Universa Philosophia
Pedro Hurtado de Mendoza (1578–1641)
First published 1624
Hurtado de Mendoza, Universa Philosophia (Lyon 1624): the Summulae and the Logica through Disputatio VII, with an original English translation. The rest of the work follows in later append batches.
✦ This work is being completed — add a section.
Summulae
Institutio tyronis de arguendi ratione
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
Disputatio I. De terminis propositionum, et eorum unione.
Aristoteles primo Physicorum
Sectio I. Quid sint subiectum, praedicatum, et unio?
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
Sectio II. Terminorum definitio.
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
§ 12
§ 13
§ 14
§ 15
§ 16
§ 17
§ 18
§ 19
§ 20
Sectio III. De termino vocali, scripto, et mentali.
§ 21
§ 22
§ 23
§ 24
§ 25
§ 26
Sectio IV. De terminis significativis, et non significativis.
§ 27
§ 28
§ 29
§ 30
§ 31
§ 32
§ 33
§ 34
§ 35
Signum significativum ad placitum
Sectio V. Divisiones termini mentalis.
§ 37
§ 38
§ 39
§ 40
§ 41
§ 42
§ 43
Sectio VI. De termino universali, particulari, confuso, et determinato, superiori, et inferiori.
§ 44
§ 45
§ 46
§ 47
§ 48
§ 49
§ 50
§ 51
§ 52
§ 53
§ 54
§ 55
§ 56
§ 57
§ 58
§ 59
§ 60
§ 61
§ 62
§ 63
§ 64
§ 65
§ 66
Sectio VII. De transcendentibus, et non transcendentibus.
§ 67
§ 68
Sectio VIII. De termino univoco, aequivoco, et analogo.
§ 69
§ 70
§ 71
§ 72
Terminus analogus est, qui significat plura nec omnino eadem, nec omnino diversa in ratione significata per illum. Sic enim analoga definiuntur. Exempli gratia, ens est analogum substantiae, et accidenti, quod in illis partim est idem et in parte diversum, quod difficillimum est explicatu, ut patet, disput. 9. logicae, sect. 4. Analoga sunt alia propria, id est, quando ratio analoga reperitur proprie in singulis analogatis, ut ens reperitur proprie in substantia, et accidente, Deo, et creatura: alia impropria, quando ratio analoga reperitur proprie in uno analogato, in aliis vero improprie, et per comparationem ad proprium: exempli gratia, Risus est analogus risui hominis, et prati, sed risus proprie reperitur in solo homine, in prato vero per tropum ad hominem. In his analogis verum est commune adagium. Analogum per se sumptum stat pro famosiori significato, id est pro significato proprio. Si enim quis dicat, risus dolore miscebitur: non loquitur de viriditate, et flacciditate foliorum, sed de risu et dolore humano: at in analogis propriis non est verum illud adagium, ens enim per se sumptum non stat pro solo Deo. De materia huius sectionis ad disputationem 9. logicae: et 2. met. utrum autem in mente sit aequivocatio vide disp. 5. de anima, sectione 6.