Universa Philosophia
Pedro Hurtado de Mendoza (1578–1641)
First published 1624
Hurtado de Mendoza, Universa Philosophia (Lyon 1624): the Summulae and the Logica through Disputatio VII, with an original English translation. The rest of the work follows in later append batches.
✦ This work is being completed — add a section.
Summulae
Institutio tyronis de arguendi ratione
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
Disputatio I. De terminis propositionum, et eorum unione.
Aristoteles primo Physicorum
Sectio I. Quid sint subiectum, praedicatum, et unio?
§ 1
§ 2
§ 3
§ 4
Sectio II. Terminorum definitio.
§ 5
§ 6
§ 7
§ 8
§ 9
§ 10
§ 11
§ 12
§ 13
§ 14
§ 15
§ 16
§ 17
§ 18
§ 19
§ 20
Sectio III. De termino vocali, scripto, et mentali.
§ 21
§ 22
§ 23
§ 24
§ 25
§ 26
Sectio IV. De terminis significativis, et non significativis.
§ 27
§ 28
§ 29
§ 30
§ 31
§ 32
§ 33
§ 34
§ 35
Signum significativum ad placitum
Sectio V. Divisiones termini mentalis.
§ 37
§ 38
§ 39
§ 40
§ 41
§ 42
§ 43
Sectio VI. De termino universali, particulari, confuso, et determinato, superiori, et inferiori.
§ 44
§ 45
§ 46
§ 47
§ 48
§ 49
§ 50
Rogas quarto, utrum haec vox hic homo sit universalis? Respondeo vocem homo ibi esse universalem materialiter, id est, esse ex se communem pluribus, sicut rationes universales reperiuntur quidem in inferioribus materialiter, et contractae, sive restrictae a sua universalitate, ut homo componitur ex genere, et differentia: sed genus in ea compositione non est abstractum, sed contractum a sua universalitate ad unam speciem, tamen in ea vocatur genus: ita, hoc animal, continet vocem universalem contractam quidem. Simpliciter autem sicut animal rationale, non est genus, ita nec haec vox hic homo est universalis, sed tam particularis, quam haec Petrus: quia utraque significat rem singularem in singulari, nec eius significationem totalem participant alia praeter Petrum. Adverte discrimen inter hic homo, et omnis homo, nam homo restringitur a sua universalitate per hanc vocem hic, et efficitur singularis: at per terminum distributivum, nec efficitur singularis, nec amittit suam universalitatem.