De Remissione Peccatorum

Ut autem plenius agnoscamus praesentis tantum saeculi tempus humanae conversioni concessum, illos attendamus operarios quos Dominus vocavit ad vineam¹. Quorum vocationem licet diversis horis egerit², hora tamen undecima, hoc est ante finem diei consummavit. In illis autem horis quibus vocati sunt operarii, cognoscuntur mundi huius aetates, quibus Deus ad opus bonum vocavit quos ad se gratuita iustificatione convertit. Accipitur enim mane huius diei ab initio mundi usque ad diluvium; tertiae horae quippe vocatio fuit a diluvio usque ad Abraham; sextae horae vocatio, ab Abraham usque ad David; a David vero usque ad transmigrationem populi in Babyloniam, hora nona completa est; deinde hora undecima fuit in primo adventu Christi, quo venit humilis in carne mortali, in qua pro peccato mundi dignatus est immortalis occidi. Haec est operariorum postrema vocatio, quae nunc agitur usque ad praesentis saeculi finem, id est ab adventu humilitatis eius usque ad adventum celsitudinis; ab adventu quo bonus venit iudicandus a malis, ut misericorditer de malis faceret bonos, usque ad adventum quo iuste iudicaturus est et malos et bonos; ab adventu piae remissionis, usque ad adventum iustae retributionis; ab adventu quo ex usuris et iniquitatibus liberavit animas pauperum³, usque ad adventum quo veniet cum usuris exigere pecuniam suam, a quibus eam invenerit consumptam, aut nullo boni operis studio duplicatam⁴. Haec est hora quam novissimam beatus Ioannes appellat: Pueruli, novissima hora est⁵. Post huius horae consummationem non ad vineam Dominus operarios vocat, sed veniet ut unicuique mercedem sui operis reddat, sicut ipse ait: Ecce venio cito, et merces mea mecum est⁶. Ille sibi ergo speret divinae retributionis denarium tribuendum, qui antequam dies praesentis saeculi finiatur, in dominica vinea laudabiliter operatur. Neque enim aliud est illa operatio, nisi cordis vera conversio: ille vero sicut oportet ad Deum convertitur in quo est, sicut Apostolus dicit, fides quae per caritatem operatur. Illa quoque horarum diversitas digne accipiatur, sicut superius posuimus, aetatum mundi distinctio. Non tamen incongrue possumus in hac horarum diversitate etiam uniuscuiusque hominis aetates accipere: ut mane sit hominis quousque finiatur infantia, deinde pueritiae finis consummet tertiam, adolescentiae terminus peragat sextam, iuventutis consummatio perficiat nonam, gravitatis cursus peragat undecimam, et deinceps senectus tendens ad terminum, totius diei consignet occasum. In quacunque igitur vitae praesentis aetate omnis iniquus aut impius toto corde fuerit conversus ad Deum, statim praeteritorum omnium remissionem accipiet peccatorum.