Universa Philosophia

Est ergo terminus absolutus, qui se solo est perfecte significativus. Hoc probo: Primo quia ly absolutus est in ordine ad absolutam significationem, et constitutionem propositionis, sed omnis et solus terminus se solo perfecte significans, significat absolute, et independenter ab aliis terminis ut patebit §.81. Item simpliciter se solo est subiectum, et praedicatum, ergo terminus absolutus est, qui se solo perfecte significat. Secundo probatur ex termino connotativo, qui illi opponitur, qui se solo non significat perfecte, sed semper respicit alium terminum, cum quo perficit significationem, ut albus se solo imperfecte significat, nisi addatur leo, homo, aut lapis. Siquis enim audiat in gymnasio est albus, non percipit an sit homo, leo, aut lapis: sed inquietus est, donec sciat quis sit albus ille: at si audiat in gymnasio est lapis, perfecte concipit obiectum. ergo terminus connotativus est, qui non significat perfecte; absolutus autem, qui significat perfecte; at vero quid refert ad terminum absolutum, significare per modum per se stantis, vel adiacentis, cum hoc spectet ad terminos abstractos, et concretos: explicatur a physicis, ubi res independentes ab aliis vocantur absolutae: quae se solis, sine iis, a quibus sunt absolutae, possunt existere; quae vero ab aliis dependent, dicunt ad illas relationem, nec possunt sine illis esse; quod est illas in suo conceptu connotare; ut visio connotat colorem, sine quo nequit esse.