Commentaria in Summam contra Gentiles, Liber IV

Ultimo loco respondet Sanctus Thomas auctoritati ex qua impugnandi huius sacramenti veritatem haeretici occasionem sumpserunt¹. Et ait quod ex praedictis patet id quod ecclesiastica traditio habet circa sacramentum Altaris, nihil Deo, qui omnia potest, impossibile continere.

Nec etiam contra traditionem Ecclesiae est quod Dominus ait: Verba quae ego locutus sum, spiritus et vita sunt. Quia non est sensus quod vera caro sua in hoc sacramento manducanda fidelibus non traderetur: sed quia quodam spirituali modo, praeter consuetudinem aliorum ciborum carnalium, sumitur; non autem carnaliter, tanquam scilicet in propria specie dilaceranda.

Advertendum quod, secundum interpretationem horum verborum hic positam, sensus est: Verba quae locutus sum vobis de carne mea manducanda, spiritualem sensum habent: quia scilicet intelliguntur, non quod caro mea sit carnaliter, modo aliorum ciborum qui dentibus dilaniantur, manducanda; sed quod spirituali modo sit sumenda. Et sic intellecta sunt vita, idest, vitam praestant.

Alium quoque sensum addit Sanctus Thomas, super Ioannem², ad mentem Augustini, scilicet: — Verba quae locutus sum vobis, referenda sunt ad Spiritum coniunctum carni. Quia videlicet caro Christi, secundum se considerata, inquantum caro, non prodest quicquam: non enim alium habet effectum quam alia caro. Sed coniuncta Verbo et Spiritui Sancto, multum prodest, et vitam aeternam praestat. Et sic intellecta, vita sunt animae, idest, id quod dicitur per ipsa, est vita animae, quia anima spirituali vita per Spiritum Sanctum et divinitatem vivit.