Universa Philosophia
Pedro Hurtado de Mendoza (1578–1641)
First published 1624
Hurtado de Mendoza, Universa Philosophia (Lyon 1624): the Summulae and the Logica through Disputatio VII, with an original English translation. The rest of the work follows in later append batches.
✦ This work is being completed — add a section.
Summulae
Institutio tyronis de arguendi ratione
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
Disputatio I. De terminis propositionum, et eorum unione.
Aristoteles primo Physicorum
Sectio I. Quid sint subiectum, praedicatum, et unio?
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
Sectio II. Terminorum definitio.
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
§ 12
§ 13
§ 14
§ 15
§ 16
§ 17
§ 18
§ 19
§ 20
Sectio III. De termino vocali, scripto, et mentali.
§ 21
§ 22
§ 23
§ 24
§ 25
§ 26
Sectio IV. De terminis significativis, et non significativis.
§ 27
§ 28
§ 29
§ 30
§ 31
§ 32
§ 33
§ 34
§ 35
Signum significativum ad placitum
Sectio V. Divisiones termini mentalis.
§ 37
§ 38
§ 39
§ 40
§ 41
§ 42
§ 43
Sectio VI. De termino universali, particulari, confuso, et determinato, superiori, et inferiori.
§ 44
§ 45
§ 46
§ 47
§ 48
§ 49
§ 50
§ 51
§ 52
§ 53
§ 54
§ 55
§ 56
§ 57
§ 58
§ 59
§ 60
§ 61
§ 62
§ 63
§ 64
§ 65
§ 66
Sectio VII. De transcendentibus, et non transcendentibus.
§ 67
§ 68
Sectio VIII. De termino univoco, aequivoco, et analogo.
§ 69
§ 70
§ 71
§ 72
§ 73
Sectio IX. De termino absoluto, et connotativo.
§ 74
§ 75
§ 76
§ 77
§ 78
§ 79
§ 80
§ 81
§ 82
§ 83
§ 84
§ 85
Est ergo terminus connotativus: Qui notat alium terminum cum quo perfecte significat, et sine quo non significat perfecte. Probatur primo: quia non est connotativus in significatione praecise, et obiective, quia in illa etiam homo est connotativus: quia humanitas notat etiam suppositum, cum quo constituit hominem. ergo est connotativus, quia notat alium terminum, cum quo perfecte significet; quem modum connotandi non habet homo, quia licet humanitas connotet suppositum, at non eget alio termino, nec illum connotat ad perfectissimam significationem. Secundo probatur: quia hic agitur de terminis significativis ad componendum propositionem, e quibus nonnulli sunt absoluti, idest, in sua perfecta significatione non pendentes ab aliis terminis, ut homo. res autem independentes vocamus absolutas in ratione, in qua sunt independentes, alii autem termini sunt dependentes ab aliis ad perfecte significandum, ut albus: et quia sine illis non possunt perfecte significare, nec propositionem componere: ideo illos connotant ad significandum. Res enim ab alia pendens eam connotat. Confirmatur, connotativus opponitur absoluto, sed absolutus est independens ab alio in sua significatione, ergo connotativus est dependens in sua significatione. Quae sententia aperte colligitur ex ipsa nominum etymologia.