Summa de Ecclesia

LICET luce clarissima ex superioribus tam in primo libro circa cap. 38. et manifeste appareat praefati erroris stultitia, ut non sit opus ad illius improbationem alia inducere, maxime cum iam condemnatus sit per apostolicam sedem in extravagante Ioan. 22. quae incipit Licet iuxta doctrinam apostoli. Nihilominus pro ampliori veritatis illustratione aliquibus auctoritatibus et rationibus paucis tamen illum improbare curabimus. Primo occurrit nobis diffinitio octauae synodi universalis, quae ut in capit. diffinimus, distinct. 22. habetur ita ait. Diffinimus neminem prorsus potentum quemquam eorum qui patriarchalibus sedibus praesunt inhonorare aut amovere a proprio throno tentare, praecipue quidem sanctissimum papam senioris Romae, etc. Ex qua diffinitione manifeste colligitur quod ordinarius iudex papae non sit Imperator, aut potestas secularis. Secundo ad idem est beatus Gregorius nazanzenus, qui scribens Imperatoribus Constantinopolitanis ita inquit, ut habetur in cap. Suscipitis, distinct. 10. Suscipitis ve libertatem verbi Dei libenter, accipitis quod lex Christi sacerdotali vos subiicit potestati atque istis tribunalibus subdit: dedit enim et nobis potestatem dedit principatum multo perfectiorem principatibus vestris. Ex quibus manifeste patet praefati erroris stultitia quoniam si lege Christi principatus secularis spirituali potestati subiicitur impossibile est quod potestas secularis sit iudex ordinarius potestatis spiritualis. Tertio ad idem est quod in c. continua 11. q. 1. legitur de Constantino, qui cum in sancta synodo quae apud Nicaeam congregata est querelam quorundam clericorum conspiceret, coram se deferendam ait. Vos autem a nemine diiudicari potestis qui ad solius Dei iudicium refernamini. Eadem etiam hystoria ponitur in cap. Sacerdotibus 11. q. 1. Ex quibus manifeste patet quod Constantinus Imperator Christianissimus non fuit illius opinionis, quod Imperator esset iudex ordinarius papae aut clericorum. Ex qua ratione concludit Nicolaus papa in cap. Satis distinct. 96. Satis evidens est a seculari potestate non solvi prorsus nec ligari pontificem, quem constat a Pio principe Constantino, quem longe superius nominavimus Deum appellatum, cum nec posse Deum ab hominibus iudicari manifestum sit: haec ille. Quarto contra praefatum errorem sunt omnes auctoritates sanctorum patrum et sacrorum conciliorum quae ponuntur undecima quaestione prima, quae sunt plures quibus strictissime prohibetur episcopos, aut reliquos clericos in sacris constitutos apud iudicem secularem penitus accusari, unde in cap. Placuit 11. q. 1. et expresse canon concilii Aphricani dicit. Placuit ut quicunque clericus ab Imperatore cognitionem publicorum iudiciorum petierit honore proprio privetur. Quae prohibitio iusta et rationabilis, cum a sanctis patribus edita sit, manifeste ostendit stulticiam erroris praefati dicentium Imperatorem, aut potestatem secularem iudicem esse ordinarium papae et clericorum. Quinto contra praefatum errorem est cap. Si Imperator distinct. 96. ubi papa Ioannes ita inquit. Si Imperator catholicus est, quod salva pace ipsius dicimus, filius est, non praesul ecclesiae, quod ad religionem competit, discere ei competit, non docere. Ex quibus etiam manifeste patet praefati erroris stultitia, quia si Imperator catholicus est filius papae, non potest esse iudex ordinarius patris sui: filius enim patrem non corrigit, sed e contra. Erubescit enim lex filios correctores parentum in auct. de nupt. §. si Vero. Quocirca beatus Gregorius ad Hermannum episcopum Metensem scribens in cap. Quis dubitat, distinct. 96. ad propositum dicit. Quis dubitat sacerdotes Christi regum et principum omniumque fidelium patres et magistros censeri, omne enim mirabilis insaniae esse cognoscitur, si filius patrem, si discipulus magistrum conetur subiugare et iniquis obligationibus illum suae potestati subiicere, a quo credit non solum in terra sed et in caelis se ligari posse et solvi: haec Greg. Sexto fatuitatem praefati erroris apertissime ac sapienter confutat Innocentius in cap. Solitae extra de maior. et obed. ubi scribens Constantino Imperatori post multa ita subiungit. Praeterea nosse debueras quod fecit Deus duo magna luminaria in firmamento coeli, luminare maius ut praeesset diei, et luminare minus ut praeesset nocti: utrumque magnum, sed alterum maius. Ad firmamentum ergo coeli, hoc est universalis ecclesiae, fecit Deus duo luminaria, id est duas instituit dignitates, quae sunt pontificalis auctoritas et regalis potestas, sed illa quae praeest diebus, id est spiritualibus, est maior; quae vero nocti, id est carnalibus, minor est, ut quanta est inter Solem et Lunam, tanta inter pontifices et reges differentia cognoscatur: haec ille. Septimo ratione sic argui potest contra praefatum errorem: inferior non est iudex ordinarius superioris sui, sed papa est superior Imperatore et omni seculari potestate, ergo Imperator sive potestas secularis non potest esse iudex ordinarius papae. Consequentia est bona, maior est manifesta, dicit enim papa Nicolaus in cap. Inferior distinct. 21. Sole clarius exhibuimus non posse quemquam qui minoris auctoritatis est eum qui maioris est potestatis iudiciis suis adiicere aut propriis diffinitionibus subiugare, minor etiam patet ex capitulis supra inductis, maxime ex cap. Si Imperator, et c. Duo sunt distinct. 96. et in cap. Solitae extra de maioritate et obedientia. Octavo sic: potestas spiritualis habet iudicare terrenam potestatem si bona non fuerit, ergo terrena potestas non est iudex ordinarius papae, in quo spiritualis potestas in plenitudine residet: consequentia est bona, antecedens patet in c. Duo et in c. Si Imperator distinct. 96. et in ca. Alius 15. q. 1. Iterum patet auctoritate venerabilis Hugonis de Sancto Victore libro 2 de sacramentis ita dicentis, spiritualis potestas iudicat terrenam, si bona non fuerit; ipsa vero spiritualis a Deo primo instituta est, et cum devia a solo Deo iudicari habet et potest, sicut scriptum est infra 1. Cor. 2. Spiritualis homo omnia iudicat, et ipse a nemine iudicatur. Nono sicut papa non est de foro Imperatoris nec ratione papatus quem tenet ab Imperio sed a solo Deo Ioan. ult. Pasce oves meas, et distinct. 21. in novo, nec ratione alicuius rei terrenae quam ab Imperatore teneat. Nam si Imperator donationem fecit ecclesiae de temporalibus, ipsam tamen donationem liberam eam fecit, nec fecit papam feudatarium aut emphyteotam aut vassallum ut est expressum distinct. 63. Ego Ludovicus distinct. 96. Constantinus. Si ergo papa non est de foro Imperatoris falsum est quod Imperator sit iudex ordinarius eius, extra de foro compet. per totum.