Universa Philosophia

Praeterea adverte propositiones falsificantes esse, quae se ipsas destruunt, verbi gratia, dicit quis, ego sum mutus, qui non loquor, ego iuro me numquam iurare, ego semper mentior, ecce hae sunt falsificantes. Prima, quia dicit se non loqui, cum tamen loquatur: secunda, quia dicit se non iurare, et tamen iurat. Tertia, quia dicit se semper mentiri, cum tamen per illam propositionem destruat quod dicit, quia si semper mentitur, ergo et tunc mentitur, quod si tunc mentitur, ergo dicit verum, quia dicit quod est: at si tunc non mentitur, ergo non semper mentitur. Item hae sunt falsificantes. Deus dabit mihi librum, Deus non dabit mihi librum, posito hoc casu, quod dicat quis Petro, Deus tibi dabit librum, si prima propositio, quam dixeris, fuerit vera, et tunc Petrus dicat, Deus mihi non dabit librum, haec propositio est falsificans, quia est impossibile, ut promissio impleatur, quia, si Deus dat librum, prima illa propositio non fuit vera; si vero Deus non dat librum, illa propositio fuit vera, et non potest impleri, nec a Deo ita sponderi. Igitur si animadvertas propositiones falsificantes, item et circumstantias subiecti, et praedicati, et negationis, numquam capieris, facile autem in manus inimici cades, si osciteret. Quod autem dicitur, nulla est melior contradictio, quam toti propositioni negationem praeponere: intellige, si negatio non est infinitans, si autem infinitetur, non est contradictio.

At in exclusivis haec regula est falsa, ut patebit sectione 13. ubi agetur de oppositione exclusivarum.

Omnis homo currit.	Contrariae.	Nullus homo currit.
Subalterna affirmativa.	↖ Contradictoriae. ↘ · ↙ Contradictoriae. ↗	Subalterna negativa.
Aliquis homo currit.	Subcontrariae.	Aliquis homo non currit.