De Remissione Peccatorum

Ipse enim noster Salvator et iudex, qui nunc venit ut salvet, tunc est autem venturus ut iudicet; qui nunc venit ut bonos ex malis pia remissione faciat, tunc autem venturus est ut malos a bonis iusta examinatione discernat. Primi adventus sui demonstrat beneficium dicens: Venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat¹. Secundi vero adventus metuendam sic intimat aequitatem: Veniet Filius hominis, et tunc reddet unicuique secundum opera sua². Primi adventus misericordiam rursus ostendens, ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret: ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam. Non enim misit Deus Filium suum in mundum ut iudicet mundum, sed ut salvetur mundus per ipsum³. Secundi vero adventus iudicium sic pronuntians, dicit: Multa habeo de vobis loqui et iudicare⁴. Et alio loco: Sermo quem locutus sum vobis, ipse iudicabit vos⁵. Et alio loco: Sicut audio iudico, et iudicium meum verum est⁶. Rursus beneficium primi adventus sui, quo nullum inveniens vivum gratis suscitat mortuos, quos utique facit ex impiis iustos, talibus intimat verbis: Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei, et qui audierint vivent⁷., Secundi vero adventus examen, quo iudicaturus est vivos et mortuos subsequenter praenuntiat, dicens: Amen, amen dico vobis, quia veniet hora, quando omnes qui in monumentis sunt audient vocem eius: et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitae; qui autem mala egerunt, in resurrectionem iudicii⁸. Praesentis itaque vocis eius auditus donat vitam mortuis, cum fidei gratiam largitur incredulis, et quos malos invenit, bonos facit; praesentis autem vocis eius auditus impios pie iustificat, peccatores misericorditer salvat, caecos clementer illuminat. Secundae autem vocis eius auditus, sicut iustis coronam iustitiae reddet, sic iniquis poenam pro iniquitate retribuet. In primae vocis eius auditu, praevenit peccantes misericordia redimentis; in secundae vocis auditu, subsequetur operantibus retributio iudicantis. Hic omnibus dicitur: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vos reficiam⁹. Illic autem dextris tantum dicetur: Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum¹⁰; sinistris vero dicetur: Ite, maledicti, in ignem aeternum¹¹. Ubi est meritorum tanta certissima cognitio pastoralis, qua segregabuntur oves ab haedis, ut ita nullus haedus ponatur ad dexteram, sicut ovis nulla collocabitur ad sinistram. Illa quippe merita cum quibus homines ex hac vita discedunt, ipsa cum eis in illa vita indesinenter atque incommutabiliter permanebunt, sive bona quae hic divina pietas contulit, seu mala quae hic humana iniquitas comparavit. Ac per hoc nulla ibi erit remotio malorum, quamvis futura sit bonorum promotio meritorum. Illa enim manebunt in poena, ista perficientur in gloria. Istud est tempus quo Deus, sicut in psalmo scriptum est: Non secundum peccata nostra fecit nobis, neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis. Quoniam secundum altitudinem coeli a terra, confirmavit Dominus misericordiam suam super timentes eum. Quoniam sicut distat ortus ab occasu, elongavit iniquitates nostras a nobis¹². In illo autem iudicio coronam iustitiae reddet iustus iudex, sicut Apostolus ait, his qui diligunt adventum eius¹³; operantibus autem iniquitatem, sicut psalmus (XXVII, 4) ostendit, dabit secundum opera eorum, et secundum nequitiam studiorum ipsorum, et secundum opera manuum eorum tribuet illis, reddet retributionem eorum ipsis: ea scilicet causa, quia qualis unusquisque de hac vita egreditur, talis futurae vitae sine dubitatione reddetur; nec de corruptione in incorruptionem in illo iusto mutabitur iudicio, qui ab iniquitate ad iustitiam, et a mala vita ad bonam vitam non prius in hoc saeculo fuerit immutatus.