Universa Philosophia

Adverte, verbum significare cum tempore, sive adsignificare, vel consignificare tempus, quod explicatur illa parte definitionis coniugata per tempora: verbum indicat suum significatum aliquo tempore exerceri, ut ego scribo, significatur scriptura exercita tempore praesenti, unde verbum non potest non consignificare tempus. Multa nomina significant tempus, ut hora, dies, annus: multa connotant tempus: quia significant rem, quae solet contingere certa temporis differentia, ut caena, est enim connotare notare simul, et cum caena contingat post vesperum, audita ea voce concipimus etiam sub vesperum: at non significatur utrum coenetur nec ne, sed tantum significatur caenatio secundum se: cum autem dico caenatur, vel non caenatur, nego aut affirmo cenam exerceri hoc tempore vespertino, unde liquet discrimen verbi a ceteris orationis partibus, et quam diverso modo sumatur verbum a nomine, ut cum dico, displicet mihi tuum vivere, non adsignificatur tempus, quo alius vivit, sed infinitivum sumitur in significatione loco nominum. Cum vero aio, dico te turpiter vivere, tunc viuo adsignificat tempus. Item verbum consignificat personas. Beatus August. dicto tom. 1. in lib. de dialectica primas, et secundas personas, vocat compositas, ubi dicit eas esse voces complexas, ut curro, curritis: quia nos faciunt venire non solum in cognitionem significati per verbum, sed etiam ipsarum personarum, at non satis capio, cur idem neget tertiis, licet enim valde confuse, venitur in cognitionem alicuius personae, nisi forte ob hanc confusionem id dixerit clarissimus Augustinus.