Universa Philosophia

Pedro Hurtado de Mendoza

Universa Philosophia

Pedro Hurtado de Mendoza (1578–1641)

First published 1624

Hurtado de Mendoza, Universa Philosophia (Lyon 1624): the Summulae and the Logica through Disputatio VII, with an original English translation. The rest of the work follows in later append batches.

This work is being completed — add a section.


Summulae

Institutio tyronis de arguendi ratione

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

Disputatio I. De terminis propositionum, et eorum unione.

Aristoteles primo Physicorum

Sectio I. Quid sint subiectum, praedicatum, et unio?

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

Sectio II. Terminorum definitio.

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

Sectio III. De termino vocali, scripto, et mentali.

§ 21

§ 22

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

Sectio IV. De terminis significativis, et non significativis.

§ 27

§ 28

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

§ 34

§ 35

Signum significativum ad placitum

Sectio V. Divisiones termini mentalis.

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

§ 41

§ 42

§ 43

Sectio VI. De termino universali, particulari, confuso, et determinato, superiori, et inferiori.

§ 44

§ 45

§ 46

§ 47

§ 48

§ 49

§ 50

§ 51

§ 52

§ 53

§ 54

§ 55

§ 56

§ 57

§ 58

§ 59

§ 60

§ 61

§ 62

§ 63

§ 64

§ 65

§ 66

Sectio VII. De transcendentibus, et non transcendentibus.

§ 67

§ 68

Sectio VIII. De termino univoco, aequivoco, et analogo.

§ 69

§ 70

§ 71

§ 72

§ 73

Sectio IX. De termino absoluto, et connotativo.

§ 74

§ 75

§ 76

§ 77

§ 78

§ 79

§ 80

§ 81

§ 82

§ 83

§ 84

§ 85

§ 86

§ 87

Sectio X. De categorematico, et syncategorematico.

§ 88

TErtio infero, omnia nomina adiectiva esse terminos syncategorematicos: substantiva autem esse terminos categorematicos. Haec secunda pars illationis facile conceditur ab his, qui solos terminos distributivos putant esse syncategoremata, et probatur: quia categorematicus est perfecte significativus, vel praedicabilis, quia categoria significat praedicationem, sed omnia nomina substantiva perfecte significant, et sunt praedicabilia, ergo sunt termini categorematici. Sed adversus primam partem illationis denso agmine impetum faciunt Summulistae, quibus commune est terminos syncategorematicos esse omnis, nullus, aliquis: quia se solis non significant, et egent coniunctione cum aliis, ut omnis homo. Verum illatum confirmo primo ex nominum etymologia: nam syncategorematicus, (teste Calepino) est consignificativus, idest, significans cum alio, sed omnis terminus adiectivus est consignificativus, quia significat simul cum substantivo, ergo omnis adiectivus est syncategorematicus. Secundo, quia terminus adiectivus, tam imperfecte significat se solo quam syncategoremata omnis, nullus, ut enim audita hac voce nullus, non formatur perfectus sensus, nisi addatur homo, ita audita voce albus. Quamobrem recte auctores artis regiae, lib. 3. aiunt, nomen substantivum esse: Quod se solo in oratione significat: adiectivum autem, quod se solo in oratione stare non potest.

Dices categorematicos significare

§ 90

§ 91

§ 92

Sectio XI. Concretus, abstractus, complexus, et incomplexus, copulativus, et non copulativus.

§ 93

§ 94

§ 95

§ 96

§ 97

§ 98

§ 99

§ 100

§ 101

§ 102

§ 103

Sectio XII. De termino negatiuo, et non negatiuo: contrario, et contradictorio.

§ 104

§ 105

§ 106

§ 107

§ 108

Sectio XIII. De termino primae, et secundae intentionis: pertinente, et impertinente.

§ 109

§ 110

§ 111

Disputatio II. De proprietatibus terminorum.

Sectio I. De suppositione.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

Sectio II. Suppositio formalis, et materialis.

§ 11

§ 12

Sectio III. Suppositio simplex et personalis.

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

Sectio IV. Suppositio communis, et singularis.

§ 21

§ 22

§ 23

Sectio V. Suppositio distributiva, copulata, determinata, naturalis, accidentalis.

§ 24

§ 25

§ 26

§ 27

§ 28

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

Sectio VI. De ascensu atque descensu.

§ 33

§ 34

§ 35

§ 36

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

§ 41

§ 42

Sectio VII. De ampliatione, restrictione, alienatione, diminutione.

§ 43

§ 44

§ 45

§ 46

§ 47

§ 48

§ 49

Sectio VIII. De appellatione.

§ 50

§ 51

§ 52

Disputatio III. De oratione, eius partibus, et divisione.

Sectio I. De nomine.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

Sectio II. De verbo.

§ 12

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

Sectio III. De Oratione.

§ 19

§ 20

§ 21

Disputatio IV. De propositione.

Sectio I. Propositionem definio.

§ 1

§ 2

§ 3

Sectio II. De materia, qualitate, et quantitate propositionis.

§ 4

§ 5

§ 6

Sectio III. Propositio categorica, hypothetica, complexa, et incomplexa.

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

Sectio IV. De aequipollentia simplicium propositionum.

§ 13

§ 14

Sectio V. De conversione simplicis propositionis.

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

§ 19

Sectio VI. De oppositione simplicis propositionis.

§ 20

§ 21

§ 22

§ 23

Sectio VII. Explicantur praecedens doctrina, et regulae oppositorum.

§ 24

§ 25

§ 26

§ 27

§ 28

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

Sectio VIII. De propositione modali.

§ 34

§ 35

§ 36

§ 37

Sectio IX. Explicantur, ac describuntur propositiones modales.

§ 38

§ 39

§ 40

§ 41

Sectio X. Quare omnes propositiones cuiusque figurae sunt mutuo aequipollentes?

§ 42

§ 43

§ 44

§ 45

§ 46

Sectio XI. De quantitate, et qualitate cuiusque figurae.

§ 47

§ 48

§ 49

§ 50

Sectio XII. De oppositione cuiusque figurae cum aliis.

§ 51

§ 52

§ 53

§ 54

§ 55

§ 56

§ 57

§ 58

§ 59

§ 60

Sectio XIII. De exponibili, et exclusiva propositione.

§ 61

§ 62

§ 63

§ 64

Sectio XIV. Difficultates circa hanc doctrinam.

§ 65

§ 66

§ 67

§ 68

§ 69

§ 70

§ 71

§ 72

§ 73

§ 74

Sectio XV. De exceptivis, et reduplicativis.

§ 75

§ 76

Disputatio V. De modo sciendi.

§ 1

§ 2

Sectio I. De definitione.

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

Sectio II. De divisione.

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

Sectio III. De argumentatione.

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

Sectio IV. De modo, et figura Syllogismi.

§ 19

§ 20

§ 21

§ 22

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

§ 27

Sectio V. Ostensiva deductio Syllogismorum.

§ 28

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

§ 34

§ 35

Sectio VI. Deductio Syllogismorum ad impossibile.

§ 36

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

§ 41

§ 42

§ 43

§ 44

§ 45

§ 46

§ 47

§ 48

Sectio VII. De consequentia.

§ 49

§ 50

§ 51

§ 52

§ 53

Aliquae voces explicatae.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

Logica

Disputatio I: Disputatio I. De obiecto Logicae.

Sectio I. De obiecto, et subiecto in commune.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

§ 13

Sectio II. Logicae adaequata materia.

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

Sectio III. Utrum voces sint logicae obiectum?

§ 21

Subsectio I. Voces non sunt obiectum adaequatum logicae.

§ 22

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

Subsectio II. Nec inadaequate ad logicum spectare voces.

§ 27

§ 28

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

§ 34

§ 35

§ 36

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

Sectio IV. Utrum ens rationis sit Logicae obiectum?

§ 41

§ 42

§ 43

§ 44

Subsectio I. Qui ens rationis constituant logicae obiectum.

§ 45

§ 46

§ 47

§ 48

§ 49

§ 50

§ 51

§ 52

Subsectio II. Confutatio primi argumenti ab auctoritate petiti.

§ 53

§ 54

§ 55

§ 56

§ 57

§ 58

§ 59

Subsectio III. Argumenta pro sententia Soti, et aliorum Thomistarum.

§ 60

§ 61

§ 62

§ 63

§ 64

§ 65

§ 66

§ 67

§ 68

§ 69

§ 70

Subsectio IV. Obiectum Logicae est ens reale.

§ 71

§ 72

§ 73

§ 74

§ 75

§ 76

§ 77

§ 78

§ 79

§ 80

Sectio V. Utrum modus sciendi formalis, an autem obiectivus sit logicae obiectum.

§ 81

Subsectio I. Explicantur hi modi sciendi.

§ 82

§ 83

§ 84

§ 85

§ 86

§ 87

§ 88

Subsectio II. Quaestio dirempta.

§ 89

§ 90

§ 91

§ 92

§ 93

§ 94

§ 95

§ 96

§ 97

§ 98

Sectio VI. Quid sit in modo sciendi formali id quod logicus immediate considerat.

§ 99

§ 100

§ 101

§ 102

§ 103

§ 104

§ 105

§ 106

§ 107

§ 108

§ 109

§ 110

Sectio VII. Utrum modus sciendi formalis tractetur per attributionem ad obiectivum.

§ 111

§ 112

§ 113

§ 114

§ 115

§ 116

§ 117

§ 118

Sectio VIII. De adaequato obiecto attributionis dialecticae.

§ 119

Subsectio I. Prima sententia.

§ 120

§ 121

§ 122

§ 123

§ 124

§ 125

§ 126

§ 127

§ 128

Subsectio II.

§ 129

§ 130

§ 131

§ 132

§ 133

§ 134

Subsectio III. Definitio, divisio, et argumentatio non sunt adaequatum Logicae obiectum.

§ 135

§ 136

§ 137

§ 138

§ 139

§ 140

§ 141

§ 142

§ 143

§ 144

§ 145

§ 146

Subsectio IV. Sola demonstratio est adaequatum attributionis obiectum.

§ 147

§ 148

§ 149

§ 150

§ 151

§ 152

§ 153

§ 154

§ 155

§ 156

§ 157

§ 158

§ 159

§ 160

§ 161

§ 162

§ 163

Sectio IX. Cetera de obiecto logicae.

§ 164

§ 165

§ 166

§ 167

§ 168

Disputatio II: Disputatio II. Qua ratione Logica attingat suum obiectum.

Sectio I. De logica utente, et docente, an utraque sit scientia?

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

Sectio II. Utrum logica sit scientia practica? an speculativa?

§ 10

§ 11

§ 12

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

§ 21

§ 22

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

§ 27

§ 28

§ 29

Sectio III. Utrum logica concurrat efficienter ad actus aliarum scientiarum?

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

§ 34

§ 35

Sectio IV. Utilitas, unitas, et finis dialecticae.

§ 36

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

§ 41

§ 42

Disputatio III: Disputatio III. De praedicabilibus in commune.

§ 1

Sectio I. De universalibus quaedam praemitto.

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

Sectio II. Utrum Praedicabilitas sit de essentia universalis?

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

Sectio III. Quomodo universalia praedicentur?

§ 21

§ 22

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

§ 27

§ 28

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

Disputatio IV: Disputatio IV. De genere.

Sectio I. Genus definio.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

Sectio II. Utrum materiale generis sit commune omnibus inferioribus?

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

Sectio III. Qua ratione genus sit pars speciei?

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

Sectio IV. Qua ratione genus sit totum comparatione speciei.

§ 21

§ 22

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

Sectio V. Utrum genus immediate de individuis praedicetur?

§ 27

§ 28

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

§ 34

§ 35

§ 36

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

§ 41

§ 42

§ 43

§ 44

§ 45

§ 46

§ 47

§ 48

Disputatio V: Disputatio V. De specie, et individuo.

Sectio I. De specie subiicibili.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

Sectio II. Specierum praedicabilis definitio.

§ 12

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

Sectio III. Utrum species praedicabilis requirat plura individua possibilia?

Subsectio I. Sententia Thomistarum.

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

§ 21

§ 22

Subsectio II. Diruuntur eius sententiae fundamenta.

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

§ 27

§ 28

§ 29

Subsectio III. Opposita sententia.

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

§ 34

§ 35

§ 36

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

Sectio IV. Utrum genus in una specie, et haec in uno individuo reperiri possit?

§ 41

§ 42

§ 43

§ 44

§ 45

§ 46

§ 47

§ 48

Sectio V. De individuo primae intentionis.

§ 49

Sectio VI. De individuo secundae intentionis.

§ 50

§ 51

§ 52

§ 53

§ 54

§ 55

§ 56

§ 57

§ 58

Sectio VII. Utrum detur ratio communis individuis.

§ 59

§ 60

§ 61

§ 62

§ 63

§ 64

§ 65

§ 66

§ 67

§ 68

§ 69

§ 70

§ 71

§ 72

Sectio VIII. De individuo vago, et eius praedicabilitate.

§ 73

§ 74

§ 75

§ 76

§ 97

§ 98

§ 99

§ 100

Sectio IX. Praedicatio individui vagi.

§ 101

§ 102

§ 103

§ 104

§ 105

Disputatio VI: Disputatio VI. De differentia, proprio, et accidenti.

Sectio I. Differentiae essentiam propono.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

Sectio II. Utrum differentia sit universalis comparatione speciei, quam constituit? Et utrum sint de conceptu generis?

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

Sectio III. Utrum genus et differentia subalterna sint de conceptu formali differentiae ultimae?

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

§ 21

§ 22

§ 23

§ 24

§ 25

§ 26

Sectio IV. Utrum differentia infima specie differat a subalterna?

§ 27

§ 28

Sectio V. De Proprio.

§ 29

§ 30

§ 31

§ 32

§ 33

Sectio VI. De Accidenti.

§ 34

§ 35

§ 36

§ 37

§ 38

§ 39

§ 40

Disputatio VII: Disputatio VII. De his, quae sunt quinque praedicabilibus communia.

Sectio I. Utrum praedicabile sit genus ad quinque praedicabilia.

§ 1

§ 2

§ 3

§ 4

§ 5

§ 6

§ 7

§ 8

§ 9

§ 10

§ 11

§ 12

§ 13

§ 14

§ 15

§ 16

Sectio II. De numero praedicabilium.

§ 17

§ 18

§ 19

§ 20

↑ Top of work