Summa de Ecclesia

¹ AD rationem primam sumptam ex c. 1. Act. apostolorum respondetur negando consequentiam, et ratio est, quoniam licet Petrus non solus sed simul cum aliis elegerit Mathiam, non est factum ex defectu potestatis quae fuerit in Petro ad electionem illam faciendam cum princeps apostolorum foret. Unde super illud Exurgens Petrus in media fratrum dixit, dicit glo. interli. Pastor pro ovibus loquitur, sed factum est religiosa intentione pacis et unitatis causa. Quod manifeste beatus Chrysost. exponens hunc locum super Actus apostolorum profitetur ita dicens. Petrus ut inflammatus, et sicut ille cui a Christo commissum erat ovile, et ut princeps apostolorum semper primus incepit sermonem. Unde autem quia Petrus omnia facit communi omnium voluntate nihil agit principaliter aut dominative. Et infra. Oportet ergo ex his qui nobiscum sunt viris in omni tempore, quare ita palam omnibus loquitur, ne contentiosae res fierent, et ad litem devenirent. et ideo scandala vitabat. Quapropter incipiens dicit. Viri fratres oportet eligi ex vobis, multitudini populi electionem concedit, ut et ipse a contentione liberaretur, et aliis honor exhiberetur. Et infra. Quid ergo etc. Eum eligere non poterat? utique poterat; sed ne videretur ipse gratiam dare, ideo non fecit. Et infra. Centum, et viginti erant et unum quaerite ex omni multitudine. Opportune vero primus Petrus huiusmodi rei dominatur, quia ipse omnes in potestate acceperat, ad eum enim dixit Christus. Et tu aliquando conversus confirma fratres tuos. haec Chrys. Ex qua expositione beati Chrys. multa adversariorum deliramenta confunduntur quae ex falsa intelligentia libri actuum apostolorum conflata sunt.

Ad secundam² rationem quae sumitur ex c. 6. de electione 7. Dyaconorum patet responsio ex responsione data ad rationem superiorem negando consequentiam, cuius ratio est: quoniam non obstat primatui sive principatui beati Petri quod ad id quod solus agere poterat, alii apostoli secum ad agendum convenirent: cum hoc non ex eo factum sit quod alii apostoli maioris potestatis essent quam solus Petrus, aut quod Petrus egerit illorum adiutorio potestatis: sed factum est ita rationibus iam dictis iuxta beatum Chrys. videlicet ut contentio vitaretur, ut honor etiam aliis exhiberetur apostolis, et ut in Petri observantia doctrina magistri sui refulgeret. Qui maior est in vobis fiat sicut minister.

Ad tertiam³ rationem sumptam ex c. 8. de missione Petri respondetur quod assumptum est falsum, videlicet quod omnis missio importet superioritatem in mittente respectu missi: hoc enim fuit unum de fundamentis Arrii ad ponendum inaequalitatem substantiae, et potestatis in divinis personis, quia in scriptura sancta legitur et pater mittere, et filius et spiritus sanctus leguntur mitti: ut ex 4. de tri. beati Augu. aperte colligitur. Praefatum etiam fundamentum adversariorum fuit unum de fundamentis Armenorum contra primatum Romani pont. ut deducit dominus Richardus in lib. de quaestionibus armenorum, li. 7. ca. 3. Item quod sit falsum praesuppositum illud patet ex illo Matth. 2. ubi dicitur. Herodes mittens tres reges magos qui venerant adorare dominum in Bethleem dixit eis. Ite et interrogate diligenter de puero etc. et tamen clarum est quod Herodes nullam auctoritatis superioritatem habebat supra reges praedictos. Ceterum Genes. 41. dicit Ioseph fratribus suis. Mittite ex vobis unum ut adducat fratrem vestrum minimum. Planum est quod huiusmodi missio non importabat superioritatem auctoritatis in mittentibus respectu missi. Dicitur ergo quod est missio videlicet secundum auctoritatis imperium ut servus mittitur a domino, quemadmodum rex mittit seneschalcum aut papa legatum. Alia est secundum consilium, ut consiliarii sive senatus dicitur mittere regem ad bellandum. Istos duos modos missionis tangit sanctus Tho. in 1. parte q. 44. arti. 1. Tertius modus est secundum auctoritatem amoris, sicut quandoque socii aut etiam inferiores mittunt nuncium sive legatum ad regem sive papam aliquem maiorem inter eos, respectu cuius nullam habent auctoritatem praelationis sed tantum amoris. Qua distinctione habita potest dupliciter dici. Primo quod apostoli non miserunt auctoritatis imperio, sed miserunt eum providentiae consilio suggerentes ei ut ipse iret utpote magis accommodus. Tum ratione auctoritatis. Tum quia praeceteris maiori splendebat miraculorum gratia. Talis autem missio non dicit superioritatem auctoritatis in mittente. Et quod talis fuerit illa missio videtur aperte colligi ex gloss. ord. eiusdem textus quae dicit sic. Petrus Ioannem associat sibi, quia virginitas ecclesiae grata est et placet. Plane si ista missio facta fuisset ab aliquo superiori non diceretur quod Petrus associat sibi Ioannem, sed diceretur magis quod Ioannes associatus sibi esset ab aliis. Secundo potest dici quod ista missio qua Petrus dicitur missus ab apostolis fuit, ut dicit dominus Viricus in summa sua theologiae, auctoritate amoris qui gradum nescit, non auctoritate praelationis, cum Petrus vertex fuerit apostolorum, haec ille.