Summa de Ecclesia

Secundus modus dicendi et describendi membra corporis mystici Christi est dicentium quod soli fideles in gratia gratum faciente existentes membra corporis Christi dicendi sunt. Ad quam sententiam plures rationes formantur; primo quidem sunt octo illae quae in iiii c huius libri assignatae sunt, praeter quas sunt quae sequuntur.

¹

Primo arguitur ex illo Cant. 6.: Una est columba mea, id est ecclesia, quae hoc loco columba dicitur, ut supra annotavimus, quia spiritus sancti donis est illustrata. Ex quo videtur aperte colligi ad membra huius columbae tantum illos pertinere qui virtutibus adornati sunt. Unde Aug. hoc verbum pertractans, lib. 4. contra Donatistas, ita dicit: Una est columba mea; alterat, qui potest, huius columbae membra esse qui saeculo verbis non factis renunciant.

²

Secundo arguitur ex illo Sapientiae. iii.: Filii sapientiae ecclesia iustorum, ubi soli ad ecclesiam iustorum, quae est ipsa sancta universalis ecclesia, pertinere videntur qui filii sunt sapientiae, cuiusmodi sunt iusti et sancti viri, secundum illud Ecclesi. 14.: Beatus vir qui in sapientia morabitur.

³

Tertio arguitur ex illo Augu. lib. 4. contra Donatistas: Vox, inquit, non mea vel alicuius hominis, sed ipsius Domini, nec per homines sed per angelos sonuit Christo nato: Gloria in excelsis Deo et in terra pax hominibus bonae voluntatis; quae utique nato Christo non sonaret ore angelico, nisi Deus hoc vellet intelligi, eos esse in unitate corporis Christi qui sunt in pace Christi, eos autem in pace Christi esse qui sunt bonae voluntatis.

⁴

Quarto arguitur ex illo Hugonis de sancto Victore, lib. de sacramentis in secunda parte dicentis: Nihil in corpore Christi mortuum, nihil extra corpus unum.

⁵

Quinto arguitur sic: Corpus Christi verum est figura corporis mystici, sed in corpore Christi vero non est aliquod membrum impurum; ergo videtur quod nullus dicendus sit membrum corporis Christi mystici nisi purus sit a peccato. Et confirmatur per illud Aug. quod magister sententiarum deducit in 4. di. 8., qui loquendo de unitate ecclesiae ita dicit: Cuius unitatis sacramentum est corpus Christi proprium de virgine sumptum, quia ut corpus Christi ex multis membris purissimis et immaculatis constat, ita societas ecclesiastica ex multis personis a criminali culpa liberis consistit. In cuius rei typo archa Domini de lignis Sethim facta est, quae sunt imputribilia et albae spinae similia, haec ille.

Tertius modus loquendi in hac materia est, quod omnes fideles fidei integritatem servantes sunt membra Christi. Pro quorum sententia facere videntur omnia quae dicta sunt circa c. 3. huius operis, in quo longo sermone ostensum est quod in sancta et universali ecclesia boni et mali permixti sunt. Pro quorum opinione etiam hoc suffragari potest quod ait Apostolus, ad Gal. 3.: Quicumque baptizati estis in Christo, Christum induistis. Ex quo videtur omnes baptizati in Christo membra Christi dicen di sunt, cum induere Christum nihil aliud esse videatur quam Christo adhaerere sive Christo uniri tanquam membrum eius. Unde Aug. tractans hoc verbum super psal. 33. ita dicit: Si enim Christiani omnes, et fideles, et baptizati ipsum induerent sicut Apostolus ait: Quotquot in Christo baptizati estis, Christum induistis, si membra sunt facti corporis et dicunt se sancta non esse, capiti ipsi faciunt iniuriam, haec ille. Item idem arguitur ex illo i. Thi. 4.: Salvator omnium est et maxime fidelium; et i. Ioan. ii. dicitur: Ipse est propitiatio pro peccatis nostris, non autem pro nostris tantum, sed etiam totius mundi. Salvare autem homines aut propitiatorem esse pro peccatis eorum competit Christo secundum quod est caput; ergo sequitur quod omnium illorum sit caput, et ita omnes fideles membra eius sunt.