De Sacrificio Missae

Name: De Sacrificio Missae
Author: Giovanni Bona

First published 1658

Cardinal Giovanni Bona’s De Sacrificio Missae is an ascetical guide to the worthy celebration of the Holy Sacrifice of the Mass. Addressed particularly to priests, it combines an account of the sacrifice, its efficacy, fruits, and application with practical instruction on priestly holiness, intention, devotion, preparation, the celebration itself, and thanksgiving afterward. Bona’s purpose is not merely ceremonial: the work seeks to form the interior dispositions by which the priest may celebrate attentively, devoutly, and reverently. The work first appeared in 1658. This transcription follows the 1810 Waterford edition and contains the author’s Praemonitio and Chapters I–VII, including the prayers and devotional exercises represented in the submitted sections; other appended matter is omitted.

Praemonitio I: Ad Sacerdotes de Usu et Scopo Huius Libelli

Caput I: Quedam praemittuntur de ipso Missae Sacrificio

Section I: Quale Sacrificium sit Missa

Section II: De his qui offerunt hoc Sacrificium

Section III: De vi effectiva huius Sacrificii

Section IV: De valore et fructibus Sacrificii

Section V: Quae praxis servanda in applicatione Missae

Caput II: De requisitis in Sacerdote ad rite et pie celebrandum.

Section I: De Puritate vitae

Section II: De rectitudine intentionis

Section III: De actuali devotione

Caput III: Variae considerationes ante Missam.

Section I: Quanta sit Sacerdotum dignitas, et quanta debeat esse sanctitas

Section II: De excellentia huius Sacrificii

Section III: De eiusdem necessitate

Section IV: Qua reverentia celebrandum sit

Section V: Aliae considerationes ad pios affectus in celebrante excitandos

Caput IV: De his quae Missae celebrationem Proxime antecedunt.

Section I: De necessitate praeparationis

Section II: De praemittenda Confessione sacramentali

Section III: Modus confitendi

Section IV: Oratio ante confessionem, et actus contritionis

Section V: Oratio post confessionem

Section VI: Directio intentionis ante Missam

Section VII: Deprecatio pro omnium necessitatibus

Section VIII: Specialis oblatio sacrificii quatenus est Latreuticum

Section IX: Oblatio sacrificii quatenus est Eucharisticum

Section X: Oblatio Sacrificii quatenus est Propitiatorium

Section XI: Oblatio Sacrificii quatenus est Impetratorium

Section XII: Actus diversarum virtutum ante Missam

Section I: FIDEI

Section II: SPEI

Section III: CHARITATIS

Section IV: DESIDERII

Section V: GRATITUDINIS

Section VI: TIMORIS

Section VII: HUMILITATIS

Section XIII: Commemoratio Dominicae Passionis ante Missam

Section I: ORATIO

Section XIV: Oratio ante Missam ad Patrem

Section XV: Oratio ante Missam ad Dominum Iesum Christum

Section XVI: Alia Oratio ad eundem

Section XVII: Oratio ad Spiritum Sanctum

Section XVIII: Oratio ad Beatam Virginem

Section XIX: Oratio ad Sanctos Angelos

Section XX: Invocatio omnium Sanctorum

Caput V: De Missae celebratione.

Section I: De proxima dispositione ad Missam

Section II: De sacris Vestibus et earum significatione

Section III: De accessu Sacerdotis ad Altare

Section IV: De initio Missae usque ad Introitum

Section V: De Introitu usque ad Epistolam

Section VI: De Epistola, Evangelio et Symbolo

Section VII: De Offertorio usque ad Canonem

Section VIII: De canone usque ad Consecrationem

Section IX: De Consecratione usque ad Orationem Dominicam

Section X: De Oratione Dominica usque ad Communionem

Section XI: De Communione

Section XII: De postrema parte Missae usque ad finem

Peracta Communione sequitur gratiarum actio, quae est ultima Missae pars, incipiens a Versiculo, qui Communio dicitur, eo quod olim caneretur, dum populus communicabat. Sequentes autem orationes, non solum gratiarum actionem continent, sed etiam postulationem ut dona accepta in te permaneant, et maius quotidie sumant incrementum. Tum dimittitur populus, et dum ille respondet, Deo gratias, iterum gratias ages Deo. Ad orationem Placeat tibi, rursum offeres sacrificium purissima intentione, et cum omni desiderio triumphantis ac militantis Ecclesiae, prout ipsa verba sonant. Deinde populo benedicens, uberem a Deo omnibus fidelibus benedictionem, omniumque coelestium gratiarum abundantiam ex animo precaberis, ut nunc in via, postea in patria sanctissimam Trinitatem omnes glorificent.

Leges demum in fine initium Evangelii secundum Ioannem cum reverentia et affectu gratitudinis pro beneficio Incarnationis et vocationis ad fidem, et cum desiderio gloriae Dei, ut ab omnibus agnoscatur, et glorificetur. Sanctus Augustinus, ut gravissimi autores testantur, hoc Evangelium aureis litteris conscribendum, et per omnes Ecclesias in loco eminenti proponendum esse dicebat. Idem antiqui Christiani tanti faciebant, ut plerique collo appensum ferrent, tanquam alterum Christianae fidei Symbolum, ac veluti amuletum contra daemonum vexationes. In prima huius Evangelii parte agnosces quantus sit hospes, quem sub panis et vini velamine latentem suscepisti, nempe Verbum aeternum, per quod omnia facta sunt, filius Dei, Patri consubstantialis, hominum lux et vita, per quem et in quo omnes vivunt et illuminantur. Expendes deinde ne forte ad te pertineant verba quae sequuntur: Lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt. Sicut enim homini caeco praesens est sol, sed ipsi soli absens est: sic homines terrenis affectibus veluti tenebris obvoluti intimam Dei lucem non vident, nec ab ea illuminantur. Haec etiam verba ponderabis, In mundo erat, et mundus eum non cognovit: in propria venit, et sui eum non receprunt: ne et haec forsitan in te locum habeant: quod ne contingat, Deum precaberis et timebis. In ultimis denique verbis attendes quod dicitur, Dedit eis potestatem Filios Dei fieri, et hoc in te adimpleri rogabis: et quia Verbum divinum plenum est gratiae et veritatis, ex hac plenitudine ubertim haurire satages quidquid tibi ad salutem et perfectionem est necessarium.