad mentem D. Bonaventurae, arranged in seven tractatus on the order of the Secunda secundae. This fifth volume, De virtutibus, treats the theological virtues (faith, hope, charity, with their gifts, beatitudes and fruits), the cardinal virtues and their opposite vices, and the states and offices of men (religious and prelates, bishops, princes), including the extensive disputations on contracts, religion, vows, fortitude, temperance and the judicial process. It is a significant example of the Bonaventurian scholastic school and a counterpart to the Thomist manuals of the period.
Tractatus I: PRIMUS DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS
Proemium I: Prooemium
Disputatio I: DE FIDE
Quaestio I: Quid FIDES significet, et quid sit
Quaestio II: Quodnam sit FIDEI obiectum
Quaestio III: An obiectum FIDEI sit aliquod complexum
Quaestio IV: An FIDEI obiectum possit esse falsum
Quaestio V: An obiectum FIDEI possit esse evidens scientifice
Quaestio VI: An FIDES sit de his, de quibus habetur visio in via
Quaestio VII: An articuli FIDEI sint evidenter credibiles
Quaestio VIII: An credibilia recte per articulos sint disposita
Quaestio IX: Utrum articuli FIDEI, decursu temporum, creverint
Quaestio X: Utrum FIDES creverit quoad lumen
Quaestio XI: An Fides creverit certitudine
Quaestio XII: An Fidei articuli exponendi sint auctoritate aliqua, quae sit infallibilis magistra, et quae sit
Quaestio XIII: Quae sint notae verae Ecclesiae, apud quam stat authoritas exponendi FIDEM
Quaestio XIV: Quidnam sit necessario credendum, necessitate medii
Quaestio XV: Quae sint credenda necessitate praecepti
Quaestio XVI: An teneamur FIDEM confiteri, et quando
Quaestio XVII: An liceat de FIDE disputare, et quando
Quaestio XVIII: An Fides sit in Intellectu
Quaestio XIX: An Fides perficiatur per Charitatem, tanquam per formam
Quaestio XX: An certum sit, FIDEM sine CHARITATE manere
Quaestio XXI: An, et quomodo FIDES sit VIRTUS
Quaestio XXII: An FIDES sit UNA VIRTUS
Quaestio XXIII: An FIDES sit prima Virtutum
Quaestio XXIV: An FIDES sit certior quacumque scientia; vel habitu quocumque intellectivo
Quaestio XXV: An quis certo scire possit, se FIDEM habere
Quaestio XXVI: In quibusnam sit FIDES
Quaestio XXVII: An FIDES sit Donum DEI substantialiter
Quaestio XXVIII: Utrum differentia FIDEI, et aliorum actuum naturalium a supernaturalibus moralibus proveniat semper ex obiecto
Quaestio XXIX: De FIDEI effectibus
Quaestio XXX: De DONO INTELLECTUS
Dubitatio I: An INTELLECTUS sit donum Spiritus Sancti
Dubitatio II: Utrum DONUM INTELLECTUS possit esse simul cum FIDE
Dubitatio III: An DONUM INTELLECTUS consistat in contemplatione Creatoris, et Creaturae
Dubitatio IV: Utrum DONUM INTELLECTUS insit omnibus habentibus gratiam, et an his solis
Dubitatio V: Qua sit necessitas, et utilitas DONI INTELLECTUS
Dubitatio VI: Utrum* **DONO INTELLECTUS** *respondeat sexta beatitudo, scilicet Beati mundo corde, etc.
Dubitatio VII: An* **DONO INTELLECTUS** *respondeat, inter fructus Spiritus Sancti, Fides
Quaestio XXXI: De Dono Scientiae
Dubitatio I: An* **SCIENTIA** *sit donum Spiritus Sancti
Dubitatio II: An scientia sit de rebus Divinis
Dubitatio III: An donum scientiae sit speculativum
Dubitatio IV: An Dono Scientiae respondeat tertia Beatitudo: Beati, qui lugent, etc.
Disputatio II: De Infidelitate
Quaestio I: Quid, et quale peccatum sit INFIDELITAS
Quaestio II: An opera omnia Infidelium sint peccata
Quaestio III: Utrum infideles possint compelli ad FIDEM audiendam
Quaestio IV: An cogi queant Infideles ad FIDEM nostram, sufficienter propositam, amplectendam
Quaestio V: An Infideles non baptizati, cogi queant ad relinquendos errores, vel ritus, rationi naturali contrarios
Quaestio VI: An permittendi sint ritus Infidelium
Quaestio VII: An liceat cum infidelibus pacisci de eorum ritibus tolerandis
Quaestio VIII: An Infideles, non baptizati, possint retinere potestatem supra Fideles, et an possint ea privari
Disputatio III: De Haeresi
Quaestio I: Quid sit HAERESIS
Quaestio II: An dubitans de articulis FIDEI sit haereticus
Quaestio III: An, qui actu opinativo mero assentitur articulo FIDEI, sit haereticus
Quaestio IV: An, et Quae Ignorantia excuset ab Haeresi
Quaestio V: Qua pertinacia ad HAERESIM requiratur
Quaestio VI: An, ut quis censeatur Haereticus, necesse sit, ut fuerit baptizatus, et fidelis
Quaestio VII: Utrum Ecclesia cogere possit haereticos ad FIDEM Catholicam recipiendam
Quaestio VIII: De alio medio, quo utitur Ecclesia contra haereticos prohibendo eorum Libros
Quaestio IX: An teneamur haereticorum conversationem vitare
Quaestio X: Quae excommunicatio haereticis infligatur
Quaestio XI: De aliis Poenis spiritualibus haereticorum
Quaestio XII: De poenis temporalibus Haereticorum
Disputatio IV: De Spe
Quaestio I: Quid sit SPES
Quaestio II: Quodnam sit obiectum materiale SPEI
Quaestio III
Quaestio IV: An SPE certo obiectum exhibeatur, et speretur
Quaestio V: An Spes sit Virtus
Quaestio VI: An SPES sit Virtus Theologica
Quaestio VII: An aliquando SPES sit informis
Quaestio VIII: An SPES oriatur ex meritis
Quaestio IX: An Spes praecedat Charitatem
Quaestio X: Quodnam sit SPEI subiectum proximum
Quaestio XI: Utrum SPES maneat in Beatis
Quaestio XII: An detur praeceptum sperandi in DEUM
Dubitatio I: UNICA. An urgeret hoc praeceptum, cui revelata esset damnatio certa
Disputatio V: De Dono Timoris
Quaestio I: An TIMOR sit Habitus distinctus a SPE
Quaestio II: Quodnam sit TIMORIS obiectum
Quaestio III: An mundanus Timor semper sit malus
Quaestio IV: An Timor servilis sit honestus, et Donum Dei
Quaestio V: An Timor servilis expellatur, gratia adveniente
Quaestio VI: An Timor Initialis, et Filialis differant specie
Quaestio VII: An crescente Charitate Timor decrescat
Quaestio VIII: An Timor gratuitus maneat in patria
Quaestio IX: An Paupertas Spiritus respondeat DONO TIMORIS
Quaestio X: De Effectibus, et praecepto TIMORIS DEI
Disputatio VI: De Desperatione
Quaestio I: UNICA. Cuius potentiae actus sit DESPERATIO, et quod peccatum
Disputatio VII: De Praesumptione
Quaestio I: Quid sit PRAESUMPTIO, et quale peccatum
Disputatio VIII: De Charitate
Quaestio I: Quid sit CHARITAS
Quaestio II: Quodnam sit Charitatis obiectum
Quaestio III: An Charitas sit proprie Dei amicitia
Quaestio IV: Utrum Charitas sit Habitus creatus
Quaestio V: An Charitas sit una specialis Virtus
Quaestio VI: An Charitas sit una specie specialissima
Quaestio VII: An Charitas sit virtutum praestantissima
Quaestio VIII: An Charitas sit Forma Virtutum
Quaestio IX: An praeter Charitatem infusam detur alia charitas, nostris actibus acquisita
Quaestio X: An Charitas possit esse informis
Quaestio XI: An CHARITAS augeatur, et quomodo
Quaestio XII: An, et quomodo CHARITAS huius vitae sit perfecta
Quaestio XIII: An Charitas corrumpi queat, et quomodo
Quaestio XIV: Quaenam sit subiectum Charitatis proximum
Quaestio XV: An solus Deus ex Charitate diligendus sit; an etiam proximus
Quaestio XVI: An Charitas sit ex Charitate diligenda
Quaestio XVII: An omnia dona gratuita sint C*HARITATE *diligenda
Quaestio XVIII: An irrationalia ex C*HARITATE *sint diligenda
Quaestio XIX: An homo debeat seipsum ex CHARITATE diligere
Quaestio XX: An homo debeat corpus suum ex Charitate diligere
Quaestio XXI: An peccatores sint ex Charitate diligendi
Quaestio XXII: An necesse sit ex CHARITATE diligere inimicos
Quaestio XXIII: An teneamur CHARITATIS effectus in hostes ostendere, et quosnam
Quaestio XXIV: An ex CHARITATE Angeli sint diligendi
Quaestio XXV: An Daemones, et Damnati sint CHARITATE diligendi
Quaestio XXVI: Utrum convenienter quatuor, diligenda ex CHARITATE, enumerentur
Quaestio XXVII: An eodem habitu CHARITATIS diligantur Deus, et Proximus
Quaestio XXVIII: Utrum in CHARITATE sit ordo
Quaestio XXIX: Utrum DEUS sit magis diligendus, quam proximus
Quaestio XXX: Utrum homo debeat ex CHARITATE plus Deum diligere, quam se ipsum
Quaestio XXXI: Utrum Natura magis inclinet ad DEUM amandum, quam nosmetipsos
Quaestio XXXII: An debeat Homo magis se, quam proximum diligere
Quaestio XXXIII: An diligenda sit magis proximi salus aeterna, quam vita nostra
Quaestio XXXIV: Utrum unus proximus sit magis alio diligendus
Quaestio XXXV: Utrum magis debeat diligi Filius, quam Pater
Quaestio XXXVI: Utrum homo debeat ex CHARITATE magis diligere Matrem, quam Patrem
Quaestio XXXVII: Utrum homo debeat magis diligere coniugem, quam parentes, et Filios
Quaestio XXXVIII: An ordo CHARITATIS attendatur penes affectum, et effectum
Quaestio XXXIX: Utrum ordo CHARITATIS maneat in patria
Quaestio XL: Utrum Charitatis sit magis proprium amare, quam amari
Quaestio XLI: Utrum Amor sit idem, ac Benevolentia
Quaestio XLII: An debeat, possitque DEUS in via amari ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente, et omnibus viribus
Quaestio XLIII: An Divinae dilectionis sit aliquis modus habendus
Quaestio XLIV: An Charitas debeat in patria dilatari
Quaestio XLV: Utrum sit magis meritorium diligere inimicum, quam amicum
Quaestio XLVI: An homo, in quantulacumque CHARITATE constitutus, teneatur mortem subire pro CHRISTO
Quaestio XLVII: An habentes CHARITATEM perfectam, teneantur ea, quae sunt perfectionis, implere
Quaestio XLVIII: Quomodo, et quando obliget praeceptum dilectionis DEI
Quaestio XLIX: An teneatur homo in primo instanti usus rationis ad DEUM converti
Quaestio L: Quomodo, et quando obliget praeceptum dilectionis proximi
Disputatio IX: De effectibus internis Charitatis, GAUDIO, PACE, et MISERICORDIA
§ I: De Gaudio
Quaestio I: An GAUDIUM sit Effectus Charitatis, et Qui
Quaestio II: Utrum GAUDIUM sit virtus
§ II: De Pace
Quaestio I: UNICA. Quid sit PAX
§ III: De Misericordia
Quaestio I: Quid sit MISERICORDIA
Quaestio II: Quae, et qualis Virtus sit MISERICORDIA
Disputatio X: De effectibus externis Charitatis
§ I: De Beneficentia
Quaestio I: UNICA. Quid sit BENEFICENTIA
§ II: De Eleemosyna
Quaestio I: An dare ELEEMOSYNAM sit actus Charitatis
Quaestio II: Utrum convenienter ELEEMOSYNARUM genera distinguantur
Quaestio III: Utrum ELEEMOSYNA sit in praecepto
Quaestio IV: An praeceptum sit, in communibus necessitatibus largiri pauperibus superflua
Quaestio V: An teneatur quis aliquando facere eleemosynam de necessariis ad statum, extra necessitatem proximi extremam
Quaestio VI: An extreme indigenti debeatur eleemosyna ex iustitia
Quaestio VII: An Eleemosyna fieri debeat ex rebus iuste possessis
§ III: De correctione Fraterna
Quaestio I: An CORRECTIO FRATERNA sit praecepta
Quaestio II: An ordo correptionis fraternae, etiam in Religionibus, sit praeceptus, ut prius correptio fiat secreta
Disputatio XI: De Odio
Quaestio I: Quodnam sit obiectum ODII, et quid ipsum sit
Quaestio II: Quod, et quale peccatum sit odium
Disputatio XII: De Acedia
Quaestio I: Quid sit ACEDIA, et quodnam eius obiectum
Disputatio XIII: De Invidia
Quaestio I: Quid sit INVIDIA, et quodnam eius obiectum
Quaestio II: Quam prava sit INVIDIA
Disputatio XIV: De Discordia, et Contentione
Quaestio I: Quid sit DISCORDIA, et quale peccatum
Quaestio II: Quale, et quantum peccatum sit Contentio
Disputatio XV: De Schismate
Quaestio I: Quale peccatum sit SCHISMA
Quaestio II: Quantum peccatum sit SCHISMA
Quaestio III: Quenam poenae SCHISMATICIS debeantur
Disputatio XVI: DE BELLO
Quaestio I: An bellum aliquod possit esse iustum
Quaestio II: Quae conditiones ad bellum iustum requirantur
Quaestio III: A quibusnam BELLUM geri possit
Disputatio XVII: De Rixa, et Seditione
Quaestio I: Quid RIXA, et quale peccatum
Quaestio II: Quid sit seditio
Disputatio XVIII: De Scandalo
Quaestio I: Quid, et quotuplex sit SCANDALUM
Quaestio II: An SCANDALUM sit speciale peccatum
Quaestio III: Quaenam sint facienda, et quae omittenda ad vitandum scandalum
Quaestio IV: An liceat resoluto in malum grande, suadere minus malum
Disputatio XIX: De Dono Sapientiae
Quaestio I: Quale donum sit SAPIENTIAE
Quaestio II: Quae sit utilitas, et necessitas huius Doni
Quaestio III: Qua ratione DONUM SAPIENTIAE A Deo obtineatur
Quaestio IV: De illuminatione, quam affert Sapientia
Quaestio V: De Sapientiae spiritualibus deliciis
Quaestio VI: Quo pacto stultitia opponatur Sapientiae
Quaestio VII: An septima Beatitudo respondeat dono Sapientiae
Disputatio XX: De Prudentia
Quaestio I: Quid sit PRUDENTIA
Quaestio II: An PRUDENTIA sit virtus
Quaestio III: Quaenam sint PRUDENTIAE munera
Quaestio IV: Quinam sint PRUDENTIAE participes
Quaestio V: Quomodo acquiratur, Prudentia et amittatur
Quaestio VI: De partibus Virtutis PRUDENTIAE
Quaestio VII: Quomodo ex Angelica Hierarchia eruantur quaedam regulae prudentiae, statui Monastico et Politico Applicabiles
§ I: De Prudentia, quam viri votis sollemnibus obstricti, ex primo Angelorum choro sibi vindicent
§ II: De Regimine Praelatorum Ecclesiae, ex Hierarchia Secunda Choro Primo, Dominationibus assimilato
§ III: De Prudentia Iudicum, Virtutibus comparata, ex ordine secundo Hierarchiae secundae
§ IV: De regimine Principum, Potestatibus similium
§ V: De Prudentia singularium ex Hierarchia infima
Quaestio I: An una sit PRUDENTIA pro omnibus Virtutibus moralibus
Disputatio XXI: De Dono Consilii
Quaestio I: Quid sit donum CONSILII; Et quod ipsius Munus
Quaestio II: Qualiter DONUM CONSILII mentem ordinet
Quaestio III: An Donum CONCILII maneat in patria
Quaestio IV: An quinta Beatitudo respondeat Dono Consilii
Disputatio XXII: De vitiis Contrariis Prudentiae
Quaestio I: De PRAECIPITATIONE
Quaestio II: De INCONSIDERATIONE
Quaestio III: De INCONSTANTIA
Quaestio IV: De Negligentia
Quaestio V: De prudentia Carnis
Quaestio VI: De ASTUTIA
Quaestio VII: De DOLO
Quaestio VIII: De FRAUDE
Quaestio IX: De sollicitudine temporalium
Quaestio X: De sollicitudine Futurorum
Quaestio XI: De praeceptis PRUDENTIAE
Disputatio XXIII: De Iustitia
Quaestio I: An Ivs sit obiectum IUSTITIAE
Quaestio II: Quid sit IUSTITIA
Quaestio III: An IUSTITIA sit virtus specialis
Quaestio IV: In quo subiecto IUSTITIA consistat
Quaestio V: An IUSTITIA sit Virtutum moralium praestantissima
Quaestio VI: Quale peccatum sit INIUSTITIA, et quomodo committatur
Quaestio VII: An Iudicium sit IUSTITIAE actus
Quaestio VIII: Qua ratione iustum sit Iudicis publicum Iudicium
Quaestio IX: Quo pacto illicitum sit iudicium privatum de proximo
Quaestio X: An Distributiva IUSTITIA a Commutativa differat specie
Disputatio XXIV: De Restitutione
Quaestio I: Quid sit RESTITUTIO
Quaestio II: An sit necessaria RESTITUTIO ad salutem
Quaestio III: Quis RESTITUERE teneatur
Dubitatio I: An sit vera causa damni is, sine quo aduc illud secutum esset
Dubitatio II: De causis indirectis damni
Dubitatio III: An ille, qui ter, vel quater promisit restituere, et non restituit, sit absolvendus ante restitutionem
Quaestio IV: Cui RESTITUTIO facienda sit
Quaestio V: Quidnam debeat restitui
Dubitatio I: An bona fortunae sint eadem restituenda
Dubitatio II: Quo pacto RESTITUTIO facienda pro bonis corporis
Dubitatio III: An, et quomodo RESTITUTIO Famae, et Honoris sit facienda
Dubitatio IV: De restitutione bonorum animae
Dubitatio V: Quando restituenda sit res acquisita per contractum
Dubitatio VI: Quando nam debeant restitui acquisita per donationem
Dubitatio VII: Quando debeant restitui acquisita titulo praescriptionis
Dubitatio VIII: Quando restituendum, acquisitum titulo mercedis pro functione officii
Dubitatio IX: An restituenda merces meretricii
Dubitatio X: Quando sint restituenda, acquisita aucupio, piscatione, et venatione
Dubitatio XI: Quando restituenda sint, quae sunt acquisita per usum rerum communium
Dubitatio XII: An acquisita ludis illicitis, sint restituenda
Dubitatio XIII: Quaenam sint restituenda ratione inventionis
Dubitatio XIV: De restitutione bonorum, Vi, Dolo, aut prava intentione impeditorum
Dubitatio XV: An teneatur quis restituere fraudata vectigalia
Dubitatio XVI: Quaenam Forma servanda sit in iusto tributo
Quaestio VI: Quantum sit Restituendum
Quaestio VII: Quando sit restituendum, et de causis ab ea excusantibus
Dubitatio I: Utrum ingressus in Religionem excuset a Restitutione
Dubitatio II: An Cessio bonorum excuset a restitutione
Dubitatio III: De causis excusantibus a Restitutione ex parte creditoris
Dubitatio IV: De causis excusantibus a restitutione ex parte rei
Dubitatio V: De causis excusantibus a Restitutione ex parte publicae potestatis
Quaestio VIII: Ubi sit Restituendum
Quaestio IX: Quomodo sit restituendum
Quaestio X: Quo ordine restituendum
Quaestio XI: Quid sit Acceptatio Personarum, et quale peccatum
Quaestio XII: An, et quomodo sit peccatum acceptionis personarum eligere indignos, vel minus emeritos ad beneficia
Quaestio XIII: An Acceptio personarum habeat locum in exhibitione honoris, et reverentiae
Quaestio XIV: An acceptio personarum inveniat locum in Iudicum sententiis
Dubitatio I: An possit IUDEX absque nota acceptationis personarum adhaerere amicorum Favori, quando ius est dubium inter Doctores
Disputatio XXV: De Homicidio
Quaestio I: Quid sit Homicidium, et quotuplex
Quaestio II: De homicidio a proposito doloso, insidioso, et proditorio
Quaestio III: An Mandans, eadem culpa, et poena cum Mandatario gravandus sit
Quaestio IV: An conatus homicidii, et aliorum, eadem poena cum delicto patrato, sit puniendus
Quaestio V: Quae sint poenae Homicidii voluntarii
Quaestio VI: An liceat occidere hominem cum moderamine inculpatae tutelae, ad sui, vel suarum rerum defensionem
Dubitatio I: An liceat aliquem occidere ad conservandum honorem, non fugiendo etc.
Dubitatio II: An teneatur in aliquo casu invasus occidere aggressorem
Dubitatio III: An liceat ob defensionem propriorum bonorum occidere furem
Dubitatio IV: An ad defensionem Pudicitiae liceat Invasorem occidere
Quaestio VII: An, et quomodo MONOMACHIA sit illicita
Quaestio VIII: An liceat Marito occidere Uxorem deprehensam in adulterio, et patri filiam, et fratri Sororem simul cum proco
Quaestio IX: An liceat seipsum interimere
Dubitatio I: An liceat mortificationibus vitam nobis decurtare
Dubitatio II: An liceat ad vitandum peccatum, vel aliud malum, se occidere
Dubitatio III: An liceat pro vita proximi, se morti tradere
Dubitatio IV: Quando nam teneamur pro salute animarum mori
Quaestio X: An liceat Matri gravidae, ad salvandam vitam suam, procurare foetus abortum
Quaestio XI: De Homicidio casuali
Quaestio XII: An possit IUDEX morte damnare innocentem, qui in iudicio probatus est reus
Quaestio XIII: An possint Principes dare licentiam occidendi bannitos
Quaestio XIV: De Restitutione debita ex homicidio, vel mutilatione
Quaestio XV: An liceat aliquando mutilatio membri
Quaestio XVI: An liceat alium carceri mancipare, aut verberare
Disputatio XXVI: De Furto, et Rapina
Quaestio I: Quid sit Dominium
Quaestio II: Sitne licitum, habere proprium dominium rerum
Quaestio III: Quid sit FURTUM
Quaestio IV: Quae quantitas requiratur ad mortale in Furto
Dubitatio I: Quae sit quantitas gravis furti Filiorum, uxoris, et Religiosorum
Quaestio V: An Furtum sit mortale quando, pluribus minimis factis furtiolis, supervenit particula, faciens rem gravem
Quaestio VI: An in extrema, vel urgenti necessitate liceat aliena auferre
Quaestio VII: De Furtis Religiosorum
Quaestio VIII: An possint extrahi homines in mancipia, et vendi
Quaestio IX: An servi possint se Dominis eripere
Quaestio X: An liceat privata authoritate eripere, quod est nostrum
Quaestio XI: De poena Furum
Quaestio XII: De Restitutione furtorum
Disputatio XXVII: De IUDICE
Quaestio I: An sit necessaria in IUDICE potestas
Quaestio II: An IUDEX sequi debeat veritatem, et ideo esse sapiens
Quaestio III: An acta IUDICIS, non habentis titulum verum, sed putativum tantum, sint valida, ita ut neque ipse peccet
Quaestio IV: An possit PAPA se alicuius iudicio subiicere
Quaestio V: An bonitas sit IUDICI necessaria
Quaestio VI: De exteriori puritate manuum Iudicis
Quaestio VII: An IUDICES excommunicati peccent iudicando; et invalide iudicent
Quaestio VIII: De ordine a IUDICE servando
Dubitatio I: De modo procedendi per Denunciationem
Dubitatio II: De modo procedendi per Accusationem
Dubitatio III: De modo procedendi per Inquisitionem
Disputatio XXVIII: De Reo
Quaestio I: De deductione Rei ad Tribunal
Quaestio II: An teneatur Reus confiteri delictum, semiplene probatum
Quaestio III: An REUS, in uno crimine infamatus, possit de aliis etiam interrogari
Quaestio IV: An convictus de crimine, possit interrogari de sociis occultis, de quibus nulla est infamia
Quaestio V: An Reus, negans iniuste verum crimen, propter quod erat damnandus poena pecuniaria, teneatur solvere, et sitne restitutioni obnoxius
Quaestio VI: An Reus, negans veritatem indebite, quandamnaretur, teneatur retractare ante finem Iudicii
Quaestio VII: An si Reus iterum interrogetur, possit solam responsionem relatiuam dare, dicendo, ut respondi
Quaestio VIII: Quomodo se gerere debet REUS in examine, a Iudicis pressus iniquis interrogationibus
Quaestio IX: An liceat REO alium Iudicem appellare
Quaestio X: An, et quomodo REUS se defendere possit
Quaestio XI: An Reus possit fugere, et quomodo, ac quando
Disputatio XXIX: DE TESTIBUS
Quaestio I: An teneatur aliquando quis ferre testimonium
Quaestio II: Qui possint esse T*ESTES *in iudicio
Qui possint esse TESTES in iudicio.
MULTI quidem a iudiciariis testibus repelluntur in iure, ut ait D. Thomas, et patet Can. si testes.
PRIMO in causis criminalibus repelluntur iure Canonico servi, ac foeminae, facinorosique, cap. serus de verb. signific. et cap. mulierem 33. quaest. 5.
IURE tamen civili in communi admittuntur foeminae Leg. ex eo, ff. de Testibus. Praeterquam in testamento Leg. qui testamento, §. mulier, ff. de testamentis. Ita communiter Doctores, ut docet Lessius Lib. 2. cap. 30. dub. 5. num. 36. Gomez cap. 2. num. 53.
Meretrix tamen non potest esse testis in causa crim. ut tradit Iul. Clar. quaest. 24. num. 14. et ita communiter Doctores, ut testatur Iason in Leg. cunctos populos, Cod. de summa Trinitate, et Cartad. in praxi, fol. 80. num. 18. Quae autem dicatur meretrix docet Iulius Clar. Leg. 1. sem. §. meretrix.
SECUNDO de iure communi in causis criminalibus repellitur minor viginti annis, Lege in testimonium, ff. de testibus, dictum tamen illius facit indicium sufficiens ad capturam, non ad torturam, ut docet Gomez, et Lessius allegati, atque Fagundez Lib. 8. cap. 40. num. 29.
Si tamen sit puber, idest quatuordecim annorum masculus, et duodecim foemina, admittitur in civilibus.
TERTIO repelluntur inimici in criminalibus, et civilibus, exceptis iis criminibus, et litibus, in quibus alii testes non idonei admittuntur, ut in probanda simonia, haeresi, et similibus, cap. per tuas, de simonia.
QUARTO, ascendentes, et descendentes accusatoris; item collaterales; sed isti usque ad quartum gradum tantum. Ita Gomez cap. 12. num. 15. Lessius Lib. 2. cap. 30. disp. 7. num. 37. Idem de affinibus consanguinei, tamen et affines Rei aliquando recipiuntur ad eius innocentiam comprobandam, ut docet Clarus quaest. 24. num. 12. sic enim usus fert, quando eius innocentia aliunde probari non potest; Ita Lessius num. 38. cum D. Bonavent. in 4. dist. 41. dub. 2.
QUINTO repelluntur domestici accusatoris, et familiares illius, et infames infamia Iuris, in criminalibus; et hoc est certissimum absque controversia, ut docet Iulius Clar. quaest. 24. num. 23. Lessius num. 38. Infamis vero infamia facti aliquando admittitur, quando aliter veritas haberi non potest; sed cum tortura. Ita Clarus quaest. 24. n. 23. Lessius loco cit. P. Eliseus noster in sua nova Practica criminali.
SEXTO periuri alias, iuxta communem regulam: Semel malus, semper praesumitur in eodem genere malus, cap. si quis consentiens, et cap. parvuli 22. quaest. 5. ut refert D. Bonavent. in confessionali, cap. 3. particula 33.
SEPTIMO repelluntur socii criminis Leg. fin. Cod. de accusat. et cap. veniens, cap. de testibus. Ita Lessius num. 39. Fagundez num. 23. Excipiuntur tamen aliqua crimina, ut haeresis, sodomia, crimen falsae monetae, Laesae maiestatis, furtum famosum, philiri, et sortilegia.
OCTAVO excluduntur viles, et pauperes personae, quia suspicioni sunt, ne pretio corrumpantur Leg. 3. et § 4. ff. de testibus. Syluester V. testis, quaest. 1. Lessius lib. 2. cap. 30. dub. 5. num. 38. Farinacius decis. 138. Vilis autem persona dicitur satelles, et mulier inhonesta, Farinacius decis. 79. Felinus in cap. Quoties, de testibus. Pauper autem dicitur, qui manibus victum cogitur quaerere quotidianum; Glossa in Leg. Paupertas, ff. de excusat. tutor. Farinac. decis. 109.
NONO testes corrupti, qui in iudicio probantur aliquid accepisse ad iudicium ferendum cap. 1. Si testes, de testibus, et docet Molina disput. 83. §. de teste.
DEINDE debent esse iurati cap. nuper, de testibus, et cap. tuis quaestionibus, eodem tit. nam divinum testimonium fraenum nobis est, ne ultra veritatem divagemur. Haec ratio ab omnibus affertur a Lessio Lib. 2. cap. 30. disp. 4. num. 32. Sayro lib. 12. cap. 20. ubi ex multis iuribus probat, non valere dictum contra tertium, nisi iuramento firmatum. Sic praecipue ex Leg. Iurisiurandi, Cod. de testibus. D. Thom. 2. 2. quaest. 70. art. 3. ad 2. Couar. Lib. 2. var. cap. 13. num. 3. cum D. Bonavent. in 3. dist. 39. dub. 5. et 5. littera, et art. 2. quaest. 1.
HAEC tamen intellige, nisi pars adversa iuramentum remittat, cap. tuis quaestionibus, de testibus, excepto in causa matrimonii, Sanchez Lib. 3. disp. 41. num. 5. Mascardus de probationibus, concl. 1024. numero 13.
PRAETEREA oportet ad convincendum esse plures contestes, idest de eodem facto; nam singulares testes non probant, et sunt quando unus unum crimen, v. g. furtum equi testatur; alter alterum, v. g. furtum crumenae, etc. qui omnes suum dictum probant, non alterius. Ita Lessius num. 23. Sayrus Lib. 12. cap. 21. num. 15. D. Thom. 2. 2. quaest. 70. art. 2. Caietanus, Salonius, Aragon. ibidem, Filliucius Tomo 2. tract. 40. in octavum praeceptum, cap. 8. num. 236. et habetur cap. licet universis, de testam. et cap. Licet causam, de probationibus.
TESTES contestes sunt, qui deponunt de eodem numero delicto, iisdemque circumstantiis. Unde, ut contestes sint, debent convenire in tempore, loco, et delicti specie, et numero.
ALIA conditio est, ut sensu aliquo factum perceperint Leg. folium, de testibus, ubi Glossa, et Lessius num. 34. Fagundez Lib. 8. cap. 40. num. 14. debent autem factum vidisse, vel si delictum in voce sit, audivisse; in quo casu vafre solent vocem e pariete audire confitentis, dummodo optime nota sit, ut inducant ad confessionem in iudicio. Vide Sayrum lib. 12. cap. 21. num. 22. et P. Eliseum nostrum in prax. crim. de Testibus.
QUARTA conditio est, ut testes sint omni exceptione maiores, quibus nihil iure opponi queat, nullasque patiantur exceptiones, Lessius lib. 2. c. 30. dub. 5. num. 25. Fagundez cap. 40. num. 16. De hoc supra dictum est, dum inidoneos exclusimus.
SUFFICIENT autem duo testes omni exceptione maiores; tam in causa criminali, etiam ad morte damnandum; tum in qualibet alia gravi.
PROBATUR ex Deuter. 17. et 19. In ore duorum, vel trium testium peribit, qui interficietur, et prima ad Timot. 5. Adversus presbyterum accusationem noli recipere, nisi sub duobus, aut tribus testibus. Et ex cap. licet causam, de probat. et cap. cum esset, de testam. Sic docent communiter Doctores, D. Thom. quaest. 70. art. 2. ubi Caiet. Aragon. Bannes, Salon. Lessius Lib. 2. cap. 30. dub. 4. num. 24. Sayrus Lib. 12. cap. 21. num. 15. Filliucius tract. 40. in octavum praecept. decal. cap. 8. num. 243. Sanchez Lib. 2. de matrim. disp. 45. num. 30. Fagundez in octavum praecept. Lib. 8. cap. 39. num. 1. et supponitur a D. Bonavent. 3. dist. 39. et in octavum praeceptum, initio opusculi, et indicat ad 9. Lucae.
DE iure communi civili in testamentis clausis requiruntur septem testes masculi, liberi, aut pro liberis reputati, puberes, rogati, et qui simul conveniant, et praesentes sint, et audiant, videant, intelligant testatoris voluntatem, vel scriptam, vel voce tenus probatam. Si voce tenus testamentum absque ulla scriptura conditum fuerit, non est necessaria subscriptio, aut sigillum, Leg. hac consultissima, §. per nuncupationem, Cod. de testamentis, et Institut. de testamentis, §. ult. et Leg. Haeres palam, ff. eodem titulo, nec satis est, ut praesentes sint, et audiant vocem testatoris, sed opus est etiam, ut illum videant. In apertis quinque: In Codicillis quinque: In causis gravioribus, excepta causa mortis, sufficit unus testis eximiae authoritatis, ut Rex, Papa, Cardinalis, ut notant Sayrus lib. 12. cap. 21. num. 15. Filliucius tom. 1. tract. 40. in octavum praeceptum, cap. 8. num. 236. Fagundez lib. 8. cap. 39. num. 9.
DE iure vero Canonico validum est testamentum, quod parochiani conficiunt coram Presbytero, seu Parocho suo, et tribus, vel duobus aliis idoneis, cap. cum esses, de testamentis.
AD matrimonium requiruntur duo testes, et Parochus, alioqui irritum est, ut decernit S. Concilium Trident. sess. 24. cap. 1. Et advertit Sanchez lib. 3. de matrim. cap. 41.