Scholastica commentaria in Secundam Secundae Summae Theologicae

Domingo Báñez

Scholastica commentaria in Secundam Secundae Summae Theologicae

Domingo Báñez (1528–1604)

Scholastica Commentaria de Fide, Spe et Charitate, Summa Theologiae II-II pars, Q. 40

First published 1586

Editorial notice: José Ángel García Cuadrado's scholarly introduction and bibliography to Q. 40 are available as a separate Spanish work under his own authorship, linked to this commentary. His Spanish translation of Q. 40 is attributed to him in the text metadata. Domingo Báñez's commentary on the Secunda Secundae of the Summa Theologiae. The work begins here with Q. 40, De bello, and is incomplete. Q. 40 is presented in Latin with José Ángel García Cuadrado's Spanish translation. Both languages are attributed separately in the text source metadata.

This work is being completed — add a section.


Ad Philippum II: dedicatio

Censura Fratris Didaci de Chaves

De bello

Articulus I: Utrum bellare sit semper peccatum

Dubitatio I: An bellum inter Christianos sit licitum

Dubitatio II: An auctoritas bellum movendi soli principi conveniat, qui superiorem in terra non habet

Dubitatio III: An principi christiano liceat auxilium militum infidelium petere aut accipere

Dubitatio IV: An restituere oporteat, cum bellum privata auctoritate geritur

Dubitatio V: An in dubio bellum indicere liceat

Dubitatio VI: An milites iustitiam belli examinare teneantur

Dubitatio VII: An damna bello illata restituenda sint

Dubitatio VIII: An princeps qui iustum bellum indicit restitutionem ab altero principe oblatam accipere teneatur

Dubitatio IX: An princeps qui bellum non recta intentione inchoat damna reparare teneatur

Dubitatio X: An in bello iusto licitum sit mala inferre iis qui damnum intulerunt

Dubitatio XI: An innocentes in bello iusto occidere liceat

Dubitatio XII: An innocentes in bello iusto servituti subiicere liceat

Dubitatio XIII: An captivis fugere liceat

Dubitatio XIV: De obligationibus militum et principum

Articulus II: Utrum clericis et episcopis liceat pugnare

Dubitatio I: An prohibitio ad omnes clericos pertineat

Dubitatio II: An prohibitio sit iuris divini

Dubitatio III: An clericis sine licentia Pontificis bellare liceat

Dubitatio IV: An clerici qui sine licentia pugnant irregularitatem canonicam incurrant

Dubitatio V: An clericis liceat hostes bonis suis spoliare

Dubitatio VI: An militibus liceat clericorum vel Ecclesiae bona accipere

Articulus III: Utrum licitum sit in bellis insidiis uti

Dubitatio I: An promissio hostibus data in omni eventu servanda sit

Dubitatio II: An ei qui promissum non servat fides servanda sit

Articulus IV: Utrum liceat diebus festis bellare

Dubitatio I: An tantum bellum defensivum die festo licitum sit

In hoc articulo dubitat Caietanus, an bellum defensivum tantum licitum die festo. Et quidem pars affirmativa probatur ex Div. Thoma in hoc articulo, qui ait, quod pro tuitione reipublicae licitum est bellare, ergo tantum intelligit de bello defensivo. Item quia 23, q. 8, ait Nicolaus Pontifex, cap. Si nulla, quod si inevitabilis urgeat necessitas, licet omni tempore bellum gerere, ne tentetur Deus, ergo extra illam importunitatem non licebit bellare die festo. Idem videtur colligi ex I Machab. 2, ubi dicitur: Cogitaverunt laudabiliter dicentes, omnis homo quicumque venerit ad nos in bello in die sabbathorum, pugnemus contra eum, ergo licet die festo bellum defensivum sit licitum, non tamen offensivum.

Nihilominus tamen sententia Caietani est vera, quod non tantum in bello defensivo, sed etiam in offensivo iusto, si adsit opportunitas ad acquirendam victoriam, licet bellare in die festo v.g. si princeps videat, quod bellando in die Dominica acquiret victoriam, quam forte alio die non acquiret, tunc bellare potest. Probatur. Quoniam quando evenit piscium multitudo, licitum est in die festo piscari, ut habetur in cap. Licet extra de feriis, ergo a fortiori licebit in hoc casu bellare. Probatur consequentia. Quia maius bonum est victoria, quam captura piscium. Confirmatur. Quia haec victoria cedit in magnam utilitatem reipublicae, quae pacem consequitur, et multa mala excusat, ergo licet pro illa bellare die festo. Quia pro magno bono alicuius personae particularis licet in die festo operari ergo multo magis pro communis.

Ad D. Thomam respondetur, quod si non dicit hoc, non dicit oppositum. Secundo respondetur ex Caietano, quod per tuitionem reipublicae intelligit D. Thom. omnem causam iustam bellandi. Acquisitio enim victoriae est recuperatio rerum perditarum, et ultio inimicorum quaedam tuitio est reipublicae. Et idem dicendum est ad Pontificem citatum. Secundo dico, quod Pontifex ibi non loquitur de tempore, quo licet bellare, sed intendit idem, quod dicebamus art. 1, quod bellum debet esse necessitatis. Et per hoc patet ad locum Machabaeorum.

Dubitatio II: An bellare die festo sine necessitate peccatum mortale sit

↑ Top of work