Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus I: Demonstratio Christiana

Iesus neque vi physico-medica, neque vi psychico-medica, sed virtute divina sanavit.

1. Iesus non sanavit vi physico-medica.

Haud pauci ex antiquioribus et recentioribus rationalistis¹ contendunt Iesum omnes vel plures² saltem infirmos sanasse modo mediisque, quibus medicina pharmaceutica curare solet. Sanationes autem evangelicas quantumvis breviter inspicienti liquet Iesum neque egisse neque agere potuisse medicum. Ex innumeris aegrotis curatis ii memorentur, quorum sanatio ab evangelistis pressius describitur.

Paralytici: puer paralyticus centurionis procul absens solo verbi imperio curatur:³ paralyticus alius in lecto iacens erigitur mera voce: "Surge, tolle lectum tuum et vade in domum tuam."⁴ Quis physicus paralyticos sic erigit? Quattuor caecis Iesus medetur tangendo eorum oculos;⁵ caecum a nativitate illuminat linendo lutum super oculos eius et iubendo, ut lavet in natatoria Siloe.⁶ Tangere, linere, lavare non sunt remedia ophthalmica. Caecitas nativa insuper insanabilis tunc erat, neque hodie nisi sectione chirurgica curari potest.⁷ — Puerum surdum et epilepticum ("lunaticum") a nativitate simulque obsessum Iesus sanat increpando daemonium.⁸ Eodem modo sanat surdo-mutum unum,⁹ alium vero tangendo auriculas et linguam eius atque dicens: "Ephpheta, adaperire"¹⁰ Haec certo a medicina mutorum et surdorum aliena sunt. — Decem leprosos mundat iubens "Ite, ostendite vos sacerdotibus";¹¹ alium leprosum liberat verbo: "Volo, mundare."¹² Solo ergo voluntatis nutu formidandam illam scabiem tollit, cui medendae medici moderni adhuc impares sunt.¹³ — Mulier fluxum sanguinis (menorrhagiam) patiens a 12 annis sanatur tactu fimbriae vestimenti Iesu, cum antea in medicos erogasset omnem substantiam suam,¹⁴ ac revera solummodo sectione chirurgica et therapia medicamentosa naturaliter sanari potuit.¹⁵ — Hominem habentem manum aridam (atrophie, Muskelschwund) Iesus sanat verbis: "Extende manum tuam",¹⁶ mulierem inclinatam (articulorum affectione et resorptione) ab annis 18 erigit verbis: "Mulier, dimissa es ab infirmitate tua";¹⁷ virum hydropicum restituit simplici tactu;¹⁸ hominem 38 annos infirmum sanitati restituit iubendo: "Surge, tolle grabatum tuum et ambula."¹⁹ Nemo negaverit nullam artem physico-medicam sic sanare.

2. Iesus non sanavit vi psychico-medica.

Plurimi critici moderni, cum sanationes Iesu therapia physica explicare non possint, psychotherapiam invocant. Contendunt nempe Iesum tanta virtute psychica, tanta scil. voluntatis et animi naturalis vi praeditum fuisse, ut suggestione hypnotica vel etiam praeterhypnotica aegros sanare valuerit.²⁰ Verum Iesus suggestione neque usus est neque uti potuit ad sanandos infirmos.

Usus non est suggestione. Psychotherapeutae raros e multis infirmis sibi oblatis curant, eosque tantummodo sessionculis crebro iteratis, atque eo successu, ut saepissime vel fere semper recidant. Iesus vero omnes aegros sanabat, quotquot ei offerebantur; eos sanabat sine temporis et operae iactura: solo verbo, nutu, voluntatis imperio; eos demum sanabat successu stabili, neque vel unus recidit in pristinum statum infirmitatis. Ergo neutiquam agebat psychotherapeuten.

Adversarii thesim psychotherapeuticam fulcire nituntur dicentes Iesum, priusquam sanaret, ab aegrotis fidem poposcisse. Unde sanationes evangelicas simpliciter vocant sanationes fidei (faith healing, guérisons de foi, Glaubensheilungen), i. e. quarum causa fuit fides fiducialis in peritiam medicam Iesu. Immerito autem ita argumentantur. Nam Iesus fidem non quaerebat ad finem medicum, sed ad finem moralem et religiosum, cum omnia opera sua spectarent ad salutem animarum²¹ et praecipue ad confirmandum testimonium suae messianitatis et divinitatis.²²

Atque insuper haec fides, quamvis esset condicio sine qua non operabatur Iesus, non tamen erat causa miraculorum. Patet cum saepe saepius non poscebat fidem ab infirmis, sed a personis circumstantibus. E. g. filiam syrophoenissae e longinquo sanat propter fidem matris petentis;²³ puerum centurionis gentilis procul sanat, rogatus ab ipsius hero;²⁴ Malchum sanat omni fide destitutum;²⁵ discipulis iterato miraculose opitulatur tunc, cum modicae vel nullius sunt fidei.²⁶ Unde increduli gratis affirmant Iesum usum esse suggestione. Quin potius:

Uti non potuit suggestione ad sanationes efficiendas. Therapia suggestiva, sicuti alio loco probavimus,²⁷ solos morbos hystericos tollit, i. e. morbos, qui sive autosuggestione sive heterosuggestione orti fuerunt; morbi organici efficaciam psychotherapiae penitus eludunt. Iam vero saltem evidens est non omnes infirmos Domino oblatos hysteria laborasse, nisi forte tota fere gens Iudaeorum tempore Christi deliravit. Immo constat plurimos infirmos a Iesu sanatos hysteria non laborasse. Quis enim e. g. puerum centurionis paralyticum hysteriae accusaverit? quis hominem hydropicum? quis virum atrophicum? quis leprosos? quis Malchum aure carentem? Denique, artis medicinae neurologicae gnari nemini infirmorum evangelii adiudicant notas hysteriae.²⁸

Ergo sanationes a Christo non magis virtute psychica effici potuerunt quam vi physica. Proinde sunt opera supernaturalia, immo immediate divina, cum solus Deus infirmitatibus et sanitati summo imperio dominetur. Ergo Iesus Christus, in infirmitates et sanitates infinita potestate praeditus, verus est Deus.