De Remissione Peccatorum
Fulgentius of Ruspe (468–533)
First published 1861
De Remissione Peccatorum ad Euthymium is a two-book treatise by Saint Fulgentius of Ruspe on the forgiveness of sins. Addressed to Euthymius, it examines whether sins may be remitted after death and discusses related questions concerning repentance, baptism, divine judgment, and salvation, arguing throughout from Scripture and the Catholic faith.
Liber Primus
Caput I
Caput II
Caput III
Caput IV
Caput V
Caput VI
Caput VII
Caput VIII
Caput IX
Caput X
Caput XI
Caput XII
Caput XIII
Caput XIV
Caput XV
Caput XVI
Caput XVII
Caput XVIII
Caput XIX
Caput XX
Caput XXI
Caput XXII
Caput XXIII
Caput XXIV
Caput XXV
Caput XXVI
Caput XXVII
Caput XXVIII
Caput XXIX
Liber Secundus
Caput I
Caput II
Caput III
Caput IV
Caput V
Caput VI
Caput VII
Caput VIII
Caput IX
Caput X
Caput XI
Caput XII
Caput XIII
Caput XIV
Caput XV
Caput XVI
Caput XVII
Caput XVIII
Caput XIX
Quisquis autem potest invenire in Evangelio aut docere, post finem diei quemlibet operarium vocatum ad vineam, digne speret et certissime praedicet cuilibet iniquo qui in praesenti saeculo conversus non fuerit, facultatem boni operis aut gratiam remissionis futuri saeculi tempore concedendam. Item quisquis ostenderit cuilibet ad operationem vineae dominicae ante finem diei non vocato denarium iussu Domini datum, digne congrueque speret cuilibet ante finem praesentis vitae non converso regnum coelorum largitate Domini conferendum. Si vero illos quos diurni operis in vinea pius labor exercuit, ipsos tantum post finem diei denarii merces excepit; nos quoque si ad denarium aeternae vitae pervenire volumus, in vinea Dominica praesenti tempore laboremus; nec contemnamus imperium vocantis, si nolumus a largitate remunerantis excludi. Qui enim ante finem diei non operatur in vinea, finito die non poterit denarium accipere: quia tunc non erit tempus, cum unusquisque ad operationem vineae misericorditer vocetur, sed quo merces praeterita operatione ( forte praeteritae operationi) reddatur. Non ergo ibi erit pia vocatio, sed iusta redditio. Ille denarius nec otioso dabitur, nec ei qui extra vineam foris operatur. Otiosus est autem catholicus qui non vult bene operari: Quia fides sine operibus, otiosa et mortua est in semetipsa1. Extra vineam vero ille operatur, qui constitutus in qualibet haeresi, bonorum quidem operum gerit studium, sed ipse sibi male credendo denegat salvationis effectum. Dicit enim beatus Paulus apostolus, quia omne quod non est ex fide, peccatum est2; et: Sine fide impossibile est placere Deo3. Uterque igitur sibi adimit denarium, uterque se ab operariorum consortio efficit alienum: iste quidem quia intra vineam dominicam constitutus noluit esse studio operationis attentus; ille vero quia foris operatus est quod ante finem diei intra vineam dominicam debuit operari. Ac per hoc ille, quia non est operatus unde salvari possit; ille autem, quia non ibi operatus est, ubi donum salutis acciperet: et idcirco finito die nec ille ad vineam intrare permittitur, et illi facultas bonae operationis aufertur; quia catholicus quidem malus in convivio Domini vestem nuptialem non habuit (quod Paulus fidelibus intimat formidandum, dicens: Si tamen vestiti, non nudi inveniamur4: haereticus vero ad ipsum convivium tempore acceptabili venire contempsit. Et ideo ille proiicietur, et illi facultas ingrediendi non dabitur. Nunc itaque tempus ut palea mutetur in triticum; nunc tempus ut omnis iniquus festinet ex zizaniis triticum fieri, si non vult inexstinguibilis ignis aeternitate comburi. Si quis enim praesentis temporis gratiam respuens, quo Dominus non ad iudicandos, sed ad salvandos peccatores venire dignatus est, in suis crediderit iniquitatibus permanendum, nullam inveniet misericordiam in futuro iudicio: quia nec tempore ventilationis paleam frumento misceri ventilator ille permittet, nec tempore reddendae rationis talenti potestatem pigro, inutili famulo severitas divina concedet; sed sicut paleas tunc inexstinguibilis ignis exuret, sic nequam pigrumque servum tenebris exterioribus deputatum fletus et stridor dentium aeternus excipiet. Quid est enim aliud quod ille servus ligari manibus iubetur et pedibus, nisi ut in manibus mali operis reatus, in pedibus autem malae voluntatis puniendus ostendatur affectus?