Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus II (Pars Altera): Demonstratio Catholica
Hilarin Felder (1867–1951)
Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis
First published 1920
Tomus II—Demonstratio Catholica—completes Hilarin Felder's Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis by treating the Catholic Church as the historical bearer and interpreter of revelation. Published at Paderborn in 1920 (with the second-edition setting issued in 1923), it develops the marks, continuity, authority, and universality of the Church through biblical, historical, patristic, and scholastic argument. Read with Tomus I, it documents the structure of early twentieth-century Catholic fundamental theology and the apologetic priorities of the period. Schola presents the 1920 Latin edition with an English translation.
Prooemium
§ I: De ecclesia ut societate christifidelium
Dissertatio I: De institutione ecclesiae
Caput I: De facto ecclesiae a Christo institutae
Articulus I: Realitas ecclesiae a Christo institutae
Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius
Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi
Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae
Articulus II: Unicitas ecclesiae a Christo institutae
Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius
Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi
Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae
Caput II: De fine ecclesiae a Christo institutae
Articulus I: Finis proximus ecclesiae
Subarticulus I: Testimonium Christi
Subarticulus II: Testimonium apostolorum
-
Apostoli verbis disertis sibi attribuunt officium divinitus acceptum curandi religionem christianam: "Pascite, qui in vobis est, gregem Dei … Et cum apparuerit princeps pastorum, percipietis immarcescibilem gloriae coronam."1 "Sic nos existimet homo ut ministros Christi et dispensatores mysteriorum Dei."2 "Omnia autem ex Deo, qui nos reconciliavit sibi per Christum et dedit nobis ministerium reconciliationis; quoniam quidem Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi … et posuit in nobis verbum reconciliationis. Pro Christo legatione fungimur, tamquam Deo exhortante per nos. Obsecramus pro Christo: Reconciliamini Deo."3
-
Apostoli locutionibus metaphoricis ecclesiam describunt domum Dei, sponsam Christi, corpus Christi. Ecclesia est domus Dei superaedificata "super fundamentum apostolorum et prophetarum, ipso summo angulari lapide Christo Iesu"4, i. e. Christo duce ecclesia omnes servos Dei continet et cum eis verum cultum Dei exercet. Ecclesia est sponsa Christi,5 quacum redemptor inseparabiliter vivit et animas caelo gignit exercitio verae religionis. Ecclesia est corpus Christi6 mysticum, cuius caput Dominus,7 "ex quo totum corpus compactum et connexum per omnem iuncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscuiusque membri, augmentum corporis facit in aedificationem sui in caritate"8 i. e. Christus est caput ecclesiae; fideles sunt membra, ministeria ecclesiastica sunt iuncturae inter caput et membra, ita quidem, ut per ministros ecclesiae beneficia religionis et redemptionis Iesu Christi in singulos fideles transfundantur. Atque sic caput et membra in unum corpus Christi vivum, "compactum et connexum" organice uniuntur ministerio ecclesiae.