Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus I: Demonstratio Christiana

Christologiam, qualem praedicaverint et coluerint apostoli statim post discessum magistri, Lucas medicus enarrat in Actibus Apostolorum. Ex catechesibus Petri, Stephani, Philippi, Pauli habitis paulo post mortem Christi atque descriptis in priore parte Actuum Apostolorum discimus discipulos iudaeis ante omnia annuntiasse messianitatem Iesu a Nazareth.¹ Naturam autem Messiae Iesu describentes eum profitentur Filium Dei et Dominum.

a) Filius Dei. Die pentecostes Petrus coram populo et iudicibus audet dicere: "Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob, Deus patrum nostrorum glorificavit Filium suum Iesum, quem vos quidem tradidistis et negastis ante faciem Pilati ... Vobis primum Deus suscitans Filium suum, misit eum benedicentem vobis."² Primi fideles orant: "Convenerunt enim vere in civitate ista adversus sanctum Puerum tuum Iesum, quem unxisti, Herodes et Pontius Pilatus cum gentibus et populis Israel ... Manum tuam extendas ad sanitates et signa et prodigia fieri per nomen sancti Filii tui."³ Philippus a baptizandis postulat fidem in "Filium Dei Iesum Christum".⁴ Eadem fides est pars maxime essentialis evangelii Pauli praedicantis "in synagogis Iesum, quoniam hic est Filius Dei"⁵ et affirmantis de Iesu scriptum esse in psalmo secundo: "Filius meus es tu, ego hodie genui te."⁶ Apostolos autem loqui de Filio Dei naturali, non morali, patet. Etenim Iesus Filius Dei ipsis est "auctor vitae",⁷ fons omnis salutis; mediator remissionis peccatorum; "constitutus a Deo iudex vivorum et mortuorum".⁸ Haec omnia de solo Filio Dei naturali edici possunt.

b) Dominus. Passim in ecclesia primigenia Iesus vocatur: "ὁ κύριος, Dominus", "Dominus Iesus Christus",⁹ "Dominus noster",¹⁰ "Dominus noster Iesus Christus". "Dominus" est nomen proprium Iesu. Inutile foret in hac veritate insistere, quippe quae in omni fere pagina Actuum prostet.

Iesum vero "Dominum" vocari non sensu profano,¹¹ sed sensu religioso, quo "Dominus" idem est ac Adonai, Iahve, verus Deus, facile probatur. Nam:

1°. Nomen "Domini" promiscue datur Deo Patri et Iesu Christo. Nomen "Domini" centies decies in Actibus legitur. Horum textuum circiter tertia pars respicit Deum Patrem; tertia pars Iesum Christum; tertia demum pars sive Patrem sive Iesum Christum, e. g. Act 11, 20 sq. vox "Dominus" ter invenitur, et quidem primo adhibetur Iesu, iterum Deo simpliciter, tertio Deo et Iesu insimul. Ergo "Dominus" Iesus aperte Deo aequiparatur.

2°. De "Domino" Iesu attributa divina praedicantur. Dominus Iesus convertit Saulum et sanat infirmos.¹² In nomine Domini Iesu discipuli cuncta miracula patrant atque conferunt baptisma in remissionem peccatorum.¹³ Fides in Dominum Iesum et gratia Domini nostri Iesu salvant.¹⁴ Pro Domino Iesu discipuli sanguinem fundunt;¹⁵ eidem Stephanus moriens spiritum suum tradit, quemadmodum antea Iesus Patri.¹⁶ Dominus Iesus est "auctor vitae" et "Dominus omnium".¹⁷ Denique Domino Iesu attribuuntur ea omnia, quae sive in Vetere sive in Novo Testamento attribuuntur Domino Deo, Adonai, Iahve. Ergo Iesus idem est ac Adonai, Iahve, verus Deus. Hoc magis etiam elucet ex eo, quod:

3°. "Dominus" Iesus est subiectum cultus religiosi primorum christianorum. Invocatio et adoratio Domini Iesu erant cultus proprius, quo christiani a iudaeis distinguebantur. Petrus ipsa die pentecostes ad Dominum Iesum accommodat verba Ioel: "Omnis, quicumque invocaverit nomen Domini [Iahve], salvus erit."¹⁸ Stephanus orat: "Domine Iesu, suscipe spiritum meum ... Domine, ne statuas illis hoc peccatum."¹⁹ Saulus baptizatur "invocato nomine ipsius" Domini Iesu.²⁰ Damasci fideles simpliciter appellantur homines, "qui invocant nomen istud" Domini Iesu.²¹ Ab initio ergo christiani eodem cultu latreutico, quo in Vetere Testamento solus Iahve colebatur, colunt Iesum ideoque in Iesum etiam transferunt nomen Iahve, Adonai, ὁ κύριος, Dominus.

Haec autem fides ecclesiae primigeniae ab ipso Iesu Christo originem ducit. Nam nisi Iesus Christus ipse in terris degens se revelasset Dominum Deum, numquam discipuli ei devovissent cultum supremum, quem adhuc devoverant soli Iahve sibi praecipienti:²² "Dominum Deum tuum [Iahve ha Elohim] adorabis et illi soli servies."²³