Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus I: Demonstratio Christiana

1. Scientia prophetica Christi generatim considerata.

Iesum Christum scientia prophetica ea praeditum fuisse, qualem nemo prophetarum habuit, certo testantur evangelia cum libris prophetarum comparata.

Ceteris vatibus lumen propheticum non inest per modum habitus sive formae permanentis, sed per modum cuiusdam passionis sive impressionis transeuntis, qua Deus actualiter intellectum prophetae¹ illuminat. Cessante hoc lumine actuali, prophetae relinquuntur propriae inscitiae naturali. Prophetae ipsi multipliciter hoc indicant: "Et factum est verbum Domini ad me",² "Et factum est verbum Domini secundo ad me";³ "Et factus est sermo Domini ad me dicens";⁴ "Et factum est in trigesimo anno, in quarto, in quinta mensis ... aperti sunt caeli, et vidi visiones Dei ... factum est verbum Domini"⁵

Quasi discipulus coram magistro, ita propheta coram Domino diligenter auscultat, quid discat.⁶ Saepe saepius frustra illuminationem divinam exspectat, ac demum confitetur: "Dominus celavit a me, et non indicavit mihi."⁷

Iesus autem quasi in libro aperto semper legit res maxime absconditas; mysteria immo altissima Dei perfecte et constanter intuetur.

Non exspectat momentum illustrationis et communicationis scientiae supernaturalis. In se ipso possidet spiritum prophetiae; vaticinia quavis occasione edit, eaque ad arbitrium suum et de thesauro cognitionis suae profert, acsi essent res planissimae. Haec scientia divino-prophetica Iesu potissimum elucet ex eius cardiagnosi sive scrutatione cordium.⁸

2. Scientia cardiagnostica Christi speciatim.

Iesus cogitationes intimas tum amicorum, tum inimicorum novit et revelat.

a) Amicorum. Simonis characterem naturalem et individuum primo adspectu cognoscit nomenque huic characteri conveniens imponit: "Intuitus eum dixit: Tu es Simon filius Iona: tu vocaberis Cephas, quod interpretatur Petrus."⁹ Nathanaelem primo videns dicit: "Ecce vere Israelita, in quo dolus non est." Nathanaeli quaerenti: "Unde me nosti?" Iesus respondet: "Priusquam te Philippus vocaret, cum esses sub ficu, vidi te." Cui ille: "Rabbi, tu es Filius Dei, tu es rex Israel."¹⁰ Mulieri samaritanae vitam peccatricem pandit omniaque aperit, quaecumque ipsa fecerat, ita ut attonita exclamet: "Domine, video, quia propheta et tu."¹¹ Simon pharisaeus cogitat intra se: "Hic [Iesus] si esset propheta, sciret utique, quae et qualis est mulier, quae tangit eum: quia peccatrix est." Quam cogitationem Iesus tanta perspicacitate legit, acsi verbis expressa fuisset.¹² Discipuli litigant, quis eorum maior esset in regno caelorum. "At Iesus videns cogitationes cordis illorum", reprehendit eos, quod in via soli talia locuti sint.¹³

b) Inimicorum. Proponunt sibi scribae, ut Iesum accusent, quod in sabbato curaverit. "Ipse vero sciebat cogitationes eorum" atque acriter eos redarguebat.¹⁴

Pharisaei conqueruntur de eiectionibus daemonum, quasi eas fecisset in virtute Beelzebub. "Iesus autem, sciens cogitationes eorum", accusatores confundit.¹⁵ Statimque miraculo semet iustificat: "Et stupor apprehendit omnes, et magnificabant Deum. Et repleti sunt timore, dicentes: Quia vidimus mirabilia hodie."¹⁶

Traditoris et insidiatorum animos ab initio perspicit neque ulla eorum simulatione fallitur: "Sciebat enim ab initio Iesus, qui essent non credentes, et quis traditurus esset eum."¹⁷ "Iesus autem non credebat semetipsum eis, eo quod ipse nosset omnes, et quia opus ei non erat, ut quis testimonium perhiberet de homine: ipse enim sciebat, quid esset in homine."¹⁸

Ridiculum foret hanc cardiagnosim Iesu conferre cum naturali translatione cogitationum, quam telepathiam vocant. Phaenomena telepathica repetenda videntur ex motu continuo cerebrorum (Gehirnwellen) omnem cogitationem concomitante atque vibrationes in aethere excitante. Hae vibrationes per cerebrum unius hominis excitatae, a cerebro alterius hominis percipi quidem possunt, sed certis tantum condicionibus. Requiritur, ut subiectum percipiens habeat nervos delicatissimos; ut praestet attentionem acerrimam; ut sit exercitum longissima experientia; ut non longe distet a persona, cuius cogitationes velit suspicari; ut haec persona sit conscia experimenti instituendi. Atque etiam positis omnibus condicionibus medium telepathicum maxima tandem defatigatione hoc vel illud cogitatum coniectura plus minusve probabili assequitur.¹⁹

Iesus vero corda hominum scrutatur ea prorsus facilitate et perspicacitate, qua nos homunciones res ante oculos corporis positas spectamus. Talis autem cardiagnosis solius Dei est, qui solus "novit abscondita cordis"²⁰ atque "universas mentium cogitationes intelligit"²¹. Hinc cardiagnosis Iesu firmiter probat divinitatem Salvatoris.