De Auctoritate Summi Pontificis et Generalis Concilii
Denis the Carthusian (1402–1471)
Treatise on the authority of the pope and the general council. Divided into three books, it examines the scriptural, patristic, and canonical foundations of papal primacy, defends the universal jurisdiction of the Roman Pontiff, and addresses conciliarist arguments concerning the relationship between papal and conciliar authority.
✦ This work is being completed — add a section.
Epistola nuncupatoria
Liber Primus
Prooemium
Confiteor tibi, Pater, Domine caeli et terrae quod abscondisti haec a sapientibus et prudentibus et revelasti ea parvulis. Etiam, Pater, quia sic placuit ante te. Luc. X, 21.
Haec sunt verba unigeniti Filii Dei ad Patrem aeternum scripta, in quibus Christus secundum naturam assumptam gratias agit Patri aeterno, eo quod sua supernaturalia documenta, utputa fidei Christianae mysteria legisque evangelicae sacramenta, humilibus revelavit, quae «sapientibus» atque «prudentibus», id est superbis, qui in oculis propriis magni et docti sunt, occultavit. Quemadmodum enim humilitas efficit mentem divinae illustrationis capacem, quia substernit et subiicit eam Deo altissimo; ita superbia facit eam ad suscipienda gratiarum charismata prorsus indignam, eo quod reddat eam Creatori suo inobedientem atque rebellem. Hinc scriptum est: Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam, quoniam ab humilibus honoratur.1 In eodem quoque libro habetur: Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam.2 Quod verbum tanti est ponderis, ut sacratissimi apostoli Petrus et Iacobus illud allegent in scriptis suis canonicis.3 Itaque qui sapientiae dono perfundi, qui desuper illustrari ac edoceri, qui incerta et occulta sapientiae Dei sibi manifestari desiderat,4 humilitate se vestiat, imo in omnibus profundissime se ipsum humiliet.
Denique, sicut in exordio primitivae Ecclesiae Deus omnipotens per humillimos Christi discipulos, sanctos apostolos, fidem ac legem evangelicam in toto orbe disseminavit, plantavit, firmavit; sic usque in praesens per tales hanc ipsam fidem ac legem sanctissimam in suo conservavit vigore, ita ut nec a tyrannis, neque ab haereticis, neque a falsis fratribus potuerit haec fides et lex exstirpari. Unde sperandum est quod nunc quoque similiter suae succurret Ecclesiae, ecclesiasticam unitatem reformando in ea.