Summa de Ecclesia

¹ EVACVATIS argumentis adversariorum fundatis in suppositione prima, respondeamus ad ea quae super secunda suppositione fundantur. In primis dicimus quod suppositio ipsa secunda in qua adversarii dicunt quod omnia dicta Petro importantia, aut designantia auctoritatem sive potestatem sint etiam dicta aliis apostolis et in illis toti ecclesiae falsa sit ut patet exemplariter de multis. Et primo de illa quae ponitur Ioan. 1. Tu vocaberis Cephas: quod secundum sanctos Anacletum et Isidorum caput sonat, manifestum est autem quod hoc nec aliis apostolis, nec ipsi toti ecclesiae dictum est. Item nec illud Matth. 16. Beatus es Symon Bariona, quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed pater meus qui est in caelis: et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. Hoc autem soli Petro dictum est, et non aliis apostolis, nec ipsi communitati ecclesiae quae super Petram, aut Petri confessionem fundari dicitur: unde beatus Chrysost. ait. Vide qualiter Christus reducit Petrum ad excelsam de ipso intelligentiam, haec enim ei promittit se daturum quae sunt propria Dei solius, scilicet peccata solvere et ecclesiam immutabilem facere inter tot persecutionum et tentationum procellas. Item beatus Augustinus in sermone quodam apostolorum Petri et Pauli ita propositi nostrum apertissime confirmat dicens. Hic est Petrus in illa caelestium discipulorum schola praecipuus ac primus idoneus qui verba vitae ex Christi ore suscipiens interpretes legis asertor gratiae destructor synagogae ecclesiae reparator, et ideo solus inter apostolos meruit audire. Amen dico tibi quia tu es Petrus et super hanc petram, etc. Quod vero adversarii dicunt quod Petrus pro omnibus respondit, dicitur quod verum est, quoniam ut ait beatus Ambrosius licet ceteri apostoli siluerunt: Petrus tamen respondit pro omnibus. Unde Chrysostomus super Matthaeum ita inquit. Quando vero dominus de plebis opinione interrogat omnes respondent, sed de omnibus discipulis interrogatus Petrus tanquam os apostolorum et caput pro omnibus respondet, unde sequitur. Et respondens Symon Petrus, etc. Quod vero adversarii subiungunt quod non solum pro se, sed etiam pro aliis dictum sit Petro. Tibi dabo claves regni caelorum. Respondetur quod est verum, sed differenter, quia Petro datae sunt seu promissae claves immediate, et in plenitudine sive in excellentia: aliis vero mediante Petro sive in ordine ad eum et iuxta mensuram dispensationis fiendae per eum. Sicut enim principalior fuit in confessione, ita principalior fuit in remuneratione. Licet enim receperit pro omnibus nihilominus etiam prae omnibus, unde gl. super hunc locum ita inquit. Qui prae ceteris confessus est prae ceteris collatis clavibus donatus est. Hoc etiam manifeste patet ex dictis sanctorum quae inducunt pro se si non truncatae, ut moris est eorum, sed integrae recitentur. Patet de Leone papa qui in sermone tertio consecrationis suae ita loquitur. Primus est in confessione domini qui primus est in apostolica dignitate, propter quod dicitur beatissimo Petro. Tibi dabo claves regni caelorum, etc. Transivit quidem in alios apostolos ius potestatis istius et ad omnes ecclesiae principes decreti huiusmodi constitutio commeavit, sed non frustra uni commendatur quod omnibus intimetur. Petro enim hoc singulariter creditur, quia cunctis ecclesiae rectoribus Petri forma praeponitur: haec ibi. Item patet de Rabano quem inducunt si integre ducatur in medium: ait enim ut in gl. conti. habetur. Haec autem potestas ligandi et solvendi quam solis Petro videatur data a domino, tamen ceteris apostolis datur necnon nunc in episcopis et presbyteris omni ecclesiae, sed ideo Petrus specialiter claves regni caelorum et principatum iudiciariae potestatis accepit, ut omnes per orbem intelligant quod quicunque ab unitate fidei vel societate eius quomodolibet seipsos segregant tales, nec vinculis peccatorum absolui nec ianuam regni caelestis ingredi possunt. Ecce quod dicta sanctorum inducta per adversarios cum integre deducuntur in medium manifeste confirmant propositum nostrum, videlicet quod singulariter, et specialiter Petro dictum sit. Tibi dabo claves regni caelorum. Quod etiam apertissime ostenditur ex eo quod solus inter apostolos cum clavibus depingitur. Item de solo eo cantat ecclesia. Deus qui beato Petro apostolo tuo collatis clavibus regni coelestis ligandi et absolvendi pontificium tradidisti, etc. Praeterea quod suppositio adversariorum videlicet quod dicta Petro importantia potestatem sint etiam dicta aliis apostolis et in illis toti ecclesiae sit falsissima patet de illo quod Christus ait Petro. Symon Ioannis diligis me plus his, pasce oves meas. Planissimum est autem quod ista verba soli Petro dicuntur, quod etiam manifeste sancti patres attestantur, unde beatus Chrysostomus super Ioan. tractans verbum hoc ita inquit. Alios praeteriens et transcurrens huic de talibus loquitur, eximius apostolorum erat Petrus et os discipulorum et vertex collegii. Haec Chrysostomus. Ecce clarissimum testimonium quod soli Petro illud dictum fuerit a Christo. Praeterea beatus Bernardus hoc idem testatur sic ad Eugenium libro secundo de consideratione scribens. Tu es cui traditae sunt claves regni caelorum, cui oves creditae sunt. Sunt quidem et alii coeli ianitores, et gregum pastores, sed tu tanto gloriosius, quanto et differentius utrumque prae ceteris nomen hereditasti, habent alii assignatos greges, singuli singulos, tibi universi crediti sunt unus uni non modo ovium, sed et pastorum tu unus omnium pastor. Unde id probem quaeris? Ex verbo domini, cui enim non dico episcoporum, sed etiam apostolorum sic absolute et indistincte totae commissae sunt oves? Si me inquit amas, pasce oves meas, etc. Quod vero adversarii inducunt de beato August. libro de agone Christiano, quod ecclesiae claves datae sunt cum Petro datae sunt, dicimus quod verum est, sed ut diximus supra et habetur in glo. Math. 16. in episcopis et presbyteris, non autem in tota communitate ecclesiae. Et similiter id quod consequenter dicit Augustinus, quod cum Petro dicitur ad omnes dicitur. Amas me, pasce oves meas, non est intelligendum quod tunc per se, et immediate ad omnes apostolos Christus direxerit verbum illud, cum dicat beatus Chrysost. ut visum est alios apostolos praeteriens Christus Petro fuerit locutus. Et dicit beatus Bernardus quod nulli apostolorum quam Petro ita absolute et indistincte oves commisit. Tum quia si Christus omnibus apostolis illud dixisset tunc plures pastores universalis ecclesiae constituisset contra illud Ioan. 10. Erit unum ovile, et unus pastor. Praeterea derisorium esset quod verbum illud intelligatur referri ad omnes fideles cum constet non omnes positos esse pastores. Inquit enim apostolus ad Ephes. quarto. Quosdam posuit pastores, quosdam dixit, non dixit omnes. Nec etiam potest referri ad totam communitatem fidelium, sicut supra ostendimus, ipsa enim non pastor, sed grex domini dicitur, cuius cura Petro commissa est, ut inquit Gregorius. Sed Augustini dictum est sic accipiendum iuxta eiusdem sancti doctoris sententiam, quod illud quod tunc soli Petro dictum est in persona propria dictum sit etiam in figura omnium aliorum apostolorum, et futurorum praelatorum quibus datas claves esse dicebat in ecclesia, secundum proportionem tamen solicitudinis ad quam vocandi essent per Petrum. Unde idem Augustinus in sermone quodam apostolorum Petri et Pauli qui incipit Apostolum Petrum primum omnium apostolorum, etc. tractans illud verbum Ioan. ult. Petre amas me, pasce oves meas: dicit sic. Per singula dicebat Petro dominus Iesus dicenti Amo te, pasce agnos meos, pasce oviculas meas: in Petro figurabatur unitas omnium pastorum. Hoc etiam vult dicere beatus Ambrosius in principio pastoralis cum ait, quod oves non solum tunc suscepit Petrus, sed nobiscum eas suscepit, et nos cum eo. Loquitur de pastoribus cuiusmodi erat ipse Ambrosius, unde liber ille pastoralis dicitur. Cum enim Christo fuerit cura de ovibus suis non solum pro tempore Petri, sed etiam pro toto discursu temporis usque ad finem saeculi: certum est quod cum Petro commiserit oves suas, in eo etiam omnibus aliis eius successoribus et praelatis in partem solicitudinis suae evocandis intelligitur commisisse, et per consequens verum est quod Petrus cum oves pascendas suscepit cum aliis, et alii cum eo suscepisse dicuntur: sed cum hoc stat quod Petrus pro tempore suo oves Christi universas solus ipse absolute et indistincte, sicut ait beatus Bernardus, pascendas susceperit. Ceterum quod suppositio praefata adversariorum etiam falsa sit patet in eo quod Luc. vigesimo secundo dictum est Petro a Christo. Tu aliquando conversus confirma fratres tuos. Hoc autem soli Petro dictum est non aliis apostolis, ut est manifestum ex ipsa littera, et tamen in hoc plurimum auctoritatis datum est Petro, quod patet ex illo beati Ambrosii in capit fidelior distinct. 50. Fidelior factus est Petrus postquam fidem se perdidisse deflevit ac ideo maiorem gratiam repperit, ut qui sibi ante infirmus fuerat, fieret omnibus firmamentum, ut qui se interrogationis tentatione mutaverat ceteros fidei stabilitate fundaret. Haec Ambrosius. Amplius quod falsa sit suppositio praefata adversariorum patet in eo quod Petro legitur dictum Luc. quinto. Duc in altum. Quod autem hoc non sit dictum apostolis sed soli Petro expresse gl. testatur ita dicens. Unde etiam aliis imperatur ut laxent retia, soli Petro dicitur duc in altum id est in profundum disputationum. Et idem testatur beatus Ambrosius in c. est aliud 24. q. 1. Ex quibus manifeste patet falsitas suppositionis praefatae adversariorum, et per consequens rationes in eadem fundatas nullius esse roboris vel momenti.