De Sacrificio Missae

Gratias ago tibi, Domine Deus, omnium bonorum fons et origo, pro maximis et innumerabilibus beneficiis tuis, pro quibus omnibus et singulis infinita tibi et interminabilis gratiarum actio singulis momentis temporis et aeternitatis deberetur; sed quia minor sum sine ulla comparatione minimo beneficiorum tuorum, nec ulla creatura reperiri potest, quae tuae inexhaustae bonitati dignas valeat referre gratias: Unigenitum Filium tuum tibi unice dilectum divinae maiestati tuae in sacrificium Eucharisticum humillime offero, una cum omnibus obsequiis, laudibus, et gratiarum actionibus ipsius, ac Beatissimae Matris eius, omniumque Sanctorum, et electorum tuorum. Specialiter autem gratias tibi hoc sacrificio persolvere intendo ex totis praecordiis meis propter magnam gloriam tuam, proque omni gaudio quod tu teipso beatus intra te percipis perenni et interminabili fruitione ex aeterna generatione Filii tui; et a te atque ab eo processione Spiritus Sancti et ex perfectionibus tuis, quarum non est numerus, et quas nemo comprehendere potest. Pro omnibus item misericordiis et mirabilibus tuis, quae per Filium tuum extra te operatus es, et semper operaberis. Pro eiusdem Incarnatione, et pro inexhaustis sapientiae, scientiae, meritorum, et gloriae thesauris, quos in sanctissima eius humanitate abscondisti: proque illa singulari pietate, qua eum mihi in patrem, ac Doctorem, in Ducem, ac Redemptorem concessisti; et pro omni fructu vitae, passionis et mortis eius.

Pro immensis gratiarum opibus, quas Beatissimae eiusdem Genitrici Virgini Mariae contulisti, quam mihi quoque in parentem, advocatam, et protectricem largiri dignatus es: pro eius electione, immaculata conceptione, admirabili maternitate, gloriosa in coelum assumptione, omniique gratia, et gloria, qua illam in terra et in coelo honorificasti: et pro omnibus beneficiis, quae, ipsaintercedente, toti terrarum orbi, eiusque devotis clientibus contulisti, et conferes in perpetuum.

Pro innumerabilibus Angelorum exercitibus, quorum numerum tu solus nosti, qui eos creasti praerogativis singularibus exornatos ad tui gloriam et nostrum subsidium. Pro eximiis donis quibus Sanctos et electos tuos cumulasti, illos praesertim quos hodie sancta Ecclesia veneratur, quorum meritis et doctrina ipsam Ecclesiam aedificasti, haereses et schismata contrivisti, et omnes fideles illuminasti.

Pro maximo gratiarum munere, quibus eos reple, quos ad apicem perfectionis efficaciter trahis, et ad dulcissimam familiaritatem tuam admittis. Pro inexplicabili patientia, qua peccatores toleras, ad te invitas, et auxilia illis necessaria suppeditas, ut convertantur. Pro singulis beneficiis quae omnibus viatoribus, amicis et inimicis meis, fidelibus et infidelibus, cunctisque creaturis sensibilibus et insensibilibus contulisti. Pro gratiis gratis datis ad Ecclesiae utilitatem, quas licet non omnes singulis dederis, dedisti tamen ut sint in omnibus, ut quod singuli in se non habent, in aliis habeant; Spiritus enim tuus dividit singulis prout vult.

Pro infinito amore, quo me prosecutus es, eligens me ante mundi constitutionem, ut sim sanctus et immaculatus in conspectu tuo: quodque tempore praefinito ex abysso nihili eduxeris me, et nasci feceris in Ecclesia tua, extra quam non est salus. Quod me dono tuae gratiae per baptisma ditaveris, et animam meam praeclarissimis virtutum habitibus exornaveris: quod perpetuo adstitisti conservans me, et praeservans a multis periculis et adversitatibus admirabili tua providentia: quod Angelum ad mei custodiam deputaveris, qui perpetuus cogitationum et operationum mearum inspector est, dirigens me occultis inspirationibus ad salutem. Pro maxima misericordia, qua me redemptum pretioso sanguine Filii tui e saeculo nequam eripuisti, et cum in peccatis iacerem, excitasti illustratione tua, et vocasti in admirabile lumen tuum, in locum sanctificationis, dissimulans peccata mea propter poenitentiam. Pro sublimissima sacerdotii dignitate, ad quam me prorsus immerentem evexisti: et pro multis praeclarissimis donis naturae et gratiae, quae mihi singulariter contulisti. Quod mihi tot media ad salutem, totque virtutis instrumenta suppeditaveris, quod toties me custodieris ne peccarem, occasiones subtrahens, et pravas sanans affectiones: quod cum aliquando me tentari permisisti, vim tamen et fortitudinem resistendi misericorditer tribuere dignatus sis, praeveniens me in miserationibus tuis. Quod victum et vestitum et alia necessaria ad decentiam status mihi copiose praebueris: quodque omnia propter me regere et conservare non desinas. Quod ut validius me traheres ad te, aliquot mihi corporales aegritudines, angustias animi, et adversitates immisisti, ac mirabili vicissitudine consolationum et desolationum erudiens me, ne in prosperis extollar, aut in adversis deficiam. Quod per viam mandatorum tuorum deduxeris me, dans scire, velle, et operari quod bonum est; ut per bona opera certam faciens, te adiuvante, vocationem meam, praeparata electis tuis gloria perfruar in aeternum. Haec et alia multa fecisti mihi, Domine Deus meus vita et dulcedo animae meae, de quibus optabile mihi foret semper loqui, semper cogitare, semper tibi gratias agere: sed imperfectum meum viderunt oculi tui. Quis enim ego sum filius irae, et abyssus tenebrosa, ut tantis beneficiis par esse possim? Calicem igitur salutaris accipiam, et hoc tibi sacrificium pro me et omnibus immolabo, ut de perceptis hac dignissima victima gratias exhibentes, beneficia potiora sumamus. Amen.