Summa de Ecclesia

IAM dicendum est ad rationes dicentium quod ab ordinatione universalis ecclesiae sive sacrorum conciliorum sacerdotum causaliter penderet principatus Romani pontificis. Respondetur in primis quod hoc falsum est, quod ratione et auctoritate probatur. Ratione sic. Impossibile est spiritualem potestatem qua quis ligatur, vel absolvitur in anima respectu caeli dependere immediate ab illo, vel ab illis qui eadem potestate absolvuntur vel ligantur. Sed papalis potestas Petro, et successoribus suis collata extendit se ad ligandum et solvendum omnes et singulos de ecclesia militante: ergo impossibile est quod ab aliquo, vel aliquibus de ecclesia collective sive disiunctim acceptis, immo nec ab ipsa tota ecclesia potestatem clavium ecclesiae Petro, collatam causaliter dependere: consequentia patet: antecedens, pro maiori parte patet etiam de spirituali potestate, de qua loquimur intelligendo quicquid sit de temporali quae ex consensu populi alienis subiicientis se consurgit. Unde licet consensus populi possit facere iudicem in temporalibus non tamen in spiritualibus. Nullus enim populi consensus potest sibi constituere confessorem, aut iudicem potentem excommunicare qui ante nullius iurisdictionis potestatem habuerit. Minor patet ex saepe supra repetitis, maxime ex illo Math. 16. Tibi dabo claves regni caelorum. Et sequitur. Quodcumque ligaveris super terram, etc. Auctoritate vero idem probatur papae Pelagii, qui in ca. quamvis, distinct. 21. ita dicit. Sancta Romana ecclesia catholica et apostolica nullis synodicis statutis ceteris ecclesiis praelata est: sed evangelica voce domini Salvatoris nostri primatum obtinuit. Quo habito respondendum est ad rationem negando minorem. Et ad probationem dicimus quod dictum beati Hieronymi opinio non facit contra conclusionem positam propter duo. Primo: quia Hieronymus ibidem loquitur de episcopis et presbyteris quorum distinctio tam in nomine quam in aliis quibusdam circumstantiis ministeria sive officia eorum non erat in principio tanta sicut post, ut ibidem annuit gl. non autem loquitur de primatu Romani pontificis, ut stulte adversarii interpretantur, dicendo quod aut non fuerit a principio ecclesiae post ascensionem Christi, quam a Christo non fuerit institutus: cum beatus Hieronymus oppositum manifeste docuerit. Ipse enim super illud Math. 16. Tu es Petrus et super hac etc. dicit. Sicut Christus lumen apostolis donavit, ut lumen mundi appellentur et cetera quae ex domino sortiti sunt vocabula, ita Symoni qui credebat in petram Christum Petri largitus est nomen ac secundum Metaphoram petrae recte dicitur ei. Aedificabo ecclesiam meam super te. In quo manifeste primatus Petri super totam ecclesiam designatur, cum super eum aedificata dicatur. Et in c. quoniam vetus oriens, 24. q. 1. scribens Damaso papae ita dicit. Ego nullum primatum nisi Christum sequens beatitudini tuae, id est cathedrae Petri communionem cernitior, super illam petram fundatam ecclesiam scio. Item in lib. de ortu sive obitu sanctorum de novo testamento ita de Petro loquitur. Petrus in Christi ecclesiae firmamentum est cephas corporis Christi principatus et caput est. Patet ergo quod beatus Hieronymus apertissime credidit beatum Petrum primatum habuisse in ecclesia a Christo et ita per consequens successorem eius. Secundo inducta auctoritas Hiero. per adversarium non militat contra propositum quia sicut superius lib. 1. cap. 79. plenissime explicavimus. Hieronymus non vult quod realis non fuerit distinctio inter episcopum et presbyterum cum oppositum dicat beatus Dyon. qui fuit discipulus Pauli, 5 ecclesiasticae Hierarchiae beatus Aug. dicat, quod haec fuerit una de haeresibus Arrii, sed vult dicere quod differentia nominis semper non fuerit, quia qui dicebatur episcopus dicebatur presbyter, et econverso: quae differentia nominum ad vitandum scismatis scandalum consilio sacerdotum, id est patrum ablata est, et constitutum, ut quemadmodum differebant re, ita et vocabulis differrent. Et ista est responsio beati Thom. Ista etiam est sententia Archidyaconi super cap. legimus distinct. nona gesima tertia qui ita dicit. Ego credo quod ab initio differentia fuit inter episcopos, et presbyteros simplices sacerdotes, sicut modo est in administratione, et praelatione et officiis et in sacramentis: sed quo ad appellationem non erat differentia, quia indifferenter, et communiter hi et illi dicebantur episcopi et presbyteri. Sed quia scismata coeperunt esse in ecclesia, ex ipsa parilitate apte appellationis est facta differentia in appellatione ut simplices sacerdotes non dicerentur episcopi 80. distinct. in illis, secundum Hug. haec Archydiaconus. Ad rationem secundam fundatam in c. concilia dist. 17. respondet gl. ¹

²

³

Ad secundum quod Rom. ecclesia principaliter primatum habuit a Christo secundario a conciliis. Sed ne hoc male intelligatur: quoniam male intelligeretur si concilia universalia quorum robur vigor ac firmitas pendet ab apostolica sede, ut dist. 17. per totum, et extra de elec. in c. significasti, intelligerentur effective sive causaliter dare aliquam auctoritatem sedi apostolicae, cum ut probatum est nec ipsa universalis ecclesia aliquid auctoritatis illi conferat. Quod manifeste attestatur papa Nicolaus scribens Imperatori Michaeli et loquens de privilegiis apostolicae sedis ita subiungit. Ista ergo privilegia huic sanctae ecclesiae a Christo sunt donata; a synodis non sunt donata, sed solummodo celebrata et venerata per quae non tam honor quam onus nobis incumbit. Item in eadem epistola. Proinde animadvertendum est quod non Nicaena non denique ulla synodus quodquam Romanae ecclesiae contulit privilegium, quae in Petro noverat eam totius iura potestatis plenius meruisse et cunctarum Christi ovium regimen accepisse, sicut beatus praesul Bonifacius attestatur universis episcopis per Thessaliam constitutis scribens, haec ille. Dicimus ergo quod hoc quod dicitur concilia tradidisse potestatem secundario apostolicae sedi est intelligendum executive et declarative. Executive quidem obediendo divinae ordinationi sedem illam honorando ut caput et matrem omnium aliarum ecclesiarum, adimplentes illud quod ex persona Christi beatus Chrysog. dicit super illud Ioan. ultim. Pasce oves meas. Loco mei praepositus et caput esto fratrum ut ipsi te in loco meo assumentes te in throno tuo sedentem praedicerent et confirmarent. Plane hoc observaverunt semper sacra concilia universalia. Unde Agatho papa in suggestionem quam sextae synodo misit ita scribit. Apostolicae sedis auctoritatem utpote apostolorum omnium principis semper omnis catholica Christi ecclesia et universales synodi fideliter amplectentes in cunctis secutae sunt. Ecce quomodo executive dicuntur tradidisse potestatem apostolicae sedi. Declarative etiam universalia concilia dicuntur tradidisse potestatem apostolicae sedi: quoniam maxime per universalia concilia declarata est Christiano populo quanta sit eminentia apostolicae sedis. Unde in concilio Constantinopolitano ita scribitur, ut deducit sanctus Thom. in quarta distinct. 24. Veneramur secundum scripturas et canonum diffinitiones sanctissimum antiquae Romae episcopum primum esse, et maximum episcoporum. haec ibi. Et ad hunc intellectum dominus Archydiaconus in praefato cap. concilia, exponit verbum illud tradidit id est traditum esse ostendit.