Cursus Philosophicus Thomisticus, Secunda Pars Artis Logicae

John of St. Thomas

Cursus Philosophicus Thomisticus, Secunda Pars Artis Logicae

John of St. Thomas (1589–1644)

Secunda pars artis Logicae of the Cursus Philosophicus Thomisticus of John of St. Thomas (Joannes a Sancto Thoma), from the Reiser edition (Marietti, Turin, 1930), Reiser tomus I, pars secunda.


Praefatio I: Auctoris praefatio in 4. editionem secundae partis artis Logicae

Prooemium I: PROOEMIUM

Quaestio I: DE LOGICA, QUALIS SIT ET AD QUAE SE EXTENDAT

Articulus I: UTRUM ARS LOGICAE SIT NECESSARIA SIMPLICITER AD ALIAS SCIENTIAS ACQUIRENDAS

Articulus II: UTRUM LOGICA SIT VERA SCIENTIA ET ARS

Articulus III: UTRUM OBIECTUM FORMALE ET ADAEQUATUM LOGICAE SIT ENS RATIONIS, QUOD EST SECUNDA INTENTIO

Articulus IV: UTRUM LOGICA SIT SCIENTIA SPECULATIVA VEL PRACTICA

Articulus V: QUOMODO DISTINGUATUR LOGICA DOCENS ET UTENS

Quaestio II: DE ENTE RATIONIS LOGICO, QUOD EST SECUNDA INTENTIO

Articulus I: QUID SIT ENS RATIONIS IN COMMUNI ET QUOTUPLEX

Articulus II: QUID SIT SECUNDA INTENTIO ET RELATIO RATIONIS LOGICA ET QUOTUPLEX

Articulus III: QUID SIT DISTINCTIO ET UNITAS RATIONIS RATIOCINATAE ET RATIOCINANTIS

Articulus IV: PER QUAM POTENTIAM ET PER QUOS ACTUS FIANT ENTIA RATIONIS

Articulus V: UTRUM DEUS FORMET ENTIA RATIONIS

Quaestio III: DE UNIVERSALI SECUNDUM SE

Articulus I: EXPLICATUR DIVERSA ACCEPTIO UNIVERSALIS ET DEFINITIO ILLIUS

Articulus II: UTRUM UNIVERSALE MATERIALITER SUMPTUM ET PRO SUBIECTO INVENIATUR A PARTE REI

Articulus III: UTRUM UNITAS FORMALIS UT DISTINCTA A SINGULARI CONVENIAT NATURAE ANTE OPERATIONEM INTELLECTUS

Articulus IV: UTRUM APTITUDO ET INDIFFERENTIA AD MULTA CONVENIAT REBUS EXTRA OPERATIONEM INTELLECTUS

Articulus V: AN CONSISTAT ESSENTIALITER UNIVERSALITAS IN RELATIONE

Articulus VI: UTRUM GRADUS METAPHYSICI IN QUALIBET RE DISTINGUANTUR SOLA DISTINCTIONE RATIONIS, AN EX NATURA REI

Quaestio IV: DE CAUSA UNIVERSALIS

Articulus I: UTRUM BENEFICIO INTELLECTUS AGENTIS IN SPECIE AB IPSO PRODUCTA REPRAESENTETUR UNIVERSALE METAPHYSICUM

Articulus II: UTRUM UNIVERSALE METAPHYSICUM IN ACTU COGNITUM FIAT PER ACTUM ABSOLUTUM INTELLECTUS, ET UNIVERSALE LOGICUM PER COMPARATIVUM

Quaestio V: DE ACTU UNIVERSALIS, QUI EST PRAEDICARI DE MULTIS

Articulus I: QUID SIT IN NATURA UNIVERSALI «ESSE IN MULTIS» ET «PRAEDICARI DE MULTIS»

Articulus II: QUID SIT PRAEDICATIO ET QUID AD EIUS VERIFICATIONEM REQUIRATUR

Articulus III: QUOMODO REQUIRANTUR MULTA, UT ALIQUID DICATUR UNIVERSALE VEL COMMUNE

Articulus IV: QUOMODO VERIFICENTUR PRAEDICATIONES IN CONCRETIS ET ABSTRACTIS SUBSTANTIALIBUS

Articulus V: QUOMODO VERIFICENTUR PRAEDICATIONES IN CONCRETIS ET ABSTRACTIS ACCIDENTALIBUS

Quaestio VI: DE DIVISIONE UNIVERSALIS IN QUINQUE PRAEDICABILIA

Articulus I: UTRUM HAEC DIVISIO SIT BONA ET ADAEQUATA

Articulus II: UTRUM HAEC DIVISIO SIT GENERIS IN SPECIES ET IMMEDIATA

Quaestio VII: DE GENERE

Articulus I: UTRUM DEFINITIO GENERIS TRADITA A PORPHYRIO SIT BONA

Articulus II: QUODNAM SIT DEFINITUM IN DEFINITIONE GENERIS, INTENTIO IPSA VEL SUBIECTUM VEL EX UTROQUE COMPOSITUM

Articulus III: QUOMODO GENUS DICATUR TOTUM POTENTIALE ET A MATERIA DESUMI

Quaestio VIII: DE SPECIE PRAEDICABILI ET SUBICIBILI

Articulus I: UTRUM SPECIES CONSTITUATUR IN RATIONE SPECIEI PER RATIONEM SUBICIBILIS VEL PRAEDICABILIS

Articulus II: EXPLICANTUR DEFINITIONES SPECIEI

DUO HIC NOTANDA SUNT: Primum circa definitum harum definitionum, quibus species praedicabilis et subicibilis definiuntur (definitiones posuimus in initio praec. art.); secundum circa ipsarum definitionum particulas explicandas.

Circa primum idem dicendum est de definito harum definitionum, quod de definito generis dictum est quaest. praec.; eadem enim est ratio de uno et de altero.

Circa secundum, ad explicandas particulas definitionis, illa videtur communis difficultas, quia definitiones istae conveniunt aliis a definito. Species enim subicibilis dicitur, quae sub assignato genere collocatur, vel de quo genus praedicatur in quid. Utrumque autem non minus convenit individuo, quia etiam individuum sub genere collocatur, et de illo praedicatur genus in quid. Si dicas speciem collocari immediate sub genere, non individuum, hoc est addere novam particulam definitioni, scilicet ly immediate, quam definitio non ponit. Et praeterea instatur in individuis genericis, ut hoc animal, hoc corpus etc., de quibus genera immediate praedicantur. Similiter definitio speciei praedicabilis convenit aliis a definito: Tum quia convenit generi; praedicatur enim genus etiam de individuis in quid, et licet praedicetur incomplete et alio modo quam species, tamen hoc non explicatur in definitione speciei, et sic est diminuta. Tum etiam quia plura praedicantur de pluribus numero differentibus et non sunt species, ut entia incompleta, v. g. motus, anima, materia, punctum et similia, et Deus praedicatur de tribus personis, et non est species. Tum quia tertium praedicabile etiam praedicatur in quid, id est essentialiter, et de pluribus numero differentibus, ut species atomae. Ac denique species angelorum sunt vere species et non praedicantur de pluribus numero differentibus, quia illa plura sunt impossibilia, ut dicemus seq. art.

RESPONDETUR nihilominus recte tradi has definitiones. Et utrum essentiales, an descriptivae sint, non oportet immorari. Sicut enim diximus de generis definitione, quod est descriptiva, quia traditur per propriam passionem universalitatis, quae est praedicabilitas, ita definitiones speciei censendae sunt descriptivae, quia traduntur per proprietates, praedicabilis quidem per ipsam praedicabilitatem, quae est passio universalitatis, subicibilis autem per proprietatem universalitatis specificae, quatenus universalitas imperfecta est et dependens ab universalitate generis.

Ad primam ergo instantiam contra speciem subicibilem respondetur, quod in omnibus istis definitionibus praedicabilium debet subintelligi proprium earum genus, quod est universale, et ita sensus definitionis est, quod species est universale, quod sub genere collocatur, et differentia universale, quod praedicatur de pluribus in quale etc., et sic de aliis. Neque hoc est addere aliquam particulam extraneam definitioni, sed necessario praesuppositam. Nam universale est genus ad quinque praedicabilia; debet ergo in omni praedicabili necessario subintelligi, et consequenter debet etiam subintelligi particula «immediate», scilicet quod species est, quae immediate subicitur generi, quia hic solum agimus de eo, quod tamquam universale seu unum ex quinque praedicabilibus subicitur; individuum enim non tamquam universale subicitur et ideo neque immediate.

Et ad instantiam de individuis genericis respondetur, quod non subiciuntur tamquam universale neque immediate, simpliciter loquendo, sed solum secundum quid et quoad explicationem, quia quando dicitur: «Hoc animal», «hoc corpus», licet explicem gradum genericum cum individuatione, tamen aliquid supponitur mediate inter individuationem et genus, quod non explicatur in illo individuo generico; neque enim in re invenitur animal aut corpus singularizatum nisi mediante aliqua specie. At vero species ita plene et simpliciter subicitur generi, quod non solum explicatur nihil mediare, sed neque in se aliquid mediare potest inter ipsam et genus, quod est immediate subici simpliciter et absolute loquendo.

Ad secundam instantiam contra definitionem speciei praedicabilis respondetur, quod, ut diximus quaest. praec., generi non convenit praedicari de pluribus numero differentibus formaliter et immediate, sed materialiter, scilicet quia continentur sub specie, de qua per se, formaliter et directe praedicatur; et ita debet intelligi praedicatio generis, quod sit in quid incomplete. Neque hoc est addere aliquid definitioni, sed in ipso imbibitum explicare. Nam si praedicatur de pluribus specie differentibus, non potest totam quidditatem praedicare, sed partem, scilicet id, quod contrahibile est per differentiam et cum differentia constitutivum speciei, et hoc est praedicari in quid incomplete, id est non totam et completam quidditatem, sed partem, quae est genus.

Ad secundum respondetur entia incompleta reductive et non per se pertinere ad speciem vel genus, sicut ad praedicamentum; unde non habent plura numero distincta nisi reductive et secundum quid. Deus autem non praedicatur de tribus personis tamquam multiplicabilis et contrahibilis in illis, sed tamquam natura una singularis, quae praedicatur de pluribus suppositis eiusdem singularis naturae. Et ideo nec divina natura se habet ut universalis nec ipsae personae ut inferiora contrahentia naturam superiorem et numerice illam distinguentia, quia ita multiplicantur supposita, quod non multiplicatur natura, sed sunt tria supposita eiusdem singularis naturae.

Ad tertium iam supra diximus quaest. praec., quod differentia praedicatur quidem essentialiter, sed non in quid, quia non substantive, sed adiective seu qualificative; unde licet praedicetur in quid quantum ad essentiam, non tamen quantum ad modum, id est non essentialiter substantive, sed essentialiter adiective, seu in quale.

Ad ultimum respondebitur articulo sequenti.

Articulus III: UTRUM POSSIT DARI SPECIES SUBICIBILIS, QUAE NON SIT PRAEDICABILIS DE MULTIS, SED TANTUM HABEAT UNUM INDIVIDUUM

Articulus IV: UTRUM SPECIES POSSIT CONSERVARI IN UNO TANTUM INDIVIDUO ET GENUS IN UNA TANTUM SPECIE

Quaestio IX: DE INDIVIDUO

Articulus I: UTRUM DEFINITIONES INDIVIDUI RECTE EXPLICENTUR

Articulus II: QUID SIT INDIVIDUUM IN COMMUNI SEU INDIVIDUUM VAGUM

Quaestio X: DE DIFFERENTIA COMMUNITER DICTA ET UT TERTIUM PRAEDICABILE EST

Articulus I: UTRUM BENE DIVIDATUR DIFFERENTIA IN COMMUNEM, PROPRIAM ET PROPRIISSIMAM

Articulus II: UTRUM DEFINITIONES DIFFERENTIAE TERTII PRAEDICABILIS SINT BONAE

Articulus III: UTRUM DIFFERENTIA DICATUR UNIVERSALIS RESPECTU SUAE SPECIEI, AN RESPECTU INFERIORUM TALIS SPECIEI

Articulus IV: UTRUM DIFFERENTIAE SUPERIORES ET GENERICAE INCLUDANTUR IN DIFFERENTIIS ATOMIS ET DE ILLIS PRAEDICENTUR

Quaestio XI: DE PROPRIO

Articulus I: EXPLICATUR NATURA PROPRII, EIUSQUE DIVISIONES EXPENDUNTUR

Articulus II: QUID SIT PROPRIUM QUARTUM PRAEDICABILE ET RESPECTU QUORUM SUMATUR

Quaestio XII: DE ACCIDENTE QUINTO PRAEDICABILI

Articulus I: UTRUM DEFINITIONES ET DIVISIONES ACCIDENTIS RECTE SINT TRADITAE A PORPHYRIO

Articulus II: QUOMODO ACCIDENS DICATUR QUINTUM PRAEDICABILE ET RESPECTU QUORUM INFERIORUM

Liber I: LIBER PRAEDICAMENTORUM

Quaestio XIII: DE ANTEPRAEDICAMENTIS ET ANALOGIS

Articulus I: QUID SINT ANTEPRAEDICAMENTA ET CUR DE ILLIS HIC EGERIT ARISTOTELES

Articulus II: DE DEFINITIONE ET DIVISIONE AEQUIVOCORUM

Articulus III: QUID ET QUOTUPLEX SIT ANALOGIA

Articulus IV: EXPLICANTUR CONDITIONES HORUM ANALOGORUM

Articulus V: UTRUM IN ANALOGIS DETUR UNUS CONCEPTUS AB INFERIORIBUS PRAECISUS

Quaestio XIV: DE ENTE PRAEDICAMENTALI ET DIVISIONE IN DECEM PRAEDICAMENTA

Articulus I: QUID SIT PRAEDICAMENTUM ET QUID REQUIRATUR UT ALIQUID SIT IN PRAEDICAMENTO

Articulus II: UTRUM ENS SIT UNIVOCUM VEL ANALOGUM AD DECEM PRAEDICAMENTA

Articulus III: QUA ANALOGIA ENS SIT ANALOGUM

Articulus IV: UTRUM ACCIDENS SIT UNIVOCUM AD NOVEM GENERA

Articulus V: UTRUM SIT ADAEQUATA ET BONA DIVISIO IN DECEM PRAEDICAMENTA

Quaestio XV: DE SUBSTANTIA PRAEDICAMENTALI

Articulus I: QUAE SIT FORMALIS RATIO CONSTITUTIVA SUBSTANTIAE PRAEDICAMENTALIS

Articulus II: UTRUM BENE DIVIDATUR SUBSTANTIA IN PRIMAM ET SECUNDAM

Articulus III: QUOMODO EXPLICANDAE SUNT DEFINITIONES PRIMAE ET SECUNDAE SUBSTANTIAE

Articulus IV: QUAENAM REICIANTUR ET PONANTUR IN HOC PRAEDICAMENTO

Articulus V: UTRUM SUSCIPERE CONTRARIA SIT PROPRIUM QUARTO MODO SUBSTANTIAE

Quaestio XVI: DE QUANTITATE

Articulus I: QUAE SIT PROPRIA ET FORMALIS RATIO QUANTITATIS

Articulus II: UTRUM QUANTITAS DISCRETA SIT VERA SPECIES QUANTITATIS

Articulus III: UTRUM TEMPUS ET MOTUS, LOCUS ET ORATIO REICIANTUR A SPECIEBUS QUANTITATIS

Articulus IV: UTRUM LINEA, SUPERFICIES ET CORPUS SINT VERAE SPECIES QUANTITATIS

Quaestio XVII: DE PRAEDICAMENTO RELATIONIS

Articulus I: UTRUM A PARTE REI DENTUR RELATIONES, QUAE SINT FORMAE INTRINSECAE

Articulus II: QUID REQUIRATUR, UT ALIQUA RELATIO SIT PRAEDICAMENTALIS

Articulus III: QUAE SINT DIVISIONES RELATIONIS PRAEDICAMENTALIS ET EIUS SPECIES

Articulus IV: UTRUM RELATIO DISTINGUATUR A PARTE REI A SUO FUNDAMENTO

Articulus V: UTRUM RELATIO FORMALITER TERMINETUR AD ABSOLUTUM VEL AD RELATIVUM

Articulus VI: UNDE SUMATUR DISTINCTIO SPECIFICA ET NUMERICA RELATIONIS

Articulus VII: QUOMODO EXPLICANDAE SUNT PROPRIETATES RELATIVORUM, QUOD SINT SIMUL NATURA ET COGNITIONE

Quaestio XVIII: DE QUALITATE

Articulus I: EXPLICATUR RATIO FORMALIS QUALITATIS ET EIUS DEFINITIO

Articulus II: EXPLICATUR DIVISIO QUALITATIS IN QUATUOR SPECIES

Articulus III: QUOMODO SINGULAE SPECIES EXPLICANDAE SINT

Quaestio XIX: DE SEX ULTIMIS PRAEDICAMENTIS

Articulus I: UTRUM HAEC PRAEDICAMENTA SINT FORMAE ABSOLUTAE VEL RELATIVAE VEL DENOMINATIONES EXTRINSECAE

Articulus II: QUID SIT ACTIO ET PASSIO PRAEDICAMENTALIS

Articulus III: QUID SIT PRAEDICAMENTUM UBI ET SITUS

Articulus IV: QUID SIT PRAEDICAMENTUM QUANDO ET HABITUS

Textus I: TEXTUS POST PRAEDICAMENTORUM

Quaestio XX: DE POSTPRAEDICAMENTIS

Articulus I: EXPLICANTUR OPPOSITIONES

Articulus II: QUID NOTANDUM CIRCA RELIQUA POSTPRAEDICAMENTA

Liber II: SUPER LIBROS PERIHERMENIAS

Quaestio XXI: DE SIGNO SECUNDUM SE

Articulus I: UTRUM SIGNUM SIT IN GENERE RELATIONIS

Articulus II: UTRUM IN SIGNO NATURALI RELATIO SIT REALIS VEL RATIONIS

Articulus III: UTRUM SIT EADEM RELATIO SIGNI AD SIGNATUM ET POTENTIAM

Articulus IV: QUALITER DIVIDATUR OBIECTUM IN MOTIVUM ET TERMINATIVUM

Articulus V: UTRUM SIGNIFICARE SIT FORMALITER CAUSARE ALIQUID IN GENERE EFFICIENDI

Articulus VI: UTRUM IN BRUTIS ET SENSIBUS EXTERNIS SIT VERA RATIO SIGNI

Quaestio XXII: DE DIVISIONIBUS SIGNI

Articulus I: UTRUM SIT UNIVOCA ET BONA DIVISIO SIGNI IN FORMALE ET INSTRUMENTALE

Articulus II: UTRUM CONCEPTUS SIT SIGNUM FORMALE

Articulus III: UTRUM SPECIES IMPRESSA SIT SIGNUM FORMALE

Articulus IV: UTRUM ACTUS COGNOSCENDI SIT SIGNUM FORMALE

Articulus V: UTRUM SIT BONA DIVISIO IN SIGNUM NATURALE ET AD PLACITUM ET EX CONSUETUDINE

Articulus VI: UTRUM SIGNUM EX CONSUETUDINE SIT VERE SIGNUM

Quaestio XXIII: DE NOTITIIS ET CONCEPTIBUS

Articulus I: UTRUM NOTITIA INTUITIVA ET ABSTRACTIVA DIFFERANT ESSENTIALITER IN RATIONE COGNITIONIS

Articulus II: UTRUM POSSIT DARI COGNITIO INTUITIVA DE RE PHYSICE ABSENTI, SIVE IN INTELLECTU SIVE IN SENSU EXTERIORI

Articulus III: QUOMODO DIFFERAT CONCEPTUS REFLEXUS A DIRECTO

Articulus IV: QUALIS SIT DISTINCTIO INTER CONCEPTUM ULTIMATUM ET NON ULTIMATUM

Liber III: IN LIBROS POSTERIORUM

Quaestio XXIV: DE PRAECOGNITIS ET PRAEMISSIS

Articulus I: EXPLICATUR QUID SINT PRAECOGNITA ET PRAENOTIONES

Articulus II: UTRUM PRAEMISSAE EFFICIENTER INFLUANT IN CONCLUSIONEM VEL IN ALIO GENERE CAUSAE

Articulus III: UTRUM PRAEMISSAE NECESSITENT AD ASSENSUM CONCLUSIONIS, ITA QUOD MINOR SIMUL CUM CONCLUSIONE COGNOSCATUR

Articulus IV: QUID SIT PROPOSITIO PER SE NOTA ET IMMEDIATA, PRAEDICATUM DE OMNI ET PER SE ET SECUNDUM QUOD IPSUM

Quaestio XXV: DE DEMONSTRATIONE

Articulus I: UTRUM RECTE SIT DEFINITA DEMONSTRATIO AB ARISTOTELE

Articulus II: QUID REQUIRATUR, UT ALIQUA PROPOSITIO SIT DEMONSTRABILIS

Articulus III: UTRUM OMNIS DEMONSTRATIO CIRCULARIS SIT VITIOSA

Articulus IV: QUID SIT DEMONSTRATIO QUIA ET PROPTER QUID, ET AN SIT BONA DIVISIO

Quaestio XXVI: DE SCIENTIA TAM SECUNDUM SE QUAM IN ORDINE AD OPINIONEM ET FIDEM

Articulus I: QUID SIT SCIENTIA ET QUOMODO DISTINGUATUR A RELIQUIS HABITIBUS EVIDENTIBUS

Articulus II: QUID SINT SCIENTIA SUBALTERNANS ET SUBALTERNATA ET QUOMODO DIFFERANT INTER SE

Articulus III: UTRUM SCIENTIA SUBALTERNATA SIT VERE ET PROPRIE SCIENTIA, ETIAMSI NON CONTINUETUR CUM SUBALTERNANTE

Articulus IV: QUI SINT HABITUS INEVIDENTES ET QUOMODO INTER SE DIFFERANT

Articulus V: UTRUM OPINIO ET FIDES CUM SCIENTIA INTRINSECE REPUGNENT

Quaestio XXVII: DE UNITATE ET DISTINCTIONE SCIENTIARUM

Articulus I: UNDE SUMATUR UNITAS VEL DIVERSITAS SPECIFICA SCIENTIARUM IN RATIONE SCIBILIS

Articulus II: UTRUM SCIENTIA SIT UNA SIMPLEX QUALITAS ET HABITUS

↑ Top of work