De Remissione Peccatorum

Proinde nunc omnis iniquus intra Ecclesiam positus malam conversationem respuat, et bonae vitae cursum festinet arripere, ut ad aeternam vitam valeat pervenire. Nunc omnis impius pravam fidei sententiam deponat, et ad Ecclesiam venire non differat. Nunc sibi omnis homo dextrae partis comparet meritum, si non vult sinistrae partis perferre tormentum. Nunc ambulet iustitiae viam, ut ad patriam veniat, in qua requiem habeat sempiternam. Nunc omnis qui Deum malis operibus exacerbat, transeat ad vitam bonam, per quam propitius Deus acquiritur, ut accipiat vitam aeternam, quam Deus bonis sine fine largitur. Nemo desperet misericordiam Dei, considerans atrocitatem cuiuslibet criminis; nec tamen aliquis sub spe misericordiae Dei permaneat in peccatis, sed confidentia sperantis ita sine dubitatione petat poenitentiae portum, ut humilitas poenitentis fugiat desperationis lethale naufragium. Et sic Dei misericordiam diligat, ut eius consideret cum timore iustitiam. Totum sibi speret relaxari posse converso, nec dimittendum tamen aliquid existimet obdurato. Hoc tempore mutet iniquus vitam, et non inveniet poenam. Fugiat culpam, et accipiet veniam. In hoc enim tempore beneficium remissionis acquiritur, quando mutationem voluntatis, meriti quoque mutatio comitatur. Nunc omnis qui laborat et oneratus est, ad Deum vocantem reficiendus veniat: nunc super se lene (al. leve) iugum Salvatoris levemque sarcinam tollat; nunc ab eo discat quia mitis est et humilis corde, si animae suae requiem desiderat invenire; nunc aversus ad conversionem currat; nunc iniquus ab iniquitate discedat, nunc errans ad viam veritatis redeat. Modo quaerat Domini misericordiam, qui non vult pati sine fine miseriam. Modo quaerat aeternam vitam, qui non vult in aeternum mori. Nunc praeveniat in confessione faciem Dei, qui non vult sempiterna punitione damnari. Nunc enim fructuose poenitentia geritur, nunc remissio peccatorum poenitenti conceditur; nunc converso regni coelorum possessio non negatur, in qua sine fine vivitur et sine fine gaudetur: ubi nec mors laetantibus adimit vitam, nec moeror viventibus potest auferre laetitiam. In quali enim fide et opere unumquemque hominum vitae huius invenerit finis, talis ei retributio dabitur, cuius non erit finis. Quia sicut omnis qui ante finem vitae praesentis conversus non fuerit, et in malis suis finierit, ultra requiem non habebit: sic omnis qui in hoc tempore divinis praeceptis obediens, a malis suis conversus fuerit, si in fide recta et bona vita intra Ecclesiam catholicam perseveraverit usque in finem, hic salvus erit. Amen.