Scholastica commentaria in Secundam Secundae Summae Theologicae

Domingo Báñez

Scholastica commentaria in Secundam Secundae Summae Theologicae

Domingo Báñez (1528–1604)

Scholastica Commentaria de Fide, Spe et Charitate, Summa Theologiae II-II pars, Q. 40

First published 1586

Editorial notice: José Ángel García Cuadrado's scholarly introduction and bibliography to Q. 40 are available as a separate Spanish work under his own authorship, linked to this commentary. His Spanish translation of Q. 40 is attributed to him in the text metadata. Domingo Báñez's commentary on the Secunda Secundae of the Summa Theologiae. The work begins here with Q. 40, De bello, and is incomplete. Q. 40 is presented in Latin with José Ángel García Cuadrado's Spanish translation. Both languages are attributed separately in the text source metadata.

This work is being completed — add a section.


Ad Philippum II: dedicatio

Censura Fratris Didaci de Chaves

De bello

Articulus I: Utrum bellare sit semper peccatum

Dubitatio I: An bellum inter Christianos sit licitum

Dubitatio II: An auctoritas bellum movendi soli principi conveniat, qui superiorem in terra non habet

Dubitatio III: An principi christiano liceat auxilium militum infidelium petere aut accipere

Dubitatio IV: An restituere oporteat, cum bellum privata auctoritate geritur

Dubitatio V: An in dubio bellum indicere liceat

Dubitatio VI: An milites iustitiam belli examinare teneantur

Dubitatio VII: An damna bello illata restituenda sint

Dubitatio VIII: An princeps qui iustum bellum indicit restitutionem ab altero principe oblatam accipere teneatur

Dubitatio IX: An princeps qui bellum non recta intentione inchoat damna reparare teneatur

Dubitatio X: An in bello iusto licitum sit mala inferre iis qui damnum intulerunt

Dubitatio XI: An innocentes in bello iusto occidere liceat

Dubitatio XII: An innocentes in bello iusto servituti subiicere liceat

Dubitatio XIII: An captivis fugere liceat

Dubitatio XIV: De obligationibus militum et principum

Articulus II: Utrum clericis et episcopis liceat pugnare

Dubitatio I: An prohibitio ad omnes clericos pertineat

Dubitatio II: An prohibitio sit iuris divini

Dubitatur secundo, quo iure sit prohibitum clericis bellare, an sit prohibitum iure divino. Et videtur pars affirmativa vera. Nam Matthaei 26, dictum est Petro: Converte gladium tuum in locum suum; hoc autem a Christo dictum est Petro nomine clericorum et Episcoporum, ergo iure divino est illis interdictum. Confirmatur hoc argumentum. Nam Gratianus 23, q. 8, cap. de Episcopis dicit: De Episcopis vero, et quibuslibet clericis, quod nec sua autoritate, nec autoritate summi Pontificis arma sumere valeant, facile probatur ex illo Matthe. 26. Mitte gladium tuum in vaginam, et ad Roma. 12. Non vos metipsos defendentes charissimi: ergo si autoritate summi Pontificis non possunt clerici bellare, est de iure divino et non humano, nam super ius humanum Papa dispensare potest.

Propter haec argumenta placet aliquibus Cononistis, quod bellare sit prohibitum clericis iure divino non humano. Ita tenet Turrecremata capit. Clerici, dist. 50.

Pro decisione huius dubii sit Prima conclusio. Bellare non est prohibitum clericis iure divino, vel naturali, sed solo iure positivo Ecclesiastico. Hoc ius habetur 23, q. 8 ubi congeruntur multa decreta Pontificum, quae hoc prohibent. Probatur primo. Nam in toto evangelio id non prohibetur. Secundo probatur, quoniam clericus ex dispensatione Pontificis potest proferre sententiam in causa sanguinis et sic fit Romae, ergo potest bellare, nam ita est prohibitum unum sicut aliud. Tertio probatur. Quoniam sic habet communis opinio omnium Theologorum et Iurisperitorum, ergo.

Secunda conclusio. Haec lex Ecclesiastica habet magnum fundamentum in lege naturali et divina. Hanc conclusionem ostendunt rationes D. Thom. in hoc artic. quae optimae sunt congruentiae, ut haec lex fieret. Ex his conclusionibus sequitur, quod Papa potest dispensare cum aliquibus clericis ad bellandum, si fit magna necessitas, alias male faceret dispensando, sicut male faceret dispensando communiter et absolute cum omnibus clericis: est enim magna indecentia status clericalis bellare.

Ad argumentum respondetur primo, quod haec verba Christi non solum ad clericos esse limitanda docuit D. Tho. art. 1, ad primum, ex mente D. August., lib. 22 contra Faustum, cap. 70, sed intelligenda esse de omnibus, qui privata autoritate accipiunt glaudium. Sed quoniam D. Tho. in argumento Sed contra obiicit illa verba de Episcopis et clericis, secundo respondetur, intelligenda esse non de necessitate simpliciter, sed tantum de decentia. Quoniam non decet ministros Christi, qui ministraturi sunt altari ipsius, intendere bellum, aut effusioni sanguinis propter rationes Div. Thomae in articulo. Unde ad confirmationem respondetur, falsum esse illud, quod Gratianus dicit, nisi intelligatur de decentia. Nam textus citatus non habet maiorem autoritatem, quam Gratianus.

Dubitatio III: An clericis sine licentia Pontificis bellare liceat

Dubitatio IV: An clerici qui sine licentia pugnant irregularitatem canonicam incurrant

Dubitatio V: An clericis liceat hostes bonis suis spoliare

Dubitatio VI: An militibus liceat clericorum vel Ecclesiae bona accipere

Articulus III: Utrum licitum sit in bellis insidiis uti

Dubitatio I: An promissio hostibus data in omni eventu servanda sit

Dubitatio II: An ei qui promissum non servat fides servanda sit

Articulus IV: Utrum liceat diebus festis bellare

Dubitatio I: An tantum bellum defensivum die festo licitum sit

Dubitatio II: An bellare die festo sine necessitate peccatum mortale sit

↑ Top of work