Propterea Paulus dicit: Omnes quidem resurgemus, sed non omnes immutabimur1. Quod cum beatus dixisset Apostolus, ne sensus sermonis eius apud aliquos penderet incertus, scivit subsequenter fidelibus ostendendum, quosnam futurae resurrectionis tempore dixerit immutandos. Profecto enim si dixisset: Omnes resurgemus, sed non immutabimur, nullius immutatio futura crederetur. Et iterum si dixisset: Omnes resurgemus, et immutabimur; sicut omnes creduntur resurrecturi, omnes etiam crederentur similiter immutandi. At cum omnium futuram resurrectionem praedixerit, nec tamen omnes asseveraverit immutandos, admonuit nos sollicite scrutari quinam sint in resurrectione futuri examinis immutandi. Hoc autem nolens relinquere beatus Paulus ambiguum, ne licentius iniqui delinquerent, si commune sibi cum iustis munus futurae mutationis audissent, sequenti sermone curavit ostendere illius mutationis donum: In momento, in ictu oculi, in novissima tuba: canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti: et nos immutabimur2. Cum dicit, nos, ostendit illos secum futurae mutationis potituros dono, quos in hoc tempore cum Paulo sociisque eius tenet ecclesiastica recteque vivendi communio. Ipsius vero mutationis insinuans qualitatem dicit: Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem3. Ut ergo in talibus tunc sequatur mutatio iustae retributionis, nunc praecedit mutatio gratuitae largitatis. Quam mutationem beatus propheta David ostendens, ait: Dixi, nunc coepi: haec mutatio dexterae Excelsi4.