Summa summae S. Thomae, Tomus III

Solius est summi Pontificis certi et indubitati convocare concilium generale.¹

Prob. 1°. Iulius, epistola ad Orientales, apud Socratem, lib. II, c. 13, dicit : « Canon ecclesiasticus vetat ne decreta absque sententia Romani Episcopi ecclesiis sanciantur ; » seu, ut legit Cassiodorus in Hist. tripart., « non debere absque sententia Romani Pontificis concilia celebrari. » Refertur cap. Regula citato, dist. 17, huncque canonem, a Nicaena synodo renovatum, scribit synodus Alexandrina, epist. ad Felicem Papam.

Pelagius II, epist. 1, c. 1, ad episcopos qui non convenerant ad convocationem Ioannis Constantinopolitani dicit : « Multis denuo apostolicis, et canonicis, atque ecclesiasticis instruimur regulis, non debere absque sententia Romani Pontificis concilia celebrari. » Refertur cap. Multis, dist. 17.

In concilio Chalcedonensi, act. I, Dioscorus prohibitus est sedere inter episcopos, « quia, inquiunt Patres, synodum ausus est facere sine authoritate Sedis Apostolicae; quod nunquam licuit, nunquam factum est. »

Si dicas, ex his sequi quod nec dioecesana aut provincialia concilia possint nisi a Romano Pontifice convocari, praesertim cum cap. Nec licuit, ead. dist. 17, Pelagius II dicat, nec synodum particularem sine authoritate Sedis Apostolicae licere celebrare. Consequens autem non admittitur. Ergo.

Resp. quod iura et ipsimet Pontifices concedant, imo iubeant episcopis et archiepiscopis, ut particularia concilia celebrent, sicque non sine eorum authoritate celebrantur. Caput Nec licuit, loquitur de synodis particularibus congregatis contra universalem synodum. Patet ex rubrica, quae sic est : « Absque Apostolica Sedis authoritate synodum particularem contra universalem aliquibus congregare non licet. »

Prob. 2°. Illi soli competit ius convocandi concilium generale, qui habet curam totius Ecclesiae et authoritatem in episcopos convocandos. Atqui is est Romanus Pontifex, ut patet ex dissert. praeced. Ergo. — Mai. etiam constat; quia concilium generale spectat universam Ecclesiam, et sine authoritate in episcopos, qua compellantur comparere concilio, frustranea et impotens foret convocatio.

Dices : Concilia orientalia ut plurimum convocata fuere authoritate imperatorum. Ergo.

Resp. nullum concilium ex orientalibus convocatum fuisse sine saltem assensu summi Pontificis, consequenter sine eius authoritate. Quamvis enim, absolute loquendo, non sit idem authoritas et consensus, attamen in eo qui habet authoritatem aliquid faciendi, in illud consentire est eius authoritate fieri. Unde, cum sit penes solum Pontificem authoritas convocandi concilia, ut probatum est, idem est respectu illius praebere consensum convocationi concilii, ac illud per alium convocare.

[Dixi in conclusione : « Certi et indubitati Pontificis ; » quia in casu schismatis, in quo forent dubii pontifices, ut tempore concilii Constantiensis contigit, posset Ecclesia per suos praelatos convocare concilium ad succurrendum praesenti necessitati, nimirum ad providendum sibi de certo Pontifice. Quod si ulterius aliquid definiat in materia fidei et morum, aut in his quae spectant universam Ecclesiam, non erit ratum et firmum, nisi a sequente Pontifice confirmetur, ut iam antea dictum est.]