Commentaria in Primam Partem Summae Theologiae

Titulus, quoad quid nominis, nihil aliud exigit nisi notari duo. Primo, ly assumere, quod significat ad se sumere, idest ad sui ipsius manifestationem; et non ad sua opera peragenda. – Secundo, Scripturae consuetudo attendenda est, in qua introducuntur angeli in corporibus apparentes.

In corpore tria facit: primo, refert quandam opinionem Rabbi Moysis¹; secundo, improbat eam²; tertio, respondet quaesito unica conclusione³.

II. Quoad primum, opinio illa dicit duo: scilicet et quod angeli non assumunt corpora; et quod ea quae dicuntur in Scripturis de corporea apparitione angelorum, intelliguntur de imaginaria tantum apparitione.

III. Quoad secundum, arguitur contra ultimum dictum, sic. Communiter visum ab omnibus, videtur visione corporali, qua videtur illud quod est positum extra videntem: sed angeli corporaliter apparentes fuerunt visi communiter ab omnibus: ergo.

Maior patet ex differentia inter visionem corporalem exteriorem et imaginariam, ex parte obiecti: quia pura imaginaria terminatur ad obiectum intra, oculorum vero visio terminatur ad obiectum extrinsecum. Et ex hoc sequitur alia differentia: quia visum imaginarie, ut sic, solum est in imaginante, et consequenter sibi soli apparet; visum autem oculis, quia extra videntem existit, ab omnibus communiter videri potest. – Minor vero ex Scriptura probatur de angelis qui apparuerunt Abrahae, Loth et Tobiae.

IV. Quoad tertium, conclusio responsiva est ista: Angeli interdum assumunt corpora. – Probatur sic. Quod est substantia quae non est corpus, nec habet corpus naturaliter unitum, et quandoque videtur visione corporali, interdum assumit corpus: angeli sunt huiusmodi: ergo. – Minor nota est ex hoc articulo et praecedentibus. Et similiter maior.