De Auctoritate Summi Pontificis et Generalis Concilii
Denis the Carthusian (1402–1471)
Treatise on the authority of the pope and the general council. Divided into three books, it examines the scriptural, patristic, and canonical foundations of papal primacy, defends the universal jurisdiction of the Roman Pontiff, and addresses conciliarist arguments concerning the relationship between papal and conciliar authority.
✦ This work is being completed — add a section.
Epistola nuncupatoria
Liber Primus
Prooemium
Articulus I: De motivo editionis huius tractatus
Articulus II: De universali auctoritate ac praesidentia papae super totam Ecclesiam, seu universos fideles simul acceptos, secundum sanctos catholicosque doctores, tam Graecos quam Latinos
Articulus III: De mirabili excellentia et plenitudine potestatis domini papae, ex verbis s. Bernardi ad Eugenium papam, ex quibus praehabita confirmantur
Articulus IV: De potestate, dignitate ac praesidentia papae, secundum Thomam in Summa contra gentiles et super secundum Sententiarum
Articulus V: De dispositione ecclesiasticae hierarchiae instar hierarchiae angelicae, secundum divum Dionysium, s. Bernardum, b. Thomam et Hugonem de S. Victore: ex quibus probatur quod in tota Ecclesia unus summus praesideat pontifex
Articulus VI: De potestate et excellentia papae, atque de casibus ad ipsum specialiter pertinentibus, ex Raimundo et ex Summa Pisana, item ex Summa confessorum
Articulus VII: De excellentia, potestate ac praesidentia papae, secundum Bonaventuram et Durandum de S. Portiano itemque secundum Durandum qui fuit Ordinis s. Francisci
Articulus VIII: De subordinatione, limitatione et subiectione potestatis seu auctoritatis papalis sub voluntate, lege atque imperio Christi
Articulus IX: Qualiter liceat summo pontifici dispensare
Articulus X: De praecipua difficultate in negotio Ecclesiae iam versante, videlicet an papa sit super generale concilium, vel econtra, hoc est an maior sit potestas concilii quam papae, an vice versa
Cum iuxta omnia praeinducta papa sit universalis seu totius militantis Ecclesiae coniunctim acceptae (quantum ad eos qui suo sunt tempore) pastor, princeps et pontifex, gubernator et iudex, caput, sponsus et pater, purgator, illuminator atque perfector; videtur quod absolute loquendo, ipse sit super generale concilium habeatque maiorem potestatem quam illud, possit quoque illud iudicare, nec habeat iudicari ab illo: quo concesso, multa videntur inconvenientia sequi. Porro, quod generale concilium sit super papam et amplioris potestatis seu auctoritatis quam ille, ac iudex ipsius, hinc apparet necessario concedendum, quoniam in generali concilio Constantiensi hoc apertissime determinatum est. Sed et universitates seu studia quaedam privilegiata, in scriptis suis hoc videntur concorditer affirmare: quibus contradicere videtur penitus insecurum, praesertim cum iuxta illud veri proverbii, unicuique in sua arte experto et trito credendum sit. Unde venerandi sacrae theologiae professores in difficultatibus Scripturarum et quaestionibus statum Ecclesiae atque salutem concernentibus animarum exercitati fundamentaliterque edocti, videntur de hac materia certius iudicare. Sunt autem et aliae et variae controversiae ac difficultates, in quibus contra se invicem scribunt faventes concilio et stantes cum domino Eugenio: quae infra tangendae sunt.