Universa Philosophia
Pedro Hurtado de Mendoza (1578–1641)
First published 1624
Hurtado de Mendoza, Universa Philosophia (Lyon 1624): the Summulae and the Logica through Disputatio VII, with an original English translation. The rest of the work follows in later append batches.
✦ This work is being completed — add a section.
Summulae
Institutio tyronis de arguendi ratione
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
Disputatio I. De terminis propositionum, et eorum unione.
Aristoteles primo Physicorum
Sectio I. Quid sint subiectum, praedicatum, et unio?
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
Sectio II. Terminorum definitio.
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
§ 12
§ 13
§ 14
§ 15
§ 16
§ 17
§ 18
§ 19
§ 20
Sectio III. De termino vocali, scripto, et mentali.
§ 21
§ 22
§ 23
§ 24
§ 25
§ 26
Sectio IV. De terminis significativis, et non significativis.
§ 27
§ 28
§ 29
§ 30
§ 31
§ 32
§ 33
§ 34
§ 35
Signum significativum ad placitum
Sectio V. Divisiones termini mentalis.
§ 37
Terminus mentalis primo dividitur in ultimatum, et non ultimatum. Ultimatus est, qui pertingit rationem ultimam obiecti. Dupliciter ultimate obiectum potest attingi. Primo cognitione clara, et quidditatiua, penetrando propriam, et singularem differentiam obiecti, ut cum quis concipit Petrum, secundum quod Petrus est. Nam rationes communes non sunt ultimae, sed quia communes sunt posteriores consideratione nostra, vocantur ultimae. in quo sensu cognitio de homine in communi est non ultimata, quia non attingit ultimas hominis differentias, qui sunt Petrus, et Paulus. Hic sensus est valde metaphysicus, alienus a Summulista. Secundo est terminus ultimatus comparatus signo, quo movetur intellectus; nam quando aliquis audit clangorem tubae, et illum cognoscit, simulque penetrat tunc receptui, aut pugnae cani, format conceptum ultimatum signi, quia per illud concipit rem significatam per illud.