Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus II (Pars Altera): Demonstratio Catholica

1. Verbis scriptores priorum saeculorum unicitatem ecclesiae alte extollunt. E. g. Didache: "Recordare, Domine, ecclesiae tuae … et collige eam a quatuor ventis sanctificatam in regnum tuum, quod ei parasti."¹ Clemens alexandrinus: "Cum unus sit Deus et unus Dominus, propterea etiam id, quod est summe venerabile, et ex eo, quod sit unicum, laudatur, ut quod sit imitatio principii, quod est unum. In unius ergo naturae sortem cooptatur ecclesia, quae est una, quam conantur haereses in multas discindere."² Cyprianus: "Deus unus est, et Christus unus, et una ecclesia, et cathedra una super Petrum Domini voce fundata."³ Alii patres ecclesiam praedicant unam matrem⁴ unam columbam Christi,⁵ unam sponsam Christi,⁶ unum Dei templum.⁷

2. Factis revera primorum temporum christiani nonnisi unam Christi ecclesiam agnoscunt. Dissidentes ab unione ecclesiae catholicae numquam ut ecclesiae considerabantur, sed ut sectae extra ecclesiam. Multae erant sectae, una ecclesia. Immo, neque etiam sectae ipsae iactabant plures esse ecclesias Christi, sed unaquaeque earum propugnabat se esse unicam Christi ecclesiam.

Ergo testimonio Christi ipsius, apostolorum Christi et antiquitatis christianae plenissime constat Christum nonnisi singularem ecclesiam instituisse. Quaecumque demum est vera Christi ecclesia, certum est nonnisi unicam Christo originem debere, extra quam nulla alia iure divino existat. Hinc nefas est loqui de ecclesiis sororibus vel simpliciter de pluribus ecclesiis, quae licet ab invicem sint divisae, tamen omnes mereantur nomen ecclesiae Christi.