Summa summae S. Thomae sive compendium theologiae
Charles René Billuart (1685–1757)
First published 1754
Charles René Billuart, O.P.'s Summa summae S. Thomae sive compendium theologiae (Liège, 1754) is his six-volume abridgment of the larger Summa S. Thomae hodiernis academiarum moribus accommodata (1746–1751). It condenses Aquinas's order and teaching into a reference manual while retaining the Dominican's characteristic distinctions, scholastic proofs, and historical material. The compendium belongs to the eighteenth-century consolidation of post-Tridentine Thomist education and helped carry Billuart's influential reading of Aquinas into later schools. Schola presents the Latin text with an English translation from its public-domain source.
Proemium I: De natura et dotibus theologiae
Tractatus I: De Deo et Ejus Attributis
Dissertatio I: De Dei existentia
Articulus I: Utrum Deum esse sit per se notum
Articulus II: Utrum sit Deus, et quibus rationibus demonstretur?
Articulus III: De Atheismo
Articulus IV: Utrum possit dari ignorantia invincibilis de existentia Dei?
Articulus V: An existant athei theoretici?
Dissertatio II: De natura seu quidditate Dei et Ejus attributis in communi
Articulus I: Quodnam sit constitutivum divinae naturae?
Articulus II: De attributis divinis in communi
Dissertatio III: De attributis in particulari quae pertinent ad divinum esse
Articulus I: De simplicitate Dei
Articulus II: De perfectione Dei
Articulus III: De bonitate Dei
Tractatus I: De infinitate Dei
Tractatus II: De immensitate Dei
Articulus IV: De immutabilitate Dei
Articulus V: De aeternitate Dei
Articulus VI: An Deus sit unus?
Dissertatio IV: De visione Dei a nobis
Articulus I: Utrum Deus, ut est in se, possit videri oculo corporeo?
Articulus II: Utrum intellectus creatus supernaturaliter adiutus possit videre Deum ut in se est?
Articulus III: Utrum aliquis in hac vita viderit, possitve videre Deum ut est in se?
Articulus IV: Utrum essentia divina videatur aut videri possit per aliquam similitudinem seu speciem?
Dissertatio V: De scientia Dei
Articulus I: Utrum in Deo sit scientia proprie dicta, eaque sit attributum?
Articulus II: De obiecto et divisione scientiae Dei
Articulus III: An et quae scientia in Deo sit causa rerum?
Articulus IV: In quo medio Deus cognoscat alia a se?
Dissertatio VI: De praescientia futurorum
Articulus I: Quid et quotuplex sit futurum?
Articulus II: Utrum Deus certo et infallibiliter cognoscat omnia futura absoluta, contingentia et libera?
Articulus III: Quomodo futura sint praesentia in aeternitate?
Articulus IV: In quo medio Deus cognoscat futura absoluta, contingentia et libera?
Articulus V: De scientia futurorum conditionatorum
Articulus VI: De scientia media
Dissertatio VII: De voluntate Dei
Articulus I: De voluntate Dei secundum se, et eius obiecto
Articulus II: De libertate Dei
Articulus III: Quotuplex sit voluntas in Deo, et an semper impleatur?
Articulus IV: De voluntate Dei circa salutem omnium
Articulus V: Utrum Christus sit mortuus pro omnibus omnino hominibus?
Articulus VI: Utrum Deus omnibus provideat auxilia sufficientia ad salutem?
Dissertatio VIII: De praedefinitionibus seu decretis divinis circa actus nostros liberos
Articulus I: Unde repetenda sit infallibilis efficacia divinorum decretorum circa actus nostros liberos?
Articulus II: Solvuntur obiectiones
Dissertatio IX: De providentia, praedestinatione et reprobatione
Articulus I: De providentia
Articulus II: De praedestinatione
Articulus III: Utrum praedestinatio sit ex praevisis meritis, an mere gratuita
Articulus IV: Solvuntur obiectiones contra utramque conclusionem
Articulus V: De reprobatione
Articulus VI: De motivo reprobationis
Tractatus II: Tractatus de SS. Trinitatis Mysterio
Dissertatio I: De Veritate Mysterii SS. Trinitatis
Articulus I
Caput I: § I: Asseritur veritatis mysterii SS. Trinitatis
Caput II: § II Objectiones a ratione contra integrum mysterium
Articulus II: Utrum sanctissimae Trinitatis mysterium possit lumine naturali cognosci?
Dissertatio II: De processionibus divinarum personarum
Articulus I: Utrum in divinis sint processiones?
Articulus II: Unde processio Verbi habeat quod sit generatio, et non processio Spiritus Sancti?
Dissertatio III: De relationibus divinis
Articulus I: An sint et quot sint in Deo relationes reales?
Articulus II: Utrum relationes divinae habeant existentias relativas realiter inter se et virtualiter ab existentia essentiae distinctas?
Articulus III: Utrum relationes divinae, praeter perfectionem absolutam essentiae, afferant aliam relativam?
Dissertatio IV: De Personis Divinis
Articulus I: Utrum personae divinae constituantur relationibus?
Articulus II: Utrum in Deo secundum se considerato et personis praeintellecto sit aliqua subsistentia absoluta, et praeter illam sint insuper tres subsistentiae relativae
Articulus III: Utrum Spiritus sanctus procedat a Filio?
Articulus IV: De missione divinarum personarum
Tractatus III: Tractatus de Deo Creatore
Dissertatio I: De processione creaturarum a Deo
Articulus I: Utrum omne ens sit effective a Deo?
Articulus II: Utrum Deus sit causa exemplaris et finalis omnium rerum?
Articulus III: De modo emanationis rerum a Deo, qui dicitur creatio
Articulus IV: Utrum solius Dei sit creare
Articulus V: Utrum plures mundi sint possibiles, et mundus existens sit perfectus?
Articulus VI: Utrum creaturae indigeant ut a Deo conserventur?
Dissertatio II: De angelis
Articulus I: De existentia et quidditate angelorum
Articulus II: De loco et motu locali angelorum
Articulus III: De pertinentibus ad intellectum et voluntatem angelorum
Articulus IV: De gratia et gloria angelorum
Articulus V: De culpa angelorum
Articulus VI: De poena daemonum
Articulus VII: De locutione et illuminatione angelorum
Articulus VIII: De custodia bonorum angelorum et impugnatione malorum
Dissertatio III: De opere sex dierum
Articulus I: Utrum sex dies creationis sint reales?
Articulus II: Utrum cosmogonia Mosaica everti possit?
Dissertatio IV: De homine
Articulus I: Utrum primi parentes nostri immediate a Deo conditi fuerint?
Articulus II: An et qua ratione homo sit factus ad imaginem Dei?
[ Hominem esse factum ad imaginem Dei, aperte constat ex S. Scriptura. Genes., I, 26, dicit Deus: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram. Et additur, ibid., 27: Et creavit Deus hominem ad imaginem suam, ad imaginem Dei creavit illum, masculum et feminam creavit eos. Idem dicitur Sap., II, 23 et Eccli., XVII, 1. Sed quaestio est qua ratione homo sit imago Dei.
Dico: Homo est vera Dei imago ratione naturae intellectualis, imperfecta tamen1.
Prob. prima pars. Ad rationem imaginis duo requiruntur. Primum, quod sit similis illi cuius est imago in ratione specifica et ultima differentia, vel in signo speciei, vel saltem in nobilissima proprietate illius. Secundum, ut similitudo sit expressa et deducta ex eo cuius dicitur imago, quia imago dicitur ex eo quod imitatur alterum: sic filius est imago patris, repraesentatio Caesaris in cupro est imago Caesaris, quia utrumque est in similitudinem naturae specificae vel in eius signum, et expressum atque deductum ex eo cuius est imago. Atqui homo habet has duas conditiones respectu Dei, ratione naturae intellectualis. Ergo. — Prob. min. Homo est expressus et factus ab ipso Deo secundum similitudinem illius naturae intellectualis quae est in Deo ultima differentia et quasi species; secundum enim hanc naturam intellectualem, homo est aptus ad cognoscendum et amandum Deum, sicut Deus se cognoscit et amat. Ergo.
Prob. secunda pars2. Similitudo Dei in homine non est ad aequalitatem, cum exemplar excedat in infinitum. Et hoc indicat S. Scriptura, dicens hominem factum ad imaginem Dei; praepositio enim ad accessum quemdam significat qui competit rei distanti. Unde solus Filius Dei est perfecta imago Patris aeterni; quia, (factus) si est ipse imago Dei, ut testatur Apostolus, II Cor., IV, 4, non est factus, sed generatus ad imaginem Dei, ut Filius eius naturalis et consubstantialis.
Quamvis imago Dei inveniatur in quolibet individuo naturae humanae, sive masculo sive femina, secundum tamen aliquid secundarium vir prae se fert imaginem Dei relative ad mulierem, et non e converso. Ut enim Deus est principium et finis omnis creaturae, ita vir est principium et finis mulieris. Unde, cum Apostolus dixisset, I Cor., XI, 7, quod vir imago et gloria Dei est, mulier autem gloria viri est, rationem affert, subdens, ibid., 8 et 9: Non enim vir ex muliere est, sed mulier ex viro, quantum scilicet ad eorum primam creationem, et: Non est creatus vir propter mulierem, sed mulier propter virum.
Petes utrum in homine sit imago Dei, non solum quantum ad naturam divinam, sed etiam quantum ad trinitatem personarum.
Resp. affirmative3. Homo non solum imitatur naturam divinam quatenus seipsam intelligit et diligit, sed etiam quatenus se intelligendo producit Verbum, et se diligendo, Amorem. Homo enim similiter, cognoscendo Deum, producit verbum, et ipsum diligendo producit amorem; sicque in eo reperitur principium verbi, verbum et amor, quibus in Deo constituitur trinitas personarum. Quia vero intellectio et dilectio non sunt operationes necessariae in homine, non sunt in eo substantiales, nec personas constituunt, et in hoc etiam quamvis homo sit vera Dei imago, est tamen imago imperfecta.]