Summa de Ecclesia

SUPPOSITIO autem quinta adversariorum est, quod nunquam aliqua potestas legatur data Petro nisi simul cum aliis apostolis. Quod autem haec suppositio falsa sit manifeste ostenditur. Primo quoniam illud quod Ioan. ult. scribitur. Symon Ioannis diligis me plus his pasce oves meas, in quo maxime tam secundum doctores theologos quam canonistas Petro cura totius ecclesiae et principatus committitur soli Petro dictum est ut supra ostensum est, tum ex littera cum ait Christus, Symon Ioannis diligis me plus his etc. tum beati Chrysostomi testimonio qui super Ioan. ita inquit. Alios scilicet apostolos praeteriens huic de talibus loquitur, eximius apostolorum erat Petrus et os discipulorum et vertex collegii. Ecce quod inquit alios praeteriens ergo soli Petro est hoc dictum. Item Gregor. ibidem. Petro sancta ecclesia est commissa ipsi specialiter est dictum. Pasce oves meas. Et cum dicitur ex adverso quod non sit alius locus apertior concessionis potestatis Petro commissae Matth. decimosexto quam Matth. decimooctauo ubi dicitur ei aliis simul quaecunque alligaveritis etc. Dicimus quod hoc videtur falsum, quia hic non videtur aliqua facta concessio potestatis, sed tantum promissio sicut quando Petro dictum est, quodcumque ligaveris etc. Quod ex tribus videtur colligi. Tum primo quia si tunc Matth. decimooctauo concessio fuisset claves potestatis claviumque promissa erat Matth. decimosexto cum dictum est Petro. Tibi dabo claves regni coelorum, profecto non indignati fuissent adinvicem apostoli nec concertassent de primatu infra Matth. 20. cap. cum iam certi essent de voluntate et dispositione Christi ac de potestate sibi concessa et tamen Christus indignatis discipulis adversus filios Zebedei ait. Scitis quia principes gentium dominantur eorum et qui maiores sunt potestatem exercent in eos, non ita erit inter vos, sed qui voluerit inter vos primus esse erit vester servus, non ergo videtur quod Matth. 18. adimpleta fuerit promissio clavium facta Petro. Tum secundo, quia Matth. 16. utraque clavis scilicet tam ordinis quam iurisdictionis ad regimen et tuitionem ecclesiae promissa fuit Petro, unde Chrys. et habetur in gl. conti. Vide qualiter Christus reducit Petrum ad excelsam de ipso intelligentiam, haec enim se promisit daturum quae sunt propria Dei solius, scilicet peccata solvere et ecclesiam immutabilem facere inter tot persecutionum et tentationum procellas. Sed Matth. 18. tantum de clave iurisdictionis in exteriori iudicio fit mentio ut patet ex littera. dicitur enim si ecclesiam non audierit sit tibi sicut ethnicus etc. Sequitur quaecunque alligaveritis, etc. gl. interli. vinculo anathematis. Non ergo tunc adimpleta fuit promissio facta Petro. Tum tertio, quia claves regni caelorum quae promissae erant Petro non dantur nisi sacerdotibus. Tales autem non erant apostoli quando dictum est eis, quaecumque alligaveritis etc. cum facti fuerint sacerdotes in die coenae, ergo falsum est quod id quod promissum erat Petro Matth. 16. fuerit adimpletum Matth. 18. Quantumcunque currat aliqua similitudo in verbis inter verba dicta Petro Matth. 16. et verba dicta omnibus apostolis Matth. 18. Et si dicatur quod Hiero. dicit in gl. Matth. 18. quod potestatem tribuit apostolis.

Dicendum quod debet exponi id est designatur vel insinuatur danda apostolis eorum successoribus hoc in Petro in quo sicut ait Augu. figurabatur unitas omnium pastorum. Si quaeratur autem quando data est potestas clavium Petro aliis apostolis Ibi respondendum nobis videtur saluo meliori iudicio sub sex conclusionibus sequentibus Prima est. Quod Matth. 16. cum dictum est Petro. Tibi dabo claves regni etc. non est Petro data potestas, sed promissa. Patet conclusio ex ipsa littera. Dicitur enim dabo quod est futuri temporis. Patet etiam expresse ex superius dicto beati Chrys. qui ait promisit etc. hoc etiam patet testimonio beati Hiero. qui super Matth. tractans praefata verba Christi. Matth. 16. Et ego dico tibi quia tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam, etc. dicit. Consideret qui haec quaerit Petro illam benedictionem beatitudinem atque potestatem, et aedificationem super eum ecclesiae in futuro promissam non in praesenti datam. Secunda conclusio¹ promissio illa potestatis facta Petro fuit promissio tam potestatis clavium ordinis quam iurisdictionis. Patet conclusio ex dictis. Haec conclusio videtur esse tam Alexandri de Hales in 3. et sancti Thomae et Alberti ac Bonaventurae in 4. quoniam claves in sua plenitudine promissae sunt tunc Petro. Tertia conclusio². Potestas iurisdictionis in foro exteriori designata Matth decimooctauo, non videtur data tunc actu apostolis sed bene insinuata dari sive promissa concedi apostolis eorumque successoribus. Patet conclusio ex superioribus dictis. Quarta conclusio³, potestas clavis ordinis fuit actu donata Petro et apostolis aliis simul quando Ioan. 20. dictum est illis. Accipite spiritum sanctum et quorum remiseritis peccata remittuntur eis. Super quo verbo dicit beatus Gregorius in homelia quod hic apostoli primatum divini iudicii sortiuntur, ut vice Dei quibusdam peccata retineant et quibusdam relaxent. Quinta conclusio⁴ est, quod potestas iurisdictionis plena in utroque foro data est Petro cum ei dicitur Ioan. ult. Symon Ioannis diligis me, pasce oves meas, pascere enim proprie est regiae potestatis, unde olim reges pastores dicebantur. Pascere ut inquit gl. est oves credentes in Christo et ne a fide deficiant confortare, terrena subsidia si necesse est subditis providere et exempla virtutum cum verbo praedicationis impendere, adversariis obsistere, errantes subditos corrigere. Ex quo habetur quod hic ut dictum est plenitudo potestatis iurisdictionis data sit Petro, unde beatus Gregorius inquit, quod cura totius ecclesiae et principatus Petro committitur. Et beatus Chrys. super eodem loco inquit. Pasce oves meas negatione deleta committit Petro praesidentiam fratrum. Sexta conclusio⁵, adimpletio promissae sive insinuatae potestatis iurisdictionis dandae aliis apostolis a Petro fuit facta mediante Petro propter ecclesiae unitatem servandam. Patet conclusio tam ex illo Leonis papae in capit. ita dominus distinctione decima nona, quam ex illo eiusdem in sermone tertio ordinationis suae ita dicentis. Magnum et mirabile est dilectissimi huic viro, scilicet Petro, consortium potentiae suae tribuit divina dignatio, et si quid commune cum eo ceteris voluit esse principibus, nunquam nisi per ipsum dedit quicquid aliis non negavit. Ad id vero quod ex adverso arguebatur ex praedicta suppositione quod cum sub eadem uniuersalitate dictum esset Petro et apostolis, quaecumque alligaveritis etc. Matth decimooctauo, sub qua dictu fuerat Petro Matth decimosexto quodcunque ligaveris, etc. non tantum plenitudo potestatis residere dicenda est et apud Petrum, sed etiam apud alios, respondetur dupliciter. Primo quod falsum est et quod sub eadem uniuersalitate etc. quoniam cum Petro Matth. 16. promissio fiat utriusque clavis tam scilicet in foro conscientiae quam in foro exterioris iudicii, et cum dictum est apostolis Matth quaecunque alligaveritis etc. tantum promissio fit iurisdictionis in foro exteriori iudicii manifestum est quod quodcunque dictum Petro est maioris uniuersalitatis quam quodcumque dictum apostolis. et hoc notat etiam Origenes in glo. qui tractans illud Matth 18 quaecunque alligaveritis super terram alligata erunt in coelo sic ait in coelo dicit non in coelis sicut Petro quia non sunt tantae perfectionis sicut Petrus loquimur autem de perfectione potestatis auctoritatis. Secundo respondetur, quod dato quod Matth. 18. data esset apostolis potestas actu Petro promissa Matth decimosexto, non propter hoc sequitur quod in eadem uniuersalitate aut plenitudine data esset apostolis aliis dispersis aut simul collectis in qua Petro. Et ratio huius sumitur ex dictis domini Alberti magni et beati Thomae.

Dominus autem Albertus magnus respondens ad unum simile argumentum in 4. distinct 17. dicit, quod cum dominus dicit Apostolis. Accipite spiritum sanctum et quorum remiseritis etc. praesupponit esse ordinem in discipulis, quoniam ante praefecerat sive ordinaverat Petrum super omnes esse Matth. 16. Tibi dabo claves, et quodcumque etc. Luc. 22. Et tu aliquando conversus confirma fratres tuos. Cum ergo hic ordo iurisdictionis a domino ante fuerit institutus praesupponit illum ut secundum illum conferret executionem officii quando instituit, et dixit. Accipite spiritum sanctum, et quorum etc. haec Albertus. Sanctus vero Thomas in 4. distinct 29. respondens quasi ad idem argumentum de aequalitate potestatis in apostolis dicit sic, quod quamvis omnibus apostolis sit communiter data potestas ligandi et absolvendi, tamen ut in hac potestate significaretur aliquis ordo, primo soli Petro data est ut ostendatur quod ab eo in alios debeat ista potestas descendere. Haec sanctus Thomas. Ex quibus verbis manifeste colligimus quod dato iuxta adversarios quod in verbo Matth. 18. daretur potestas apostolis omnibus quae Petro promissa fuerat Matth. 16. verba tamen dicta Petro Matth 16. cum ei sicut capiti a quo in alios derivanda erat potestas, et dicta intelligatur sunt extensioris uniuersalitatis quam dicta aliis apostolis. Matth. 18. quibus non absolute sicut Petro, sed praesupposito ordine ad ipsum Petrum dicta necessario intelligenda veniant.