De natura et gratia libri III, cum Apologia contra Catharinum

I. QUOD peccatum originale secundum propriam rationem culpae manet in baptizato. 33.

2 Quod idem peccatum prohibetur illo praecepto decalogi, Non concupisces, ibidem. Sed latius, 37. et infra.

3 Quod Deus peccatum originale, dum remittit, non tollit. 35.

4 Quod propter carnis concupiscentiam petimus in oratione dominica, Dimitte nobis debita nostra. 38.

5 Quod effectus peccati originalis sit vacare metu Dei, odium eius, et his similia. 42.

6 Quod non est liberum arbitrium, sed omnia de necessitate absoluta eveniunt, ut dixerat Vuiclephus. 47.

7 Quod omnia a solo Deo in nobis fiunt, sive bona, sive mala ex necessitate, ibidem.

8 Quod liberum arbitrium sit figmentum in rebus, et titulus sine re, ibidem.

9 Quod Deus cogit nos ad peccandum. 58.

10 Quod Deus sit tota causa operum nostrorum, nihil nobis agentibus. 61.

11 Quod omnia opera, quae fiunt in peccato, sunt peccata. 66.

12 Quod omnia praecepta tenemur ex caritate servare, alias impletio ipsa est peccatum. 77.

13 Quod nulla est dispositio ad gratiam. 81.

14 Quod sola fide iustificamur: reliqua vero opera liberrima sunt, neque praecepta, neque prohibita: cum ceteris annexis. 102.

15 Quod parvulis ante usum rationis necessarius sit actus fidei. 103.

16 Quod non requiritur actualium poenitentia tanquam dispositio iustificationis. 137.

17 Quod peccata actualia dum iustificamur non ita remittuntur, ut tollantur, sed id tantum quod non imputantur. 159.

18 Quod nulla inhaeret nobis iustitia, per quam simus formaliter iusti: id est, accepti Deo, sed tantum ea per quam facimus opera inchoate et imperfecte, iusta. 162.

19 Quod in prima iustificatione omnes efficimur aequaliter iusti. 163.

20 Quod iustitia nobis inhaerens non est ita perfecta, ut per ipsam simus vere amici Dei. 160.

21 Quod verbo solo Euangelico opus est ad salutem. 104. et 173.

22 Quod homo sola iustificante fide implet totam legem. 174.

23 Quod iustus a vinculo legis liberatus est. 175.

24 Quod nulla est virtus nisi fides: neque ullum peccatum praeter infidelitatem. 177.

25 Quod opera externa secundum tabulae sunt hypocrisis. 179.

26 Quod nullum est consilium, sed omnia sunt praecepta. 180.

27 Quod nemo, quantumcunque iustus, neque per gratiam Dei potest satisfacere legi. 182.

28 Quod iustus in omni bono opere peccat, quia est omissio praecepti dilectionis. 182.

29 Quod non nos per auxilium Dei implemus legem, sed Deus ipse. 186.

30 Quod non omnes implere possunt omnia, sed singulariter aliqua praecepta. 187.

31 Quod idem opus est bonum et malum. 193.

32 Quod per fidem ita remittuntur omnia peccata, ut nulla sit necessaria satisfactio. 198.

33 Quod opera iusti per gratiam Dei facta nulla sint merita. 205.

34 Quod quivis potest et debet certus esse suae salutis, sine respectu suorum operum. 219.

35 Quod quanuis dubitet quis, an opera sua peccata sint, certus est tamen, non imputari sibi. 221.