Cursus Theologicus, Tomus I: In Primam Partem

Salmanticenses

Cursus Theologicus, Tomus I: In Primam Partem

Salmanticenses

Collegii Salmanticensis Cursus Theologicus, tomus I

First published 1870

The Cursus Theologicus of the Discalced Carmelites of Salamanca (the 'Salmanticenses'), tomus I, in the 1870 Paris reprint. Contains the Prooemium and the three great treatises of this volume: De principio individuationis (a digression on the principle of individuation), De Visione Dei (in quaest. 12), and De Scientia Dei (in quaest. 14, including the extended rejection of middle knowledge). The edition prints St Thomas's Prima Pars text alongside; that text is not republished here.

Prooemium, et partitio totius Operis

Quaestio I: De simplicitate Dei

Conclusio utriusque articuli est negativa.

Conclusio est affirmativa.

Conclusio est affirmativa.

Conclusio est negativa.

Conclusio est negativa.

Conclusio est affirmativa.

Conclusio est negativa.

Notationes circa omnes articulos huius tertiae quaestionis Divi Thomae.

In primis ergo ex iis, quae in Prooemio huius operis diximus, satis constat, cur cursus hic Theologicus a qu. 3 huius 1 par. D. Thomae incipiat: et ideo quoad hoc nihil modo dicendum superest.

Deinde advertendum est, quod circa quaestionem hanc D. Thom. plura possent in dubium vocari. Primum quidem, an Deus sit corpus, et compositus ex materia, et forma? Secundum vero, an sit idem, quod sua essentia, vel natura? necnon, et idem quod sua existentia? Tertium, an sit in genere aliquo? Quartum vero, an sit in se simplex? et an possit in compositionem aliorum venire? Quintum, an in illo sint aliqua accidentia? Sextum, an se ipso individuetur? Septimum denique, an substantiae materiales ex materia tanquam ex primo principio suae individuationis individuentur? Quia ut in Prooemio dicebamus, inde probat D. Thomas, Deum se ipso esse individuum, et non ex materia: quia in hoc distinguuntur substantiae spirituales a materialibus, quod illae ex se, istae vero ex materia, ut ex prima radice individuantur. Caeterum, quia de primo, secundo, quarto, et quinto, ex iis quae in tractatu de Scientia, et Voluntate Dei dicemus, de tertio ex iis, quae nostrum Collegium Complutense in 3 Physic. tradidit constare poterit. propterea, solum de sexto, et septimo aliquid dicendum restat. At vero, quia de sexto nulla est specialis difficultas, sed solum de septimo, et quae circa illud tradenda erant, consulto a nostro Collegio Complutensi ob iustas causas omissum est, idcirco propter illa, quae in Prooemio huius operis numero secundo tradidimus, in explicationem huius quaest. unicum tantum modo tractatum instituemus: in quo de principio individuationis substantiae materialis: et accidentium eius, ac proinde de principio distinctionis pure individualis agemus. Nam sola materia, quae est principium individuationis respectu substantiae materialis, ut ex infra dicendis patebit, potest esse praedictae distinctionis prima radix, et origo: ut inde etiam colligatur, quomodo Deus se ipso individuetur, et nequeat ab alio per distinctionem pure individualem distingui.

Tractatus I: De principio individuationis substantiae materialis, et accidentium eius

Disputatio I: De principio individuationis substantiae materialis

Dubium I: Utrum forma substantialis se ipsa sit individua, et primum principium individuationis, et distinctionis pure individualis totius compositi?

Dubium II: Utrum materia secundum se, et praecise sumpta, an vero materia signata quantitate sit primum, et radicale principium individuationis totius compositi substantialis?

Dubium III: Utrum materia signata quantitate, prout dicit compositum quoddam ex materia, et quantitate, tanquam ex forma inhaerente, et constituente, sit prima radix individuationis compositi?

Dubium IV: Utrum materia signata quantitate, prout dicit modum quendam substantialem, ex natura rei diversum a materia, et eam determinantem ad hanc potius quantitatem, quam ad illam habendam, sit prima radix individuationis substantiae materialis, et formae substantialis illius?

Dubium V: Utrum materia signata quantitate, prout dicit materiam, ut praehabentem per modum radicis hanc potius quantitatem, quam illam, sit prima radix individuationis substantiae materialis completae, atque adeo formae substantialis illius?

Disputatio II: De principio individuationis accidentium

Dubium I: Utrum subiectum sit prima radix, et principium individuationis accidentium, et distinctionis pure individualis eorum?

Dubium II: Utrum quantitas hoc sibi peculiare vendicet, ut quodammodo ex se, tanquam a prima radice individuetur?

Dubium III: Utrum essentialiter repugnet distinctioni pure numericae accidentium, ut tali, quod duo ex illis numero solum diversa sint simul in eodem subiecto?

Tractatus II: In quaest. 12 primae partis Divi Thomae: De Visione Dei

Quaestio I: Quomodo Deus a nobis cognoscatur

Disputatio I: De possibilitate, et appetibilitate visionis Dei per essentiam

Dubium I: Utrum visio clara Dei per essentiam sit possibilis intellectui creato?

Dubium II: Utrum SS. Patres cognoverint, possibilem esse intellectui creato visionem Dei per essentiam?

Dubium III: Utrum possibilitas visionis Dei per essentiam ab intellectu creato possit evidenter cognosci per lumen naturae?

Dubium IV: Utrum in natura intellectuali secundum se sumpta sit appetitus innatus ad visionem Dei per essentiam?

Dubium V: Utrum detur in creatura intellectuali secundum se sumpta appetitus elicitus, et naturalis respectu visionis clarae Dei?

Disputatio II: De similitudine, seu specie requisita ad visionem claram Dei

Dubium I: Utrum iuxta mentem D. Thomae sit admittenda aliqua similitudo creata in ordine ad visionem claram Dei eliciendam?

Dubium II: Utrum essentia divina uniatur de facto cum intellectu beati per modum speciei intelligibilis in ordine ad claram Dei visionem?

Dubium III: Utrum essentia divina, ut habet rationem speciei intelligibilis, concurrat active ad visionem claram Dei?

Dubium IV: Utrum sit possibilis per divinam potentiam species impressa creata, per quam Deus quidditative, et prout est in seipso, possit videri?

Dubium V: Utrum prima ratio, quam D. Thom. in hoc articulo adducit, sufficienter convincat impossibilitatem speciei impressae quidditative, et clare Deum repraesentantis?

Dubium VI: Utrum ex secunda ratione D. Thom. sufficienter colligatur impossibilitas speciei impressae repraesentantis quidditative, et clare Deum, prout est in se ipso?

Dubium VII: Quae specialiter obstent contra secundam rationem D. Thomae, et quomodo solvenda

Dubium VIII: Utrum ultima ratio articuli probet impossibilitatem speciei intelligibilis creatae, repraesentantis quidditative Deum: ubi etiam argumenta, quae dub. 4 huius disp. ex adversariis adduximus, dissolvuntur?

Dubium IX: Utrum necessario, et indispensabiliter detur in beatis verbum, seu species expressa repraesentans quidditative Deum, prout est in se?

Dubium X: Utrum recte probetur impossibilitas verbi creati clare et quidditative repraesentantis Deum, ex eo, quod Deus essentialiter est ipsum esse quidditative intellectum, et ita nequit mediante verbo creato quidditative intelligi?

Disputatio III: De impossibilitate visionis Dei, prout est in se, per vires creatas ordinis naturalis, vel alicui intellectui creato connaturales

Dubium I: Utrum per potentiam Dei absolutam sit possibilis aliquis intellectus, qui per vires proprias ordinis naturalis possit videre Deum prout est in se?

Dubium II: Utrum sint possibiles per divinam potentiam aliquae substantiae, aliquisque intellectus, quibus sit connaturale lumen gloriae, et possint ex propriis viribus videre Deum per essentiam?

Disputatio IV: De necessitate luminis gloriae ad videndum divinam essentiam, prout est in se

Dubium I: Utrum lumen gloriae concurrat ad visionem Dei, prout est in se, per modum speciei impressae?

Dubium II: Utrum lumen gloriae sit dispositio necessaria, ad hoc, ut essentia divina in ratione formae seu speciei intelligibilis uniatur intellectibus beatorum?

Dubium III: Utrum lumen gloriae ad visionem Dei recipiendam necessario desideretur?

Dubium IV: Utrum per potentiam Dei absolutam possit intellectus creatus sine lumine gloriae per solam suam potentiam obedientialem, addito tamen influxu concomitante in visionem, non vero aliquo alio praevio, in eundem intellectum, illam elicere?

Dubium V: Utrum per divinam potentiam possit in ratione luminis divina essentia uniri intellectui creato, et ita constituere illum absque creato lumine in actu primo ad videndum Deum, ut est in se?

Disputatio V: De qualitate, et inaequalitate visionum in beatis

Dubium I: Utrum inter visiones beatificas reperiatur inaequalitas?

Dubium II: Utrum inaequalitas reperta in visionibus beatificis non solum sit intensiva, et extensiva, sed etiam essentialis, et specifica?

Dubium III: Utrum melior potentia intellectiva cum aequali lumine gloriae clarius essentiam divinam intueatur?

Disputatio VI: De incomprehensibilitate Dei ab intellectu creato

Dubium I: Utrum per divinam potentiam possit intellectus creatus comprehendere Deum?

Disputatio VII: De iis, quae viso Deo in eo videntur, aut videri possunt

Dubium I: Utrum videntes Deum videant omnia absoluta, quae formaliter, et omnino necessario sunt in illo?

Dubium II: Utrum divina essentia possit videri sine personis, vel una persona sine alia?

Dubium III: Utrum beati ex vi visionis divinae essentiae possint videre, et de facto videant decreta libera Dei?

Dubium IV: Utrum ex vi visionis divinae essentiae possint, aut debeant videri effectus existentes in aliqua differentia temporis?

Dubium V: Utrum ex vi visionis divinae essentiae possint videri creaturae possibiles?

Tractatus III: In quaest. 14 primae partis Angelici Doctoris: De Scientia Dei

Quaestio I: De Scientia Dei

Dubium I: Utrum ea, quae D. Thom. in Prooemio huius quaestionis docet, sint vera?

Disputatio I: De scientia Dei, quoad an est?

Dubium I: Utrum cognitio intellectiva sit formaliter in Deo?

Dubium II: Utrum ex eo, quod Deus sit summe immaterialis, recte probet Angelicus Doctor eum esse summe intelligentem?

Dubium III: Utrum in Deo sit scientia proprie, et formaliter dicta, et respectu quorum?

Dubium IV: Utrum scientia Dei sit attributum illius?

Disputatio II: De duplici discrimine, quod D. Thom. in hoc articulo inter cognoscentia, et non cognoscentia constituit

Dubium I: Utrum sit vera prima differentia, quam D. Thom. assignat inter cognoscentia, et non cognoscentia, quod haec tantum habent suam formam, illa vero habent etiam formas aliarum rerum?

Dubium II: Utrum cognoscentia non solum habeant formam rei alterius, sed etiam fiant per identitatem aliae res in esse cognoscibili, sive repraesentativo?

Disputatio III: De intellectione, et scientia Dei quoad eius primarium obiectum

Dubium I: Utrum Deus se ipsum primario intelligat?

Dubium II: Utrum obiectum per se primum, et specificativum intellectionis essentialis Dei sit divina essentia, ut distincta ab attributis, et relationibus: an vero ut omnia haec formaliter, et expresse dicit?

Disputatio IV: De intelligere Dei quoad vim, quam habet ad constituendam divinam essentiam, et naturam

Dubium I: Utrum constitutivum divinae essentiae, vel naturae sit sola ratio substantiae spiritualis a se, seu per essentiam talis, prout distincta virtualiter a ratione substantiae intelligentis per essentiam, sive radicaliter, et in actu primo, sive in actu secundo?

Dubium II: Utrum constitutivum divinae essentiae, seu naturae sit sola ratio substantiae radicaliter, et per essentiam intellectivae, prout distincta virtualiter ab intellectione per essentiam, an vero prout absque omni distinctione virtuali est ipsamet intellectio?

Disputatio V: De scientia Dei quoad eius causalitatem erga creaturas

Dubium I: Utrum scientia Dei sit aliquo modo causa rerum?

Dubium II: Quaenam scientia Dei sit causa rerum?

Dubium III: Utrum sicut scientia Dei formaliter sumpta est causa dirigens ad productionem creaturarum, ita etiam sit principium immediate effectivum, et exequens productionem earundem?

Disputatio VI: De scientia Dei collata cum malis

Dubium I: Utrum Deus cognoscat mala?

Dubium II: Utrum Deus necessario cognoscat mala per bona creata?

Disputatio VII: De an est? scientiae Dei, respectu futurorum contingentium absolutorum, et de iis, in quibus nequeunt ab eo certo cognosci

Dubium I: Quid, et quotuplex sit futurorum contingens?

Dubium II: Utrum Deus certo sciat futura contingentia absoluta?

Dubium III: Utrum Deus certo sciat futura libera absoluta per suam essentiam, et divinas ideas, ut repraesentant veritatem ipsorum antecedenter ad decretum suae voluntatis?

Dubium IV: Utrum Deus certo cognoscat futura contingentia absoluta in decreto libero suae voluntatis, non quidem, ut praesenti, sed ut futuro?

Dubium V: Utrum Deus certo cognoscat futura contingentia absoluta, et aliquo modo pendentia a libertate creata in comprehensione causarum secundarum antecedenter ad liberam divinae voluntatis determinationem?

Dubium VI: Utrum Deus certo cognoscat futura contingentia absoluta in eorum veritate obiectiva antecedenter ad divinum decretum?

Disputatio VIII: De scientia Dei respectu futurorum contingentium absolutorum, quoad ea, in quibus certo ab illo cognoscuntur

Dubium I: Utrum Deus certo cognoscat cuncta futura contingentia absoluta in decreto exercito suae voluntatis, antecedenter ad quamlibet eorum infallibilem futuritionem, seu in sua essentia determinata per tale decretum?

Dubium II: Utrum iuxta Scripturam, et Patres, praecipue vero D. Thom. futura contingentia absoluta sint ab aeterno realiter, et physice praesentia Deo in mensura aeternitatis, et ratione huius praesentiae certo ab illo cognoscantur?

Dubium III: Utrum sufficienti ratione probetur, futura contingentia absoluta fuisse ab aeterno, et esse nunc realiter, et physice praesentia Deo in mensura aeternitatis, et ratione huius praesentiae certo ab illo cognosci?

Dubium IV: Utrum aeternitas, et praesentia iam explicata futurorum in illa sit omnino necessaria, ad hoc, ut Deus certo, et infallibiliter cognoscat futura contingentia absoluta, antequam sint praesentia in sua propria, et adaequata mensura, seu quoad nos?

Disputatio IX: De scientia futurorum conditionatorum, quam Deus in suo decreto efficaci, conditionato tamen habet

Dubium I: De multiplici divisione futuri conditionali, et quaenam ex illis ad praesentem disputationem spectent

Dubium II: Utrum iuxta Scripturam sacram Deus certo sciat futura contingentia conditionata, sive illa sint disparata, pendentia tamen tam quoad conditionem, quam quoad eventum a causis liberis, sive non sint disparata, sed habentia connexionem tantum probabilem, sive coniecturalem cum conditione?

Dubium III: Utrum iuxta Sanctorum Patrum mentem Deus cognoscat omnino certo, et infallibiliter futura contingentia conditionata, sive sint disparata, modo dicto, sive habeant probabilem connexionem cum eventu futuro?

Dubium IV: Utrum sufficienti ratione ostendatur, Deum certo, et omnino infallibiliter cognoscere tam futura contingentia conditionata, et disparata, quam ea, quae tantum habent probabilem, et coniecturalem nexum ex parte obiecti cum conditione?

Dubium V: Utrum in Deo sint ponenda decreta conditionata, positiva, et efficacia circa omnia futura contingentia conditionata, et an eis seclusis, possint praedicta futura omnino certo, et infallibiliter a Deo cognosci?

Disputatio X: De impossibilitate scientiae mediae, sive conditionalae ex auctoritate petita

Dubium I: Utrum iuxta sacram Scripturam admittenda sit scientia media, sive conditionata?

Dubium II: Utrum iuxta mentem Augustini ex testimoniis eius desumptam colligatur, dandam esse scientiam mediam, sive conditionalem?

Dubium III: Utrum vel iuxta principia adversariorum, vel absolute, et simpliciter loquendo, colligatur ex effectibus doctrinae Augustini, vel ex aliis signis, quod iuxta eius mentem sit reicienda scientia media, sive conditionata?

Dubium IV: Utrum iuxta mentem Angelici Doctoris ex testimoniis eius desumptam, sit danda in Deo scientia media, sive conditionata?

Dubium V: Utrum ex aliquibus aliis signis colligatur, quod iuxta Divi Thomae mentem non sit danda scientia media?

Dubium VI: Utrum scientia media a tempore Augustini, usque ad haec tempora perenniter fluxerit, et a Theologis tam iunioribus, quam antiquis, maxime vero ab iis, qui Concil. Trident. interfuerunt, approbata fuerit?

Dubium VII: Utrum scientia media a tempore August. et antiquorum Patrum, usque ad annum 1560. antiquos scholasticos latuerit, et a iunioribus Theol. ex doctrina eorundem Patrum eruta sit, an vero a praedictis antiquis Theolog. et Scholasticis cognita, et reprobata fuerit?

Dubium VIII: Quomodo ex dictis deducatur, doctrinam negantem scientiam mediam praeferendam esse doctrinae illam adstruenti: ubi specialiter Doctores negantes praedictam scientiam mediam recensentur

Disputatio XI: De impossibilitate scientiae mediae ex defectu necessitatis eius, et ex incompossibilitate illius cum aliis, quae sunt in Deo desumpta

Dubium I: Utrum scientia media sit Deo necessaria, ad hoc, ut certo possit praedestinare, vel consensum voluntatis creatae absque laesione suae libertatis efficaciter praedefinire, an vero utrunque horum tollat?

Dubium II: Utrum ex alio etiam capite scientia media sit incompossibilis cum divina praedestinatione, respectu adultorum?

Disputatio XII: De impossibilitate scientiae mediae, tam a priori, aut quasi a priori, quam ex variis inconvenientibus deprompta

Dubium I: Utrum impossibilitas scientiae mediae ratione a priori, aut quasi a priori sufficienter ostendatur?

Dubium II: Utrum scientia media sit impossibilis, ex eo, quod per eam tollatur a Deo ratio primae causae, primique auctoris gratiae?

Dubium III: Utrum scientia media sit impossibilis, ex eo, quod sequatur ex ea, Deum non posse adimplere ea, quae promittit circa fidem, vel conversionem creaturae rationalis, ex facultate suae omnipotentiae, sed potius ex praescientia nostri futuri consensus?

Dubium IV: Utrum scientia media repugnet, ex eo, quod ex illa colligatur, Deum concurrere ad actus nostros liberos caeco, et ignoranti modo, et absque intentione illorum in particulari?

↑ Top of work