De visione Dei

Quomodo IESUS videat et operatus sit. Non potest oculus mentis satiari videndo te IESU: quia tu es complementum omnis mentalis pulchritudinis. et in hac icona conspicio mirabilem valde ac stupendum visum tuum IESU superbenedicte. Nam tu IESU dum in hoc sensibili mundo ambulares: carneis nobis similibus oculis utebaris. cum illis enim non secus quod nos homines unum et unum videbas. erat enim in oculis tuis spiritus quidam qui erat organi forma: quasi sensibilis anima in corpore animalis. In eo spiritu erat vis nobilis discretiva: per quam videbas domine distincte hoc coloratum sic, et aliud aliter. atque adhuc altius ex figuris faciei et oculorum hominum quos videbas: verus eras iudex passionum animae: irae, laetitiae, et tristitiae. atque adhuc subtilius ex paucis signis: comprehendebas id quod in hominis mente latebat. nihil enim in mente concipitur: quod non in facie, et maxime in oculis aliquo modo signetur, cum sit cordis nuntius. multo enim in his omnibus indiciis verius attingebas interiora animae: quod quisque creatus spiritus. ex uno enim aliquo, licet parvo valde signo, totum videbas hominis conceptum: uti intelligentes ex paucis verbis, omnem longum praevident¹ explicandum sermonem praeconceptum. recitant scriptoris intentum.

Excellebas IESU in hoc visione genere omnes omnium hominum praeteritorum, praesentium, et futurorum perfectiones, velocitates, et acuties: et haec visio humana erat, quae sine carnali oculo non perficiebatur. fuit tamen stupenda et admirabilis: nam si homines reperiuntur qui longa et subtili discussione mentem scribentis, sub tunc noviter fictis et characteribus et inusitis signis legunt: tu IESU sub omni signo et figura, omnia videbas. Si aliquando homo repertus legitur, qui cogitationem interrogantis eum, vidit ex quibuscumque quod oculi signis, etiam si metrum aliquod mente cantabat: melius omnibus tu IESU ex omni nutu oculorum omnem conceptum deprehendebas.

Vidi ego mulierem surdam, quae ex motu labiorum filiae suae quae vidit: omnia ac si audivisset intellexit. Si hoc ex consuetudine longa, sic est possibile in surdis et mutis, et religiosis, qui per signa sibi loquuntur: perfectius tu IESU qui omne scibile actu sciebas quasi magister magistrorum, in minimis et nobis invisibilibus nutibus et signis, verum de corde et eius conceptu, faciebas iudicium.

Sed erat huic tuae humanae perfectissimae, licet finitae, visioni ad organum contractae, absoluta et infinita visio unita: per quam quidem visione omnia pariter et singula ut deus videbas, tam absentia quod praesentia, tam praeterita quod futura.

Videbas igitur IESU, oculo humano accidentia visibilia: sed visu divino absoluto rerum substantiam. nemo umquam in carne constitutus praeter te IESU substantiam vidit, aut rerum quidditatem.

Tu solus animam et spiritum, et quidquid in homine erat: vidisti verissime. Nam sicut vis intellectiva in homine unita est virtuti animali visiuae, ut homo non solum videat ut animal, sed etiam discernat et iudicet ut homo: ita visus absolutus unitus est in te IESU virtuti humanae intellectuali quae est discretio in visu animali. vis visiua animalis in homine: non in se, sed in anima rationali tamquam in forma totius subsistit. sic vis visiua intellectualis: non in se, in te IESU sed in virtute visiua absoluta subsistit. O admirabilis visus tuus IESU dulcissime. experimur aliquoties quomodo praetereuntem oculo deprehendimus: sed quia non suimus intenti ut discerneremus quis esset, nescimus indicare interrogati nomen noti praetereuntis, licet sciamus aliquem praeterisse. Vidimus igitur illum animaliter: sed non vidimus humaniter, quia vim discretuuam non applicavimus. Ex quo comperimus naturas virium, et si sint unitae in una forma hominis: manent tamen distinctae, et distinctas habent operationes. Sic in te uno IESU, video simili quodam modo humanam intellectualem naturam divinae naturae unitam: et quod pariformiter ut homo operatus es plurima, atque ut deus mirabilia multa supra hominem. Video IESU piissime intellectualem naturam esse in respectu sensibilis absolutam, et nequaquam uti sensibilis est finita, et ad organum alligata, quemadmodum vis visiua sensibilis est oculo alligata: sed improportionabiliter absolutior est vis divina supra intellectualem. nam intellectus humanus ut ponatur in actu opus habet phantasmatibus:, et phantasmata sine sensibus haberi nequeunt. et sensus sine corpore non subsistunt: ob hoc vis humani intellectus est contracta et parva, indigens praenarratis. Divinus vero intellectus est ipsa necessitas: non dependens, nec indigens aliquo, sed omnia eo indigent, sine quo non possunt esse. Attentius considero quomodo alia est vis discursiva quae ratiocinando discurrit et quaerit: alia quae iudicat et intelligit. Videmus enim canem discurrere et quaerere dominum suum et discernere illum, et audire vocationem eius. Hic quidem discursus: est in natura animalitatis in gradu speciei perfectionis caninae. Adhuc alia reperiuntur animalia lucidioris discursus secundum perfectionem speciem, et hic discursus in homine proxime accedit ad virtutem intellectualem: ut sit supremitas perfectionis sensibilis, multos gradus perfectionis et innumerabiles sub intellectuali contines, prout species animalium nobis patefaciunt. Nulla enim species est: quae gradum perfectionis proprium sibi non fortiatur. Est etiam quisque graduum latitudinem habens: intra quam videmus individua speciei, varie speciem participare. Intellectualis vero natura: pariformiter sub divina gradus habet innumerabiles. Unde sicut in intellectuali complicantur omnes gradus sensibilis perfectionis: sic in divina omnes gradus intellectualis perfectionis, sic et sensibilis, et omnium. Ita in te IESU meo: video perfectionem omnem. nam cum sis homo perfectissimus: in te video intellectum virtuti rationali seu discursivae, quae est supremitas sensitivae uniri. et sic video intellectum in ratione quasi in loco suo, ut locatum in loco, quasi candelam in camera quae illuminat cameram et omnes parietes et totum aedificium, secundum tamen gradus distantiae plus et minus. Video deinde, intellectui in sua supremitate uniri divinum verbum, atque intellectum ipsum locum esse ubi verbum capitur: uti in nobis experimur intellectum loci esse, ubi verbum magistri capitur, quasi lux solis iungatur candelae praelibatae. Illuminat enim verbum dei, intellectum: sicut lumen solis hunc mundum. In te igitur IESU meo: video vitam sensibilem illuminatam lumine intellectuali, vitam intellectualem lumen illuminans atque illuminatum, et vitam divinam illuminantem tantum. Nam et fontem luminis in lumine illo intellectuali video: verbum scilicet dei quod est veritas illuminans omnem intellectum. Tu igitur solus altissimus omnium creaturarum: quia ita creatura quod et creator benedictus.