De auxiliis divinae gratiae et humani arbitrii viribus et libertate

Diego Álvarez

De auxiliis divinae gratiae et humani arbitrii viribus et libertate

Diego Álvarez (1550–1631)

De auxiliis divinae gratiae et humani arbitrii viribus et libertate, ac legitima eius cum efficacia eorundem auxiliorum concordia

First published 1610

Diego Álvarez’s twelve-book treatise on divine grace and human free choice, written for the de auxiliis controversy. The first eight books treat God’s knowledge of future contingents, his motion of secondary causes, providence and predestination, the powers of fallen nature, the preparation for grace and the division of grace; books nine to twelve treat the help of efficacious grace, the gift of perseverance, reprobation, and the reconciliation of created free choice with the grace that infallibly moves it, and close with an epilogue of twenty propositions. Latin from the Rome 1610 edition, with a new English translation.


Liber Primus

Liber Secundus

Liber Tertius

Liber Quartus

Liber Quintus

Liber Sextus

Liber Septimus

Liber Octavus

Liber Nonus

Liber Decimus

Liber Undecimus

Prooemium

IN QUO AGITUR DE REPROBATIONE, et Reprobis, qui a fine supernaturali deficiunt.

POST disputationem de Praedestinatione, et auxiliis gratiae, per quae electi in finem supernaturalem perducuntur; agendum est de Reprobatione, et Reprobis, qui ab eodem fine propria malitia deficiunt, ut ex consideratione iustitiae divinae, quae in eisdem reprobis exercetur, magis splendeat abundantia misericordiae, quae communicatur electis. Circa reprobationem ergo sex sunt consideranda.

I. Utrum reprobatio divina includat actum positivum, quo Deus voluntate absoluta ante praescientiam mali usus liberi arbitrii futuri ex hypothesi, velit non admittere reprobos in regnum suum: an vero solum includat actum negativum.

II. Utrum detur ex parte nostra causa reprobationis, quantum ad integrum effectum illius.

III. Utrum ostensio divinae iustitiae in reprobis, et maioris misericordiae, in electis sit ex parte Dei sufficiens causa reprobationis.

IIII. Utrum Deus omnibus hominibus, quantumvis obduratis, et reprobis, tribuat auxilia supernaturalia sufficientia, per quae ad vitam aeternam pervenire possint, et re ipsa perveniant, si velint.

V. Utrum Deus ab aeterno voluntate absoluta, et efficaci antecedenter ad praescientiam futurae determinationis creatae voluntatis statuerit, non dare auxilia supernaturalia sufficientia, vel efficacia ad salutem illis, qui revera in tempore ea non recipiunt.

VI. Utrum parvuli cum peccato originali decedentes sint perpetuo mansuri in limbo ad mortem damnati, an vero ducturi post diem iudicii in hoc mundo vitam beatam.

De numero reproborum dictum est, disp. 43. inter disputandum de numero praedestinatorum.

Disputatio CIX: Utrum Reprobatio includat actum positivum, quo Deus voluntate absoluta ante praescientiam mali usus liberi arbitrii velit non admittere reprobos in regnum suum.

Disputatio CX: Utrum detur ex parte nostra causa Reprobationis, quantum ad integrum effectum illius.

Disputatio CXI: Utrum ex parte Dei assignari possit sufficiens causa Reprobationis.

Disputatio CXII: An Deus omnibus hominibus, quantumvis obduratis, et Reprobis, tribuat auxilia supernaturalia sufficientia, per quae ad vitam aeternam pervenire possint, et re ipsa perveniant, si velint.

Disputatio CXIII: Utrum Deus ab aeterno, voluntate absoluta, et efficaci, antecedenter ad praescientiam futurae determinationis creatae voluntatis, statuerit non dare auxilia supernaturalia sufficientia, vel efficacia illis, qui revera in tempore ea non recipiunt.

Disputatio CXIV: Utrum parvuli cum peccato originali decedentes sint perpetuo mansuri in Limbo ad mortem damnati, an vero ducturi post diem Iudicii in hoc mundo vitam beatam.

Liber Duodecimus

↑ Top of work