De natura et gratia libri III, cum Apologia contra Catharinum

Nemo autem quantumvis iustificatus, liberum se esse ab observatione mandatorum putare debet. Nemo temeraria illa, et a patribus sub anathemate prohibita voce uti, Dei praecepta homini iustificato ad obseruandum esse impossibilia: Nam Deus impossibilia non iubet, sed iubendo monet, et facere quod possis, et petere quod non possis, et adiuuat ut possis, cuius mandata gravia non sunt, cuius iugum suave est, et onus leve. Qui enim sunt filii Dei, Christum diligunt: qui autem diligunt eum (ut ipsemet testatur) servant sermones eius, quod utique, cum divino auxilio praestare possunt, licet enim in hac mortali vita, quantumvis sancti et iusti, in levia saltem, et quotidiana, quae etiam venialia dicuntur peccata, quandoque cadunt: non propterea desinunt esse iusti. Nam et iustorum illa vox est, et humilis, et verax, Dimitte nobis debita nostra, quo fit ut iusti ipsi eo magis se obligatos ad ambulandum in via iustitiae sentire debeant, quo liberati iam a peccato, servi autem facti Deo, sobrie, iuste, et pie viventes, perficere possunt per Christum Iesum, per quem accessum habuerunt in gratiam istam. Deus nanque sua gratia semel iustificatos non deserit, nisi ab eis prius deseratur, itaque nemo sibi in sola fide blandiri debet, putans fide sola se heredem esse constitutum, hereditatemque consecuturum, etiam si Christo non compatiatur, ut et conglorificetur: nam et Christus ipse (ut inquit Apostolus) cum esset filius Dei, didicit ex his quae passus est obedientiam: et consumatus, factus est omnibus obtemperantibus sibi causa salutis aeternae. Propterea Apostolus ipse monet iustificatos dicens, Nescitis q. hi qui in stadio currunt, omnes quidem currunt, sed unus accipit bravium, sic currite ut comprehendatis: ego igitur sic curro, non quasi in incertum, sic pugno non quasi aerem verberans, sed castigo corpus meum, et in servitutem redigo, ne forte cum aliis praedicaverim, ipse reprobus efficiar. Item princeps Apostolorum Petrus, Satagite ut per bona opera certam vestram vocationem, et electionem faciatis. Haec enim facientes non peccabitis aliquando: unde constat eos orthodoxae religionis doctrinae adversari, qui dicunt iustum in omni bono opere saltem venialiter peccare, aut (quod intolerabilius est) poenas aeternas mereri. Atque etiam eos qui statuunt in omnibus operibus iustos peccare, si in illis suam ipsorum socordiam excitando, et sese ad currendum in stadio cohortando, cum hoc ut in primis glorificetur Deus, mercedem quoque intueantur aeternam, cum scriptum sit, Inclinavi cor meum ad faciendas iustificationes tuas propter retributionem, et de Mose dicat Apostolus, quod aspiciebat in remuneratione.