De docta ignorantia
Nicholas of Cusa (1401–1464)
De docta ignorantia (On Learned Ignorance, 1440), in three books: the absolute maximum (God), the contracted maximum (universe), and Jesus Christ. Latin text transcribed from the Rotta 1913 Bari edition.
Prologus
NICOLAUS DE CUSA CARDINALIS REVERENDISSIMO PATRI IULIANO CARDINALI PRAECEPTORI SUO METUENDO S.
Admirabitur et recte maximum tuum etiam probatissimum ingenium, quid sibi hoc velit, quod dum meas barbaras ineptias incautius pandere attempto, te arbitrum eligo, quasi tibi pro tuo cardinalatus officio apud Apostolicam Sedem in publicis maximis negotiis occupatissimo aliquid otii supersit, et post omnium latinorum scriptorum, qui hactenus claruerunt, supremam notitiam et nunc graecorum ad meum istum fortassis ineptissimum conceptum tituli novitate trahi possis, qui tibi qualis ingenio sim, iamdudum notissimus existo. Sed haec admiratio, non quod prius incognitum hic insertum putes, sed potius qua audacia ad de docta ignorantia tractandum ductus sim, animum tuum sciendi peravidum spero visendum alliciet. Ferunt enim naturales appetitum quandam tristem sensationem in stomachi orificio anteire, ut sic natura, quae seipsam sanam conservare nititur, stimulata reficiatur. Ita recte puto admirari, propter quod philosophari sciendi desiderium praevenire, ut intellectus, cuius intelligere est esse, studio veritatis perficiatur. Rara quidem, etsi monstra sint, nos movere solent. Quamobrem, praeceptorum unice, pro tua humanitate aliquid digni hic latitare existimes et ex germano in rebus divinis qualemcumque ratiocinandi modum suscipe, quem mihi labor ingens admodum gratissimum fecit.