Cursus Philosophicus Thomisticus, Secunda Pars Artis Logicae
John of St. Thomas (1589–1644)
Secunda pars artis Logicae of the Cursus Philosophicus Thomisticus of John of St. Thomas (Joannes a Sancto Thoma), from the Reiser edition (Marietti, Turin, 1930), Reiser tomus I, pars secunda.
Praefatio I: Auctoris praefatio in 4. editionem secundae partis artis Logicae
Prooemium I: PROOEMIUM
Quaestio I: DE LOGICA, QUALIS SIT ET AD QUAE SE EXTENDAT
Articulus I: UTRUM ARS LOGICAE SIT NECESSARIA SIMPLICITER AD ALIAS SCIENTIAS ACQUIRENDAS
Articulus II: UTRUM LOGICA SIT VERA SCIENTIA ET ARS
Articulus III: UTRUM OBIECTUM FORMALE ET ADAEQUATUM LOGICAE SIT ENS RATIONIS, QUOD EST SECUNDA INTENTIO
Articulus IV: UTRUM LOGICA SIT SCIENTIA SPECULATIVA VEL PRACTICA
Articulus V: QUOMODO DISTINGUATUR LOGICA DOCENS ET UTENS
Quaestio II: DE ENTE RATIONIS LOGICO, QUOD EST SECUNDA INTENTIO
Articulus I: QUID SIT ENS RATIONIS IN COMMUNI ET QUOTUPLEX
Articulus II: QUID SIT SECUNDA INTENTIO ET RELATIO RATIONIS LOGICA ET QUOTUPLEX
Articulus III: QUID SIT DISTINCTIO ET UNITAS RATIONIS RATIOCINATAE ET RATIOCINANTIS
Articulus IV: PER QUAM POTENTIAM ET PER QUOS ACTUS FIANT ENTIA RATIONIS
Articulus V: UTRUM DEUS FORMET ENTIA RATIONIS
Quaestio III: DE UNIVERSALI SECUNDUM SE
Articulus I: EXPLICATUR DIVERSA ACCEPTIO UNIVERSALIS ET DEFINITIO ILLIUS
Articulus II: UTRUM UNIVERSALE MATERIALITER SUMPTUM ET PRO SUBIECTO INVENIATUR A PARTE REI
Articulus III: UTRUM UNITAS FORMALIS UT DISTINCTA A SINGULARI CONVENIAT NATURAE ANTE OPERATIONEM INTELLECTUS
Articulus IV: UTRUM APTITUDO ET INDIFFERENTIA AD MULTA CONVENIAT REBUS EXTRA OPERATIONEM INTELLECTUS
Articulus V: AN CONSISTAT ESSENTIALITER UNIVERSALITAS IN RELATIONE
Articulus VI: UTRUM GRADUS METAPHYSICI IN QUALIBET RE DISTINGUANTUR SOLA DISTINCTIONE RATIONIS, AN EX NATURA REI
Quaestio IV: DE CAUSA UNIVERSALIS
Articulus I: UTRUM BENEFICIO INTELLECTUS AGENTIS IN SPECIE AB IPSO PRODUCTA REPRAESENTETUR UNIVERSALE METAPHYSICUM
Articulus II: UTRUM UNIVERSALE METAPHYSICUM IN ACTU COGNITUM FIAT PER ACTUM ABSOLUTUM INTELLECTUS, ET UNIVERSALE LOGICUM PER COMPARATIVUM
Quaestio V: DE ACTU UNIVERSALIS, QUI EST PRAEDICARI DE MULTIS
Articulus I: QUID SIT IN NATURA UNIVERSALI «ESSE IN MULTIS» ET «PRAEDICARI DE MULTIS»
Articulus II: QUID SIT PRAEDICATIO ET QUID AD EIUS VERIFICATIONEM REQUIRATUR
Articulus III: QUOMODO REQUIRANTUR MULTA, UT ALIQUID DICATUR UNIVERSALE VEL COMMUNE
Articulus IV: QUOMODO VERIFICENTUR PRAEDICATIONES IN CONCRETIS ET ABSTRACTIS SUBSTANTIALIBUS
Articulus V: QUOMODO VERIFICENTUR PRAEDICATIONES IN CONCRETIS ET ABSTRACTIS ACCIDENTALIBUS
Quaestio VI: DE DIVISIONE UNIVERSALIS IN QUINQUE PRAEDICABILIA
Articulus I: UTRUM HAEC DIVISIO SIT BONA ET ADAEQUATA
Articulus II: UTRUM HAEC DIVISIO SIT GENERIS IN SPECIES ET IMMEDIATA
Quaestio VII: DE GENERE
Articulus I: UTRUM DEFINITIO GENERIS TRADITA A PORPHYRIO SIT BONA
Articulus II: QUODNAM SIT DEFINITUM IN DEFINITIONE GENERIS, INTENTIO IPSA VEL SUBIECTUM VEL EX UTROQUE COMPOSITUM
Articulus III: QUOMODO GENUS DICATUR TOTUM POTENTIALE ET A MATERIA DESUMI
Quaestio VIII: DE SPECIE PRAEDICABILI ET SUBICIBILI
Articulus I: UTRUM SPECIES CONSTITUATUR IN RATIONE SPECIEI PER RATIONEM SUBICIBILIS VEL PRAEDICABILIS
Articulus II: EXPLICANTUR DEFINITIONES SPECIEI
Articulus III: UTRUM POSSIT DARI SPECIES SUBICIBILIS, QUAE NON SIT PRAEDICABILIS DE MULTIS, SED TANTUM HABEAT UNUM INDIVIDUUM
Articulus IV: UTRUM SPECIES POSSIT CONSERVARI IN UNO TANTUM INDIVIDUO ET GENUS IN UNA TANTUM SPECIE
Quaestio IX: DE INDIVIDUO
Articulus I: UTRUM DEFINITIONES INDIVIDUI RECTE EXPLICENTUR
Articulus II: QUID SIT INDIVIDUUM IN COMMUNI SEU INDIVIDUUM VAGUM
Quaestio X: DE DIFFERENTIA COMMUNITER DICTA ET UT TERTIUM PRAEDICABILE EST
Articulus I: UTRUM BENE DIVIDATUR DIFFERENTIA IN COMMUNEM, PROPRIAM ET PROPRIISSIMAM
Articulus II: UTRUM DEFINITIONES DIFFERENTIAE TERTII PRAEDICABILIS SINT BONAE
Articulus III: UTRUM DIFFERENTIA DICATUR UNIVERSALIS RESPECTU SUAE SPECIEI, AN RESPECTU INFERIORUM TALIS SPECIEI
Articulus IV: UTRUM DIFFERENTIAE SUPERIORES ET GENERICAE INCLUDANTUR IN DIFFERENTIIS ATOMIS ET DE ILLIS PRAEDICENTUR
Quaestio XI: DE PROPRIO
Articulus I: EXPLICATUR NATURA PROPRII, EIUSQUE DIVISIONES EXPENDUNTUR
Articulus II: QUID SIT PROPRIUM QUARTUM PRAEDICABILE ET RESPECTU QUORUM SUMATUR
Quaestio XII: DE ACCIDENTE QUINTO PRAEDICABILI
Articulus I: UTRUM DEFINITIONES ET DIVISIONES ACCIDENTIS RECTE SINT TRADITAE A PORPHYRIO
Articulus II: QUOMODO ACCIDENS DICATUR QUINTUM PRAEDICABILE ET RESPECTU QUORUM INFERIORUM
Liber I: LIBER PRAEDICAMENTORUM
Quaestio XIII: DE ANTEPRAEDICAMENTIS ET ANALOGIS
Articulus I: QUID SINT ANTEPRAEDICAMENTA ET CUR DE ILLIS HIC EGERIT ARISTOTELES
Articulus II: DE DEFINITIONE ET DIVISIONE AEQUIVOCORUM
Articulus III: QUID ET QUOTUPLEX SIT ANALOGIA
Articulus IV: EXPLICANTUR CONDITIONES HORUM ANALOGORUM
Articulus V: UTRUM IN ANALOGIS DETUR UNUS CONCEPTUS AB INFERIORIBUS PRAECISUS
Quaestio XIV: DE ENTE PRAEDICAMENTALI ET DIVISIONE IN DECEM PRAEDICAMENTA
Articulus I: QUID SIT PRAEDICAMENTUM ET QUID REQUIRATUR UT ALIQUID SIT IN PRAEDICAMENTO
Articulus II: UTRUM ENS SIT UNIVOCUM VEL ANALOGUM AD DECEM PRAEDICAMENTA
Articulus III: QUA ANALOGIA ENS SIT ANALOGUM
Articulus IV: UTRUM ACCIDENS SIT UNIVOCUM AD NOVEM GENERA
Articulus V: UTRUM SIT ADAEQUATA ET BONA DIVISIO IN DECEM PRAEDICAMENTA
Quaestio XV: DE SUBSTANTIA PRAEDICAMENTALI
Articulus I: QUAE SIT FORMALIS RATIO CONSTITUTIVA SUBSTANTIAE PRAEDICAMENTALIS
Articulus II: UTRUM BENE DIVIDATUR SUBSTANTIA IN PRIMAM ET SECUNDAM
Articulus III: QUOMODO EXPLICANDAE SUNT DEFINITIONES PRIMAE ET SECUNDAE SUBSTANTIAE
Articulus IV: QUAENAM REICIANTUR ET PONANTUR IN HOC PRAEDICAMENTO
Articulus V: UTRUM SUSCIPERE CONTRARIA SIT PROPRIUM QUARTO MODO SUBSTANTIAE
Quaestio XVI: DE QUANTITATE
Articulus I: QUAE SIT PROPRIA ET FORMALIS RATIO QUANTITATIS
Articulus II: UTRUM QUANTITAS DISCRETA SIT VERA SPECIES QUANTITATIS
Articulus III: UTRUM TEMPUS ET MOTUS, LOCUS ET ORATIO REICIANTUR A SPECIEBUS QUANTITATIS
Articulus IV: UTRUM LINEA, SUPERFICIES ET CORPUS SINT VERAE SPECIES QUANTITATIS
Quaestio XVII: DE PRAEDICAMENTO RELATIONIS
Articulus I: UTRUM A PARTE REI DENTUR RELATIONES, QUAE SINT FORMAE INTRINSECAE
Articulus II: QUID REQUIRATUR, UT ALIQUA RELATIO SIT PRAEDICAMENTALIS
Articulus III: QUAE SINT DIVISIONES RELATIONIS PRAEDICAMENTALIS ET EIUS SPECIES
Articulus IV: UTRUM RELATIO DISTINGUATUR A PARTE REI A SUO FUNDAMENTO
Articulus V: UTRUM RELATIO FORMALITER TERMINETUR AD ABSOLUTUM VEL AD RELATIVUM
Articulus VI: UNDE SUMATUR DISTINCTIO SPECIFICA ET NUMERICA RELATIONIS
Articulus VII: QUOMODO EXPLICANDAE SUNT PROPRIETATES RELATIVORUM, QUOD SINT SIMUL NATURA ET COGNITIONE
Quaestio XVIII: DE QUALITATE
Articulus I: EXPLICATUR RATIO FORMALIS QUALITATIS ET EIUS DEFINITIO
Articulus II: EXPLICATUR DIVISIO QUALITATIS IN QUATUOR SPECIES
Articulus III: QUOMODO SINGULAE SPECIES EXPLICANDAE SINT
Quaestio XIX: DE SEX ULTIMIS PRAEDICAMENTIS
Articulus I: UTRUM HAEC PRAEDICAMENTA SINT FORMAE ABSOLUTAE VEL RELATIVAE VEL DENOMINATIONES EXTRINSECAE
Articulus II: QUID SIT ACTIO ET PASSIO PRAEDICAMENTALIS
Articulus III: QUID SIT PRAEDICAMENTUM UBI ET SITUS
Articulus IV: QUID SIT PRAEDICAMENTUM QUANDO ET HABITUS
Textus I: TEXTUS POST PRAEDICAMENTORUM
TEXTUS POST PRAEDICAMENTORUM1
SUMMA CAP. 10.: DE OPPOSITIS.
In hoc cap. TRIA FACIT Aristoteles: Primo explicat genera oppositionum. Secundo confert illa inter se. Tertio explicat specialiter contraria.
Circa primum ponit quatuor genera oppositionum, scilicet oppositio relativa, contraria, privativa et contradictoria. Relativa definit, «quae id, quod sunt oppositorum esse, aut aliquo alio modo ad illa dicuntur». Contraria non definit, sed explicat exemplo, ut album et nigrum, dividitque illa in immediata, «quorum alterum necesse est inesse subiecto», ut sanitas et aegritudo; et mediata, «quorum neutrum necesse est inesse subiecto», ut album et nigrum. Privativa dicuntur habitus et privatio, contradictoria affirmatio et negatio.
In secunda parte probat ista opposita distingui inter se.
In tertia ponit proprietates contrariorum: 1) Quod bono malum est contrarium, malo autem et bonum et malum. 2) Si datur unum contrariorum, etiam et aliud. 3) Impossibile est utrumque contrarium eidem inesse. 4) Contraria sunt circa idem subiectum. 5) Omnia contraria aut sunt in eodem genere aut in contrariis generibus.
SUMMA CAP. 11.: DE PRIORI.
Recitat quinque modos prioritatis: Primo est esse prius tempore. Secundo prius secundum subsistendi consequentiam, sicut non valet: «Est animal, ergo est equus», sed e contra, et ita animal est prius equo. Tertio est prius ordine, sicut praemissae sunt priores ordine quam conclusio. Quarto prius auctoritate, ut princeps plebeio. Quinto prius natura, quod cum aliquo in consequentia reciprocantur, et tamen eius est causa, sicut contingit in sole et luce; est enim sol prior natura a luce, licet simul cum illa.
SUMMA CAP. 12.: DE SIMUL.
Ponit tres modos simultatis, esse simul tempore, i. e. quorum generatio est in eodem tempore. Secundo, simul ad convertentiam seu simul natura, ut correlativa, quae convertuntur quidem, sed unum non est causa alterius. Tertio simul ordine seu divisione generis, ut duae species sub eodem genere sunt simul.
CAP. 13.: DE MOTU.
Enumerat sex species motus: Duae primae sunt mutationes substantiales, scilicet generatio et corruptio. Duae sequentes sunt motus quantitatis, scilicet augmentatio et diminutio. Quinta est secundum qualitatem, scilicet alteratio. Sexta secundum locum, scilicet motus localis.
CAP. 14.: DE HABERE.
Enumerat octo modos habendi magis consuetos: 1) Habere qualitates, ut virtutes vel vitia. 2) Habere quantitatem, ut tricubitam vel bicubitam. 3) Habere circumdantia nos, ut vestes. 4) Habere aliquid in membro, ut annulum in digito. 5) Habere membrum ipsum, ut manum aut pedem. 6) Habere aliquid in vase, ut vinum vel triticum. 7) Habere possidendo, ut agrum. 8) Cohabitando, ut habere uxorem.