De Sacrificio Missae

Ante orationem, ait Sapiens, praepara animam tuam, et noli esse quasi homo qui tentat Deum.¹ Quod si Deum tentare atque ad iracundiam provocare dicitur, qui ipsum audet in oratione interpellare, non praemissa diligenti et accurata praeparatione: quanto magis eundem sua temeritate et audacia irritabit, qui Unigenitum suum illi offerre, ipsumque suscipere imparatus praesumet? Et si Rex, aut Princeps magnae potentiae tibi, o Sacerdos, significasset, ut illi hospitium crastina die parares, quanta sollicitudine expurgare domum et ornare satageres, totam etiam noctem ducens insomnem, ne quid ille veniens incompositum et indecorum reperiret? Nunc vero Rex regum, et Dominus dominantium mandat tibi per Prophetam dicens,² Praeparare Israel in occursum Dei tui, quia ecce ego veniam, et manebo in medio tui. Vide ergo et considera quanta diligentia thalami tui tergere sordes debeas, quali apparatu ipsum ornare, quo dignus fias a tanto hospite visitari. Talem se Deus exhibebit animae tuae, qualem se illa praeparaverit ei: quantumque tu apposueris ad diligentiam, tantum ille adiiciet ad gratiam. Vetus paroemia est, Adoraturi sedeant, qua paratum purgatumque animum ad Deum afferre monemur. Quidam etiam Ethnicus ait, Dimidium facti, qui bene coepit, habet: in singulis enim actionibus id inprimis curandum est, ut recte ordiamur. Omnium autem optima praeparatio, et magis necessaria illa est, quae in puritate et sanctitate vitae consistit; cum quidquid agis, quidquid cogitas, quidquid moliris, ad hunc scopum refers, ut vivas vita divina, teque dignum reddas hoc coelesti convivio. Sicut enim fructus frequentis celebrationis in hoc praecipue attenditur, ut quotidie crescas in humilitate, patientia, mundi contemptu, et charitate: ita vera praeparatio in hoc sita est, ut quotidie aliquid vitii deponas, aliquid virtutis acquiras, donec possis cum Apostolo dicere: Vivo ego, iam non ego, vivit vero in me Christus. Et illis quidem, qui Deo iugiter adhaerentes mentem habent rebus divinis exercitatam, non erit difficile sanctioris vitae incremento se ad digne celebrandum recte disponere: aliis vero, quorum maior numerus est, qui minus idonei sunt ad animum sursum erigendum, varia Sancti Patres documenta praescribunt, quibus adiuti ad Deum accedant tali cura, et dispositione, quae tanto misterio digna sit. Quaedam ex his iam supra a nobis tradita sunt: alia infra explicabuntur.

: Ed. iufra, manifesto mendo typographico.

Formidabilis est, et non sine horrore audienda Apostoli comminatio dicentis: Quicumque manducaverit panem hunc, vel biberit calicem Domini indigne, reus erit Corporis et Sanguinis Domini Quare celebrare volenti revocandum est in memoriam eiusdem praeceptum: Probet autem seipsum homo, et sic de pane illo edat, et de calice bibat; qui enim manducat et bibit indigne, iudicium sibi manducat et bibit. Et quidem probatio omnino necessaria est, ut nullus sibi conscius mortiferae labis ad sacrificandum praesumat accedere, non praemissa sacramentali confessione, quantumvis sibi contritus videatur; alioquin panem vitae in mortem et condemnationem accipiet. Ut vero ex hoc divino convivio, quod sanctis animabus inexplicabiles praebet delicias, mens abundantius reficiatur, non solum a mortalibus, sed etiam a venialibus culpis, et ab omni terreno affectu eam expurgare oportet, et puram ac vacuam Deo exhibere gratiae suae donis implendam et exornandam.

Hac de causa boni sacerdotes, quos te imitari par est, vel quotidie, vel alternis diebus, vel bis saltem in hebdomada animo vere contrito ad confessionem solent accedere, omnesque malorum radices evellere conantur, atque omnem vel levissimam maculam abstergere. Quod si nihil sacramento Poenitentiae expiandum occurrat, intensum nihilominus contritionis actum de totius vitae delictis elicere non omittes, quia cor contritum et humiliatum Deus non despiciet.

In ipsa autem confessione vitanda prolixitas nimia, et nimia diligentia in levioribus culpis recensendis: satius enim est intime de iis dolere, et per devotam cordis ad Deum conversionem eas expiare, quam in iis ad instar historiae sine proposito emendationis, sicut ut plurimum contingit, enarrandis immorari. An vero expediat quotidianas imperfectiones in confessione explicare, ut status poenitentis notior sit Confessario, non est una Magistorum spiritualium sententia; tutior tamen et communior est, oportere eas extra sacramentum manifestare. Cavendus item multorum error, qui se prolixe de iis accusant, quae peccata non sunt, ut de pravis habitibus et passionibus, et de circumstantiis impertinentibus; quod sint superbi, iracundi, et proni ad malum; Quod Deum non amaverint ex tota cordis intentione, et alia eiusdem generis multa, de quibus et aliis ad confessionem pertinentibus suadeo, ut omnino legatur tractatus sancti Bonaventurae de modo confitendi, et puritate conscientiae.

Confessioni autem duplex praeparatio praemittenda, remota et proxima. Remota in hoc consistit, ut per vigilem cordis custodiam, profundam tui cognitionem et exactam discussionem, eam comparare studeas conscientiae teneritudinem et puritatem, quae commissos defectus statim sentiat, et fideliter memoriae suggerat. Deinde assuesces actum contritionis frequentare, et quotidianum examen sic instituire, ac si statim confiteri deberes. Proxima aliquot actus complectitur: nam primo gratiam efficacem petere debes omnia peccata agnoscendi, detestandi, et emendandi, tum in memoriam revocanda quaecumque ab ultima confessione commissa sunt: Demum de singulis actum doloris elices cum firmo constanterque proposito ab his deinceps abstinendi, et satisfaciendi. Quod si peccata leviora sint, omnia corrigere propter humanam fragilitatem difficile est, propones saltem et conaberis, quoties ad confessionem accedis, aliquod ex his deponere, in quod frequentius labi soles.

Quandoquidem huius sacramenti pars essentialis, eaque praecipua, est dolor et contritio ob admissa facinora, huic maxime insistes, praemissa brevi consideratione alicuius motivi eiusdem contritionis, qualia sunt, 1. Gravitas peccatorum, quibus offenditur Deus, cuius bonitas infinita ne levissime quidem laedenda foret, etiam ob salutem totius mundi. 2. Atrocissima damna, quae tam in ista quam in altera vita ex peccato oriuntur. 3. Inscrutabilitas iudiciorum Dei saepe ingratos deserentis, tepidos evomentis. 4. Brevitas et incertitudo temporis gratiae, quo potest offensa Dei expiari. 5. Memoria aeternitatis, eiusque interminabilis durationis. 6. Inaestimabilis dignatio Dei, qui tanta passus est, ut te a peccatis liberaret. 7. Magnitudo beneficiorum tibi a Domino collatorum, pro quibus turpissimum est non te gratum bene vivendo exhibere. 8. Sublimitas aeterni praemii, et facilitas mediorum ad illud acquirendum. 9. Infinita amabilitas Dei infinito obsequio propter se dignissimi, quia ipse est summum bonum, qui te amore incomprehensibili prosequitur.

Haec motiva si attente consideraveris, facile poteris summam in te contritionem excitare. Sic autem dispositus ad pedes Confessarii accedes, quasi ad lavacrum sanguinis Iesu Christi, in quo te ab omnibus inquinamentis tuis dealbandum fore confides. Duos ibi sacerdotes adesse putabis, visibilem unum, alterum invisibilem, qui penetralia cordis intuetur. Ideo humillime quasi filius prodigus resipiscens benedictionem petes, et gratiam bene confitendi, praemissaque generali confessione, actum contritionis renovabis. Tum magna interiori et exteriori reverentia, quanta Iudici solet a reo exhiberi, peccata tua sacerdoti, qui Christum Iudicem repraesentat, confiteberis nude, sincere, humiliter, non ex habitu et consuetudine, plorans coram Deo flagitia tua cum rubore et confusione. Dum vero sacerdos profert verba Absolutionis, iterum actum contritiones elices, teque a Christo ceu filium prodigum osculo excipi, nova stola ornari, amplexu constringi putabis, additis ab eodem illis verbis: Remissa sunt tibi peccata tua, iam amplius noli peccare. Quare gratias ei ages dicens cum Propheta: Nunc caepi, et incipies ab illa hora vitam sanctius instituere.

Post Confessionem, id quod impositum tibi fuerit pro satisfactione statim persolves, Deoque offeres in unione passionis Christi et satisfactionum omnium Sanctorum. Deinde examina an vera fuerit contritio elicita, an intima cordis penetraverit, an diligentem discussionem praemiseris, an culparum gravitatem agnoscas, an aliquid praetermiseris, an tibi ex ignavia ignoscas, an teipsum arguas, et ad serio poenitendum impellas.

Ad te, Piissime Iesu, refugium meum et consolatio mea, ad te moerens et tristis venio, recogitans tibi annos et delicta mea in amaritudine animae meae. Ad te verba doloris effundo, misericordiam tuam implorans, ut facias opus tuum, quod est misereri et parcere, tollens peccata mea, quae sunt maxima miseria mea. Ne despicias voces et singultus ovis perditae, et filii prodigi ad tuam pietatem redeuntis de regione longinqua: non enim laetaris in perditione morientium, qui ut ego non morerer, mortem subire dignatus es. Vermis terrae retribui tibi mala pro bonis: et heu quot mala et quam gravia peccata pro tantis et tam eximiis bonis! Et tamen loqueris ad sponsam tuam praevaricatricem animam meam, postquam fornicata est cum amatoribus multis, ut revertatur ad te et suscipies eam, quia misericordia tua super omnia opera tua; et maior est bonitas tua, quam iniquitas mea. Surgo igitur et venio ad te corde contrito et humiliato: venio ut laver, o fons aeternae vitae, ad quem sitio sicut cervus ad fontes aquarum: venio ut illuminer, o lux mea, et amem te, et confitear adversum me iniustitiam meam. Emitte lucem tuam et veritatem tuam, et illumina mentem meam, ut omnia mea mala quae commisi, et bona quae omisi distincte cognoscam, et integre confitear; nec me permittas computrescere in sordibus meis, tu qui omnium misereris, et nihil odisti eorum quae fecisti. Fac me assueta mala relinquere et tibi placitis operibus occupari, ut ubi abundavit delictum, tua gratia superabundet: et sicut fuit sensus meus ut errarem a te, decies tantum iterum conversus requiram te. Doleo, benignissime Iesu, de omnibus et singulis peccatis meis, eaque detestor super omnia mala, non solum arido et imperfecto corde meo, sed corde etiam et affectu omnium vere poenitentium, ex gratuito tui amore, quia Deus es infinito amore dignissimus: firmiterque propono quaelibet potius subire mala, quam iterum peccato consentire. Exactissime item confiteri volo, tibi et proximo integre satisfacere, atque omnes peccandi occasiones deinceps evitare. Quidquid vero mihi deest, suppleat mors tua, sanguis tuus, et superabundantia merita tua, quibus fretus veniam obtinere spero, et gratiam mores meos corrigendi, et in bono usque ad finem perseverandi. Et nunc, Domine, qui dedisti mihi cognoscere flagitia mea, perfice contritionem meam, et perduc ad finem satisfactionem meam. Ure me igne amoris tui, et separa a me quicquid displicet maiestati tuae. Purifica omne quod tibi non placet in me, ut in te vivam non in me, et in te moriar ac propter te, Salvator meus, Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. Amen.

Gratias ago tibi, Domine Pater et dux vitae meae, quia non secundum peccata mea fecisti mihi, sed superexaltasti misericordiam iudicio, et proiecisti in profundum maris omnia delicta mea. Atque utinam possem tantam in me contritionem excitare, quantam habuerunt pro peccatis suis sanctus Propheta David vir secundum cor tuum, sanctus Petrus Princeps Apostolorum, ac reliqui poenitentes: quam libenter totus in lacrymas diffuerem, donec lavarentur iniquitates meae, et ostenderes mihi placatum vultum tuum! Sed facta est anima mea sicut terra sine aqua tibi, et aruit sicut testa virtus mea: cumque omni virtute destitutus sim, hoc solum habeo residui, ut oculos meos extollam ad Redemptorem meum, eiusque lacrymas offeram tibi, quas ille pro me uberrime effudit, ut iis placatus aperias mihi ianuas misericordiae tuae, et suscipias me servum fugitivum venientem ad te, et ab inimicis fugientem. Respice in me et miserere mei, Domine patiens et misericors; loquere ad petram cordis mei, et percute virga virtutis tuae, ut fluant aquae compunctionis, aquae salutares, quibus sanabitur, et dealbabitur anima mea. Confirma hoc quod operatus es in me, tibi que grata et accepta sit confessio mea, atque omnem eius defectum suppleat pietas et misericordia tua. Misericordiam tuam imploro, et veniam postulo cum inviolabili proposito deinceps non peccandi, et studio virtutum sedulo incumbendi, te mihi vires subministrante, qui non deseris sperantes in te. Ne patiaris me diutius vagari post vanitatem vitae huius, transeunt enim dies et dies, anni et anni, et ecce nihil proficio. Convertere ergo, et deprecabilis esto super me indignissimum servum tuum, et noli sic attendere malum meum, ut obliviscaris bonum tuum: nam si ego commisi unde me damnare potes, tu non amisisti unde me salves, et recipias in gratiam tuam, Deus meus adiutor meus, Qui vivis et regnas in secula saeculorum. Amen.

Deus coeli et terrae infinite amabilis, et omnium bonorum fons indeficiens, ego N. omnium natorum miserrimus peccator, et Ecclesiae minister indignissimus, ante thronum gloriae tuae humi provolutus, quam maximo possum amoris, reverentiae, et devotionis affectu, volo et intendo hodie sacrosanctum Missae sacrificium altissimae Maiestati tuae, cui soli debetur, iuxta ritum Sanctae Romanae Ecclesiae offerre, et ex nunc offero, una cum omnibus sacrificiis tibi placitis quotquot a principio mundi oblata sunt, et usque ad finem offerentur: simulque pretium sanguinis et cunctos labores ac cruciatu Redemptoris nostri; omnia merita sanctissimae et immaculatae Genitricis eius; omnium Sanctorum virtutes, totiusque militantis Ecclesiae laudes et preces. In unione illius admirabilis sacrificii quod idem Unigenitus tuus in ultima coena instituit, et in cruce consummavit factus sacerdos suae victimae, et victima sui sacerdotii: affectu ac nomine eiusdem, totiusque Ecclesiae sanctae, et omnium mecum quocunque modo offerentium: ex puro tui amore ac desiderio tui beneplaciti semper et in omnibus perficiendi. Ad tuam maximam laudem, et cultum, et gloriam: in protestationem supremae tuae excellentiae, dominii tui in omnes creaturas, et nostrae subiectionis et dependentiae a te: in cultum latriae tibi soli debitum, simul cum adorationibus tibi gratissimis eiusdem Christi Filii tui, Beatae Virginis, omniumque Angelorum et Sanctorum. In memoriam vitae, passionis et mortis praefati Domini nostri, et in obedientiam eiusdem mandati, quo praecepit, ut idem in eius commemorationem faceremus. Ad honorem et augmentum gloriae Deiparae Virginis, omniumque Angelorum et Sanctorum, eorum praesertim quorum hodie festivitas celebratur. In gratiarum actionem pro universis beneficiis tuis, quae mihi indignissimo peccatori, cunctisque hominibus, et omni creaturae conferre dignatus es. In propitiationem et satisfactionem pro peccatis totius mundi, et pro meis specialiter, de quibus doleo, quaeque detestor et abominor super omne detestabile, quia tibi maximopere displicent, cum firmo proposito emendationis. Et quia hoc sacrificium viam impetratoriam infinitam habet, offero illud pro meis, et omnium viventium, ac defunctorum necessitatibus; et primo quidem fructum quem possum et debeo, illi principaliter applico pro quo celebrare intendo, et si forte contingat eum non indigere, vel non esse capacem, opto et volo hunc fructum ad N. derivari: cum applicatione Indulgentiarum mihi vel tali defuncto. Secundario autem sine eius praeiudicio pro quo offerre primario teneor vel intendo, offero pro omnibus mihi peculiariter commendatis, pro N. et N. pro tali gratia obtinenda, et pro cunctis viventibus atque defunctis, pro quibus me indignum famulum tuum legatione apud te fungi voluisti: ut defunctis requiem indulgeas, vivisque gratiam concedas tibi serviendi, et in amore tuo usque in finem perseverandi. Amen.

Memento, Domine, per viscera misericordiae tuae, per merita Filii tui, quem pro nobis oblatum nunc denuo offero, per merita B. Virginis et omnium Sanctorum; memento Ecclesiae tuae, sponsae tuae, auge in ea puritatem fidei, et munditiam sanctitatis, et labore virorum Apostolicorum dilata eam toto orbe terrarum. Conserva eam quietam et tranquillam, et portae inferi non praevaleant adversus eam. Hostium eius elide superbiam, et gentes a fide alienas veritatis tuae splendore collustra, ne pereant tot imagines tuae, pro quibus praetiosus Filii tui sanguis effusus est. Da summo Pontifici nostro N. cor docile, da Spiritus Sancti abundantiam, ut populo sibi commisso verbo et exemplo praeluceat. Intende oculos pietatis tuae in universos Ecclesiae Praesules et Pastores, et fac eos super gregem sibi commissum fideliter excubare. Adesto Parochis et Presbyteris, et omni Clero, ut nulli praebeant scandali occasionem, diligent puritatem, et ea sequantur quae pacis sunt. Esto propitius omnibus Religiosis, quos separasti tibi in haereditatem de universis populis terrae: da illis continuum in virtute profectum, votorumque ac regularum exactissimam observantiam. Da huic domui bonorum temporalium sufficientiam, et spiritum excita in Praelatiis nostris, et in cunctis fervorem accende. Suscita in Ecclesia tua strenuos operarios, qui eam verbo fideliter pascant, et exemplo confirmant. Da eis rectam mentis intentionem, zeli sinceritatem, contemptum sui, animi robur, virtutis constantiam. Effunde miserationes tuas, Domine Princeps Regum terrae, in omnes Reges et Catholicos Principes, eisque tribue in obedientia fidei et Ecclesiae, perseverantem famulatum, subditorum curam, iustitiae zelum, mutuam pacem, et observantiam mandatorum tuorum. Tuum etiam auxilium cunctis Magistratibus praebe, ut pacata gubernatione subiectos regant, te in omnibus iudiciis suis timeant, tibi que iugiter placere contendant. Da omni statui Ecclesiae abundantiam gratiae tuae, ut unusquisque in ea vocatione, in qua vocatus est, tibi digne et laudabiliter famuletur. Da Virginibus castitatem, Deo dicatis continentiam, coniugatis sanctimoniam, poenitentibus indulgentiam, viduis et orphanis sustentationem, pauperibus protectionem, peregrinantibus reditum, navigantibus portum, iustis perseverantiam, bonis ut meliores fiant, tepidis ut fervescant, malis et peccatoribus, qualem me dolens esse confiteor, ut convertantur. Conserva coelum in salubritate, terram in fertilitate, fructus in maturitate, mundum in providentia omni ex parte sufficienti. Respice omnes aegroto, afflictos, tentatos, agonizantes, et in aliquo periculo vel necessitate constitutos, et da illis auxilium, remedium, et consolationem, prout expedit ad gloriam tuam et illorum salutem. Supplex item oro te, benignissime Deus, pro omnibus inimicis meis quos intime diligo: pro iis qui me offenderunt, vel quos ego offendi aut scandalizavi, ut eis in omnibus benefacias, et peccata eorum sancto igne tuae charitatis succendas. Miserere omnium pro quibus orare debeo, vel qui se commendaverunt indignis orationibus meis, omnium praecipue consanguineorum, affinium, amicorum, et benefactorum meorum N. et N. Exaudi preces et vota ipsorum, et subveui eorumdem ad te clamantium necessitatibus. Oro te quoque pro tali re et negotio N. et N. ut felicem exitum sortiatur, si salutis nostrae profuturum esse cognoscis. Memento etiam, Domine Rex aeternae, cui omnia vivunt, animarum omnium fidelium defunctorum, praesertim N. et N. super quas invocatum est nomen tuum. Extingue earum ardorem optato rore misericordiae tuae, et cito purgatas in conspectu tuo admitte. Pro meipso tandem infelicissimo peccatore clementiam tuam humillime imploro, ut per virtutem huius Sacrificii universa peccata mea dimittas mihi, quae multiplicata sunt super numerum arenae maris. Audi sanguinem Filii tui altius clamantem quam sanguis Abel, et in virtute oblationis miserere servi tui secundum magnam misericordiam tuam. Dirige me in via tua, et doce me facere voluntatem tuam. Auge in me fidem, spem, charitatem, et reliquas virtutes statui meo necessarias. Da terrena despicere, et amare caelestia. Posside me iugiter secundum beneplacitum tuum, ut te in omnibus, et ubique inveniam, donec per felicem mortem ad te merear pervenire. Amen.

Sancta Trinitas unus Deus, rerum omnium principium et finis, cuius potentia, sapientia, bonitas, magnitudo incomprehensibilis est, toto corde et corpore prostratus adoro te; tibi hodie sacrificium offerre intendo Corporis et Sanguinis Domini Iesu Christi, pure propter te, ad maiorem tuam gloriam, in protestationem supremi dominii tui in omnes creaturas, et nostrae subiectionis ac omnimodae dependentiae a te: in recognitionem infinitae tuae perfectionis: beatitudinis, et gloriae, omniumque operum tuorum, quae summopere gaudeo a nulla creatura digne posse aestimari, nisi a te, Pater omnipotens, aeterne Deus, et ab Unigenito tuo Salvatore nostro, qui tecum, et cum Spiritu Sancto unus est Deus, unus est Dominus; quem ideo tibi in sacrificium laudis offero tua infinita maiestate dignissimum, in cultum latriae tibi soli debitum, cum omnibus obsequiis, laudibus et adorationibus, quibus te olim glorificavit in terris: una cum meritis, laudibus, et adorationibus B. Virginis Mariae, omniumque Angelorum, et Sanctorum. Quis enim ego sum vermiculus terrae, et opprobrium hominum, ut audeam faciem meam levare ad te, et aspicere altitudinem coeli? Christi igitur filii tui, et omnium electorum meritis onustus accedo ad te, eorumque nomine et affectu abiicio me corpore et spiritu ante thronum Divinitatis tuae, ut intelligat universus orbis me esse opus manuum tuarum, et tanquam nihilum ante te. O quam gratum et iucundum mihi foret per omnes undique regiones omnes homines videre in genua provolutos te adorare: sed quia plerique te non cognoscunt, vel cognitum non venerantur, pro his quoque te adoro, teque humillime deprecor, ut hanc oblationem Filii tui suscipere digneris in supplementum peccatorum et blasphemiarum quibus perditi mortales te offendunt sive in terra, sive in inferno. Tibi gloria in saecula. Amen.

Gratias ago tibi, Domine Deus, omnium bonorum fons et origo, pro maximis et innumerabilibus beneficiis tuis, pro quibus omnibus et singulis infinita tibi et interminabilis gratiarum actio singulis momentis temporis et aeternitatis deberetur; sed quia minor sum sine ulla comparatione minimo beneficiorum tuorum, nec ulla creatura reperiri potest, quae tuae inexhaustae bonitati dignas valeat referre gratias: Unigenitum Filium tuum tibi unice dilectum divinae maiestati tuae in sacrificium Eucharisticum humillime offero, una cum omnibus obsequiis, laudibus, et gratiarum actionibus ipsius, ac Beatissimae Matris eius, omniumque Sanctorum, et electorum tuorum. Specialiter autem gratias tibi hoc sacrificio persolvere intendo ex totis praecordiis meis propter magnam gloriam tuam, proque omni gaudio quod tu teipso beatus intra te percipis perenni et interminabili fruitione ex aeterna generatione Filii tui; et a te atque ab eo processione Spiritus Sancti et ex perfectionibus tuis, quarum non est numerus, et quas nemo comprehendere potest. Pro omnibus item misericordiis et mirabilibus tuis, quae per Filium tuum extra te operatus es, et semper operaberis. Pro eiusdem Incarnatione, et pro inexhaustis sapientiae, scientiae, meritorum, et gloriae thesauris, quos in sanctissima eius humanitate abscondisti: proque illa singulari pietate, qua eum mihi in patrem, ac Doctorem, in Ducem, ac Redemptorem concessisti; et pro omni fructu vitae, passionis et mortis eius.

Pro immensis gratiarum opibus, quas Beatissimae eiusdem Genitrici Virgini Mariae contulisti, quam mihi quoque in parentem, advocatam, et protectricem largiri dignatus es: pro eius electione, immaculata conceptione, admirabili maternitate, gloriosa in coelum assumptione, omniique gratia, et gloria, qua illam in terra et in coelo honorificasti: et pro omnibus beneficiis, quae, ipsaintercedente, toti terrarum orbi, eiusque devotis clientibus contulisti, et conferes in perpetuum.

Pro innumerabilibus Angelorum exercitibus, quorum numerum tu solus nosti, qui eos creasti praerogativis singularibus exornatos ad tui gloriam et nostrum subsidium. Pro eximiis donis quibus Sanctos et electos tuos cumulasti, illos praesertim quos hodie sancta Ecclesia veneratur, quorum meritis et doctrina ipsam Ecclesiam aedificasti, haereses et schismata contrivisti, et omnes fideles illuminasti.

Pro maximo gratiarum munere, quibus eos reple, quos ad apicem perfectionis efficaciter trahis, et ad dulcissimam familiaritatem tuam admittis. Pro inexplicabili patientia, qua peccatores toleras, ad te invitas, et auxilia illis necessaria suppeditas, ut convertantur. Pro singulis beneficiis quae omnibus viatoribus, amicis et inimicis meis, fidelibus et infidelibus, cunctisque creaturis sensibilibus et insensibilibus contulisti. Pro gratiis gratis datis ad Ecclesiae utilitatem, quas licet non omnes singulis dederis, dedisti tamen ut sint in omnibus, ut quod singuli in se non habent, in aliis habeant; Spiritus enim tuus dividit singulis prout vult.

Pro infinito amore, quo me prosecutus es, eligens me ante mundi constitutionem, ut sim sanctus et immaculatus in conspectu tuo: quodque tempore praefinito ex abysso nihili eduxeris me, et nasci feceris in Ecclesia tua, extra quam non est salus. Quod me dono tuae gratiae per baptisma ditaveris, et animam meam praeclarissimis virtutum habitibus exornaveris: quod perpetuo adstitisti conservans me, et praeservans a multis periculis et adversitatibus admirabili tua providentia: quod Angelum ad mei custodiam deputaveris, qui perpetuus cogitationum et operationum mearum inspector est, dirigens me occultis inspirationibus ad salutem. Pro maxima misericordia, qua me redemptum pretioso sanguine Filii tui e saeculo nequam eripuisti, et cum in peccatis iacerem, excitasti illustratione tua, et vocasti in admirabile lumen tuum, in locum sanctificationis, dissimulans peccata mea propter poenitentiam. Pro sublimissima sacerdotii dignitate, ad quam me prorsus immerentem evexisti: et pro multis praeclarissimis donis naturae et gratiae, quae mihi singulariter contulisti. Quod mihi tot media ad salutem, totque virtutis instrumenta suppeditaveris, quod toties me custodieris ne peccarem, occasiones subtrahens, et pravas sanans affectiones: quod cum aliquando me tentari permisisti, vim tamen et fortitudinem resistendi misericorditer tribuere dignatus sis, praeveniens me in miserationibus tuis. Quod victum et vestitum et alia necessaria ad decentiam status mihi copiose praebueris: quodque omnia propter me regere et conservare non desinas. Quod ut validius me traheres ad te, aliquot mihi corporales aegritudines, angustias animi, et adversitates immisisti, ac mirabili vicissitudine consolationum et desolationum erudiens me, ne in prosperis extollar, aut in adversis deficiam. Quod per viam mandatorum tuorum deduxeris me, dans scire, velle, et operari quod bonum est; ut per bona opera certam faciens, te adiuvante, vocationem meam, praeparata electis tuis gloria perfruar in aeternum. Haec et alia multa fecisti mihi, Domine Deus meus vita et dulcedo animae meae, de quibus optabile mihi foret semper loqui, semper cogitare, semper tibi gratias agere: sed imperfectum meum viderunt oculi tui. Quis enim ego sum filius irae, et abyssus tenebrosa, ut tantis beneficiis par esse possim? Calicem igitur salutaris accipiam, et hoc tibi sacrificium pro me et omnibus immolabo, ut de perceptis hac dignissima victima gratias exhibentes, beneficia potiora sumamus. Amen.

Procido coram te, Domine, cum tremore et rubore, gravissima onustus flagitiorum meorum sarcina: nec mea solum, sed et totius populi peccata coram te porto, quia me pro omnibus legatione fungi iussisti, ut quod illi pro se non possunt, ipse tanquam mediator merear impetrare. Sed qua fiducia pro culpis alienis intercessor veniam servus nequissimus innumerabilium scelerum reus, qui pro tot beneficiis a te susceptis gravissimas tibi iniurias et offensas retribui, bonitatem tuam contemnens, et iustitiam vilipendens? Iniquitates meae diviserunt inter me, et te, et peccata mea absconderunt faciem tuam ne exaudires. Verumtamen ecce revertor ad te dolens et moerens quod offenderim te: et quia nullum extat pretium, quo infinitae bonitati tuae offensae condigne satisfacere valeamus, nisi pretium Sanguinis dilectissimi Filii tui Domini nostri Iesu Christi; ipsum tibi offero hostiam placationis sufficientissimam pro meis ac totius mundi peccatis ut mihi et N. N. atque omnibus peccatoribus veram contritionem concedas, meque et illos a reatu poenarum misericorditer absolvas, per acerbissimam passionem, et mortem eiusdem Filii tui, quem semel in cruce oblatum nunc denuo offero. Ibi enim invenio meritorum eius mare magnum et spatiosum, quo demergantur omnia peccata nostra: ibi infinitum satisfactionum thesaurum, quo omnia debita nostra remissione obtenta expungantur. Esto itaque placabilis super multitudinem iniquitatum nostrarum, et audi Sanguinem Filii tui clamantem ad te non vindictam, sed veniam et misericordiam. Attende, Domine, et ignosce dolentibus et poenitentibus. Da gratiam emendationis, et in bono perseverantiam, et cantabimus laudes tuas in saecula saeculorum. Amen.

Quia ineffabili tua pietate et misericordia me indignissimum famulum tuum legatione fungi apud te voluisti pro omnibus hominibus vivis et defunctis; offero tibi, clementissime Pater, hoc tremendum sacrificium, quod vim impetratoriam infinitam habet; pro singulorum necessitatibus et indigentiiis, ut per passionem et mortem Iesu Christi Salvatoris nostri, eorum voces et singultus misericorditer audire, et partem aliquam auxilii tui singulis largiri digneris. Attende itaque et exaudi pro singulis deprecantem, nec avertas faciem tuam a me propter innumerabilia peccata mea; non enim in iustificationibus meis, sed in persona Ecclesiae tuae, et tibi unice dilecti Filii tui ad te loqui praesumo. Miserere omnium quos fecisti, Domine, et reple eos scientia ac fide tua, ut lauderis cum haereditate tua. Da omnibus fidem vivam, et ardentissimum in te amorem, et ne claudas ora canentium te. Effunde misericordiam tuam in gentes quae te non noverunt, Turcas, Mauros, Idololatrae, Iudaeos Haereticos, Schismaticos, obscura nocte infidelitatis sepultos; vindica eos ab erroribus, et illumina corda illorum, ut te cognoscant, et Iesum Christum quem misisti. Dissipa consilia impiorum, ne quicquam officiant regno tuo, et propagationi gloriae tuae; et libera fideles tuos de manibus filiorum alienorum. Sanctifica Ecclesiam tuam quam plantavit dextera tua: aufer ab ea omnia scandala, dissensiones et schismata; ut tandem aliquando fiat unum ovile et unus Pastor. Da Summo Pontifici nostro, cunctisque Praelatis, ut oves sibi commissas fideliter pascant fructu orationis, exemplo bonae conversationis, verbo praedicationis, subsidio charitatis. Sit perpetua in illis oneris sibi impositi consideratio, et sacerdotio fungantur sine reprehensione. Reforma omnes Ecclesiasticos ordines, ut et ipsi luceant coram hominibus, sitque in eis virtutum decus, splendor sanctitatis. Reduc omnes Religiones ad fervorem et perfectionem, in qua fuerunt institutae. Da Superioribus zelum disciplinae, subditis obedientiam, ut professione sua omnes digni inveniatur. Da Praedicatoribus vocem virtutis, ut e coeno peccatorum quam plurimos educant, et ad timorem et amorem tuum perducant. Illumina sapientia tua omnes Reges, et Principes, cunctosque Magistratus, ut subditis sibi populis iustitiam fideliter administrent, pacem diligant, Ecclesiam venerentur, mandata tua custodiant, et de hostibus sanctae fidei te protegente triumphent. Defende fideles tuos a fame, peste, et bello, a persecutionibus et calumniis, a cunctis periculis et adversitatibus, ab omni necessitate corporali et spirituali, ab omni augustia et calamitate: et illos adiuva, quos affligi et tribulari permisisti, ut omnes sibi misericordiam tuam sentiant adfuisse. Ne sinas eos labi, qui in periculo et occasione peccandi versantur: eosque conserva, quos gratiae tuae pretiosissimo munere locupletasti. Adesto agonizantibus, ut vera contritione purgati, et amore tuo succensi, diaboli insidias evadant, et a damnatione perpetua liberentur. Memento tot miserabilium peccatorum, qui in foveam peccati mortalis infeliciter lapsi, sine ope tua inde emergere non possunt, et da illis auxilium efficax, ut surgant et resipiscant. Omnibus item inimicis nostris charitatem et dulcedinem tuam benignus infunde; et libera nos a malorum insidiis. Da illis quos ego offendi, aut scandalizavi, veniam peccatorum et veram emendationem. Omnes autem amicos, et benefactores, consanguineos et affines nostros illustra gratia tua, succende amore tuo, ut te solum quaerant, te solum diligant, omniique tempore opera illorum plena inveniatur in oculis tuis. Da huic congregationi, ad quam vocare me dignatus es, bona spiritualia et temporalia, nosque et illa administra et dirige, ut cultus tuus et animarum salus hic semper vigeat, crescat et perseveret. Custodi omnes mihi commissos, et commendatos, et pro quibus orare debeo, praecipue vero N. et N. rege, et salva eos iuxta beneplacitum tuum, ut nemo ex illis pereat. Succurre omnibus, pro quibus me orare tu vis et ego nescio: protege servos tuos omnes, qui te maxime diligunt, quamvis eorum numerum et nomina ignorem: iustis autem tepidis et imperfectis auge fidem, spem, charitatem, auge fervorem, ut ad culmen perfectionis cito perveniant. Respice benignis oculis animas in Purgatorio detenttas, illas praesertim quae suffragiis nostris magis indigent, et da illis requiem sempiternam. Mei denique memento omnium miserrimi et indignissimi, qui gratiae tuae auxilio tanto maiori prae caeteris egeo, quanto infimior sum et impotentior. Extingue in me omnia terrena desideria, et ignem tui amoris accende. dirige me in veritate tua, et da finalem perseverantiam. Per Christum Filium tuum, cui tecum et cum Spiritu Sancto est laus et honor in saecula saeculorum. Amen.