De visione Dei

Nicholas of Cusa

De visione Dei

Nicholas of Cusa (1401–1464)

De visione Dei sive de icona

De visione Dei, or De icona (On the Vision of God, 1453), addressed to the Benedictines of Tegernsee: seeing God through the icon that gazes on all. Latin transcribed from the 1514 Paris Opera; English translation new.


Epistola ad abbatem et fratres Tegernseos

Praefatio

Capitulum I: Perfectio apparentiae verificari de deo perfectissimo

Capitulum II: Visus absolutus complectitur omnes modos

Capitulum III: Quae de deo dicuntur realiter non differunt

Capitulum IV: Visio dei: prouidentia, gratia, et vita dicit aeterna

Capitulum V: O magna multitudo dulcedinis tuae

Capitulum VI: De visione faciali

Capitulum VII: Quis fructus facialis visionis

Capitulum VIII: Quomodo visio dei est amare

Capitulum IX: Quomodo est uniuersalis pariter et particularis

Capitulum X: Quomodo videtur deus ultra coincidentiam contradictoriorum

Capitulum XI: Quomodo videtur in deo successio sine successione

Capitulum XII: Ubi inuisibilis videtur, increatus creatur

Capitulum XIII: Deus videtur absoluta infinitas

Capitulum XIV: Quomodo deus omnia complicat sine alteritate

Capitulum XV: Quomodo actualis infinitas est unitas

Capitulum XVI: Nisi deus esset infinitus non esset finis desiderii

Capitulum XVII: Deus non nisi unitrinus videri perfecte potest

Capitulum XVIII: Nisi deus trinus esset non esset felicitas

Capitulum XIX: Quomodo IESUS est unio dei et hominis

Capitulum XX: Quomodo intelligitur IESUS copulatio

Capitulum XXI: Sine IESU non sit possibilis felicitas

sine IESU non sit possibilis felicitas. IESU finis universi, in quo quiescit tamquam in ultimo perfectionis, omnis creatura: tu es omnibus huius mundi sapientibus penitus ignotus, quia de te cum contradictoria verissima affirmamus, cum sis creator pariter et creatura, attrahens pariter et attractum, finitum pariter et infinitum. stulti tamen asserunt id credere possibile. fugiunt igitur nomen tuum: et lucem tuam qua nos illuminasti non capiunt. sed cum se putent sapientes: stulti et ignorantes et caeci manent in aeternum. Si autem crederent quod tu es CHRISTUS deus et homo! et verba evangelii ut tanti magistri reciperent et tractarent: clarissime tandem conspicerent, omnia in comparatione illius lucis in simplicitate verborum tuorum ibi occultata: penitus esse densissimas tenebras et ignorantiam.

Soli igitur parvuli creduli: hanc consequuntur gratiosissimam et vivificam revelationem. Est enim in tuo sacratissimo evangelio qui cibus est caelestis, uti in manna omnis dulcedo desiderii abscondita: quae non potest degustari nisi per credentem et manducantem te. si quis enim credit et accipit: experitur verissime, quia tu de caelo descendisti, et solus es magister veritatis.

O IESU bone: tu es arbor vitae in paradiso deliciarum. nemo enim poterit cibari vita desiderabili: nisi ex fructu tuo. Es cibus prohibitus IESU, omnibus filiis Adae: qui de paradiso expulsi, in terra in qua laborant quaerunt unde vivant.

Oportet igitur omnem hominem exuere veterem praesumptionis hominem, et induere novum humilitatis hominem, qui secundum te est: si intra paradisum deliciarum, vitae cibum sperat degustare. una est natura novi et veteris Adam: sed est in veteri Adam animalis, in te novo Adam spiritualis. quia in te IESU est unita deo: qui spiritus est. oportet igitur omnem hominem: sicut per communem naturam humanam sui ipsius et tui, ita et in uno spiritu tibi IESU uniri. ut sic in sua natura, tibi IESU communi, accedere possit ad deum patrem: qui est in paradiso.

Videre igitur deum patrem et te IESUM filium eius: est esse in paradiso, et gloria sempiterna. quia extra paradisum constitutus: non potest talem habere visionem. cum nec deus pater, nec tu IESU: sis extra paradisum reperibilis.

Omnis igitur homo felicitatem affectus est: qui tibi IESU ut membrum capiti, unitus est. nemo potest venire ad patrem: nisi per patrem attractus.

Tuam IESU humanitatem per filium suum pater attraxit: et per te IESU omnes attrahit pater homines. sicut igitur humanitas tua IESU est filio dei patris unita, tamquam medio per quod pater ipsam attraxit: ita cuiuslibet hominis humanitas tibi IESU tamquam unico medio per quod pater omnes attrahit homines, est unita. Es igitur IESU: sine quo impossibile est quemque felicitatem adsequi. Es IESU revelatio patris. Nam pater est omnibus hominibus invisibilis: et tibi filio suo solum visibilis. et illi post te: qui per te et tuam revelationem ipsum videre merebitur. Tu es igitur uniens omnem felicem. et omnis felix in te subsistit: sicut unitum in uniente. Nullus sapientum huius mundi felicitatem veram capere potest: quando te ignorat. nemo felix videre potest patrem nisi tecum IESU intra paradisum. De felice verificantur contradictoria: sicut de te IESU, cum tibi in rationali, naturali, et uno spiritu sit unitus. subsistit enim omnis spiritus felix in tuo: sicut vivificatus in vivificante. videt omnis spiritus felix invisibilem deum: et unitur in te IESU, inaccessibili et immortali deo. et sic finitum in te unitur infinito et invisibili. et capitur incomprehensibilis fruitione aeterna: quae est felicitas iucundissima numquam consumptibilis. miserere IESU miserere: et da mihi revelate videre te, et salva facta est anima mea.

Capitulum XXII: Quomodo IESUS videat et operatus sit

Capitulum XXIII: Quomodo IESUS mortuus fuit, unione cum vita manente

Capitulum XXIV: Quomodo IESUS sit verbum vitae

Capitulum XXV: Quomodo IESUS sit consummatio

↑ Top of work