Haec est mors, quae secundum carnem viventes excipiet, sicut beati Pauli praedicatio sancta testatur, ita dicentis: Ergo, fratres, debitores sumus non carni, ut secundum carnem vivamus. Si enim secundum carnem vixeritis, moriemini; si autem spiritu facta carnis mortificaveritis, vivetis1. Facta autem carnis sequitur, si quis aut obsequitur desideriis saecularium, aut in impietate vult remanere captivus: cum nos non aliud doctrina spiritalis erudiat, nisi ut abnegata impietate, desideria quoque saecularia deponamus. Quod gentium Doctor his verbis insinuat: Apparuit autem gratia Domini omnibus hominibus, erudiens nos, ut abnegantes impietatem et saecularia desideria, sobrie et iuste et pie vivamus in hoc saeculo, exspectantes beatam spem, et adventum gloriae magni Dei, et Salvatoris nostri Iesu Christi2. Illorum est igitur spes beata, illorum exspectatio certa, illorum felicitas futura, qui abnegantes impietatem et saecularia desideria, sobrie et iuste et pie vixerint in hoc saeculo. Sobrietas itaque et iustitia et pietas debent a Christianis intentissime custodiri. Sobrietatem autem custodit quisquis mores suos vitamque componit. Et ille iuste vivit, qui proximo nec mali aliquid ingerit, et in quantum potest, adiutorium bonae operationis impendit. Ille etiam pie vivit, qui perversum aliquid nec credit de Deo, nec dicit. Quisquis ergo vult ad regnum pervenire coelorum, vivat sobrius in semetipso, iustitiam servet in proximo, pius perseveret in Deo.